นางร้าย

แขวลัยฮัมเพลงอย่างมีความสุขตรงไปที่ตัวบ้านแต่ต้องชะงักเมื่อได้ยินเสียงแม่เอ็ดตะโรใส่ชมจันทร์ว่าหนีกลับบ้านทำไม ความสุขเมื่อครู่ของเธอแทบสลายไปหมดวิ่งปรู๊ดเดียวขึ้นไปบนบ้าน เห็นชมจันทร์พยายามจะเสพยาโดยมีแม่กำลังดึงทึ้งไม่ยอมให้ทำอย่างนั้น แขวลัยวิ่งไปกระชากยาที่กำลังยื้อแย่งกันโยนลงพื้นแล้วกระทืบๆๆ ชมจันทร์ร้องห้ามเสียงหลงเข้าไปคว้ายาจากใต้ฝ่าเท้า แขวลัยหมดความอดทนกระชากน้องมาตบ

“แกมันบ้าและโง่ที่สุด”

พรรณีด่าแขวลัยที่ไปตบหน้าน้อง เธอจะตบและตีจนกว่าน้องจะหยุดคลั่ง ชมจันทร์ลงไปดิ้นพราดๆเพราะไม่ได้ดั่งใจ แขวลัยสั่งให้แม่เอายาใต้ฝ่าเท้าไปทิ้งชักโครกชมจันทร์ไม่ยอมให้ทำอย่างนั้นตะกายจะไปเอายาคืน เธอกระชากน้องกลับขู่ถ้าไม่หยุดคลั่งจะจับมัดแล้วส่งคืนสถานบำบัด ชมจันทร์ไม่ยอมกลับไปที่นั่นเด็ดขาด แขวลัยไม่สนใจจะเอาน้องไปส่งคืนสถานบำบัดให้ได้แต่ดันเอารถไปทิ้งไว้บ้านอนุวดีก็เลยต้องโทร.ตามภวาภพมาช่วย...

ทางฝ่ายเกศรีโทร.บอกอาทิตย์ให้เปลี่ยนเป้าหมายใหม่จากการสะกดรอยตามภวาภพเป็นวิชาญแทนที่ เขารับคำวางสายแล้วยิ้มสะใจ

“สมน้ำหน้า มาอาการนี้แปลว่าพ่อไอ้ภวาภพมีเมียน้อยแน่นอน ใครหว่า สนุกจริงโว้ย”...

กว่าภวาภพจะมาถึงบ้านแขวลัยก็เป็นตอนฟ้าสางของวันถัดมา พรรณีกับแขวลัยช่วยกันลากชมจันทร์ที่ดิ้นรนขัดขืนมาที่รถ เขาเห็นอย่างนั้นเข้าไปช่วยจับอีกแรงหนึ่งชมจันทร์เห็นเขาก็หยุดดิ้นเพ้อว่าหล่อมาก เขาไม่สนใจคำพูดของเธอจับตัวยัดใส่รถ แขวลัยรีบขึ้นตาม  ส่วนภวาภพประจำที่นั่งคนขับเร่งเครื่องออกไปอย่างรวดเร็ว...

ในเวลาต่อมาที่สถานบำบัดผู้ติดยาเสพติด บันดาลกับภรณีซึ่งมาทำงานวิจัยตามคำสั่งของอาจารย์ได้ยินเสียงโวยวาย พากันเดินไปดูว่าเกิดอะไรขึ้นเจอภวาภพกับแขวลัย ร้องถามพี่ชายว่ามาที่นี่ทำไม พอรู้เรื่องชมจันทร์น้องสาวแขวลัยมาบำบัดที่นี่ ภรณีด่าแขวลัยสาดเสียเทเสียก่อนจะเดินหนี บันดาลรีบเดินตามภรณีจนทันต่อว่าเธอทำไมถึงพูดจารุนแรงก้าวร้าว เธอไม่พอใจตบเขาหน้าหันแล้วเดินหนีต่อไป

ทางด้านภวาภพขอโทษแขวลัยแทนน้องสาวของเขาด้วย เธอไม่ถือโทษ ชินเสียด้วยซ้ำกับเสียงก่นด่า

ooooooo

เกศรีนั่งอยู่ที่เดิมตั้งแต่เมื่อคืนยันถึงตอนสายพยายามใช้เส้นสายสืบหาเบอร์โทร.ของผู้หวังดีประสงค์ร้าย แต่ไม่ได้ความอะไร ภวาภพกลับบ้านมาเจอแม่ก็ร้องทักทำไมยังอยู่ในชุดนอนอยู่อีก แจ๋นเดินนำภรณีลงมาจากข้างบนจะไปมหาวิทยาลัยได้ยินพอดี รีบเสนอหน้ารายงานว่าคุณผู้หญิงยังไม่ได้นอนตั้งแต่เมื่อคืน

ทั้งภรณีและภวาภพตกใจว่าเกิดอะไรขึ้น ท่านเลี่ยงที่จะพูดถึง เปลี่ยนไปถามภรณีว่าสอบเสร็จแล้วใช่ไหม

“ทำอะไรให้แม่ได้ชื่นใจให้ได้นะลูก เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง รับปากแม่มาสิ”

แจ๋นเห็นคุณหนูของตัวเองอึกอักก็รายงานว่าคุณหนูอ่านหนังสือจนเช้า ภวาภพตกใจทำไมต้องทำขนาด นั้นด้วย ทำให้เครียดและสับสนเปล่าๆอาจทำข้อสอบผิดเพี้ยนได้ เกศรีต่อว่าเขาว่าอย่าไปชี้นำให้น้องไขว้เขว เขาควรจะถูกท่านตำหนิว่าเลี้ยงปิดกล้องอะไรกัน ตั้งแต่ค่ำยันเช้า เขาแก้ตัวว่าไปต่อกับเพื่อนๆก็เลยสนุกเพลินไปหน่อย แจ๋นเห็นท่าทางคุณหนูไม่สู้ดีนัก ชวนให้ไปกันได้แล้วจะได้มีเวลาพักสมองก่อนเข้าห้องสอบ