ตอนที่ 3
พออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ ทรงพลไลน์มาบอกปวัตรว่ารออยู่ที่สวนเฉลิมพระเกียรติ มีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย ปวัตรนิ่วหน้าสงสัยจึงออกไปพบทรงพลเริ่มคำถามแล้วต้องหงุดหงิดที่ได้คำตอบเหมือนนรี จึงถามจี้ตรงประเด็นเพราะคิดว่าเพื่อนจะต้องพูดความจริง ปวัตรเห็นว่าเพื่อนรู้เรื่องหมดแล้วจึงพูดสั้นๆ
“เพราะแกเป็นเพื่อน ฉันถึงไม่อยากบอก”
“เพราะแบบนี้ใช่ไหมแกถึงมาที่เชียงคานโดยไม่บอกใคร ฉันรู้สึกเหมือนคนหูหนวกตาบอดอยู่คนเดียว ทั้งแกทั้งรีต่างโกหกฉัน ไม่มีใครคิดจะพูดความจริงกับฉันเลยสักคน”
“ถ้าฉันบอกแล้วแกจะยอมถอยให้ฉันเหมือนที่ผ่านมารึไง”
“ก็ถ้าฉันมาทีหลัง มันก็ถูกต้องแล้วไม่ใช่เหรอที่ฉันจะถอย”
“ไอ้พล ต่อให้ฉันมาก่อน แต่ถ้ารีไม่ได้รักฉันมันจะมีประโยชน์อะไร ถึงแกยอมถอยแต่คนที่รีรักก็ยังเป็นแกอยู่ดี ประเด็นมันไม่ได้อยู่ที่ใครมาก่อนมาหลังมันอยู่ที่คนกลางจะเลือกใคร”
“แต่คนที่แกรักคือรีไม่ใช่เหรอ เพราะฉะนั้นฉันจะเป็นฝ่ายไปเอง” ทรงพลยินดียกนรีให้
ปวัตรโกรธหาว่าพูดหมาๆ นรีไม่ใช่สิ่งของที่จะเที่ยวยกให้ใคร หรือเขาไม่ได้รักนรีจริง ทรงพลหน้าเศร้าลงยอมรับว่ารักนรีจริง แต่ก็ไม่อยากให้เพื่อนสนิทต้องเจ็บปวด ปวัตรสวน
“อย่ามาพูดจาเป็นพระเอกผู้เสียสละ”
“ฉันไม่ได้เสียสละ ฉันอยากเห็นแกมีความสุข”
“แต่ถ้าความสุขที่ฉันได้มาต้องแลกกับความทุกข์ของเพื่อนกับผู้หญิงที่ฉันรัก ฉันก็ไม่อยากมีความสุขเลิกพูดเรื่องนี้ได้แล้วถ้าแกยังอยากเป็นเพื่อนกับฉันอยู่” ปวัตรกำมือแน่นเดินไป
ooooooo
วันต่อมา มยุราเห็นข่าวลักษณะแอบถ่ายผ่านทางหน้าต่าง เป็นภาพปวัตรเข้ามาในห้องลวิตาแล้วล้มตัวนอนด้วยกันบนเตียง พร้อมข้อความว่า... ดาราสาวช้ำรัก หลบเลียแผลใจที่เชียงคาน ไร้เงามิค ไตรภพคู่หมั้นหนุ่ม แต่กลับพบว่าอยู่กับคู่ขาใหม่
มยุราเต้นผางรีบมาหาเอกที่ออฟฟิศ ถามถึงเรื่องราว เมื่อเอกไม่รู้ก็สั่งให้เขาแก้ข่าวให้ได้ ไม่ทันไรไตรภพโผล่มาเพราะข่าวเดียวกัน จึงโดนมยุราด่าว่าเหน็บแนมยกใหญ่ แต่เขาก็คิดว่าจะต้องจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเองและมั่นใจว่าลวิตาไม่มีคนอื่น เอกแปลกใจที่ไตรภพเชื่อมั่นอย่างนั้น










