ในคืนหนาว แสงดาวยังอุ่น

ปวัตรเช็กประวัติไพรัตน์ทางอินเตอร์เน็ต พบว่าเขาเป็นช่างภาพอิสระไม่มีสังกัด ข่าวที่เขาลงจะเป็นข่าวคาวๆ ไร้จรรยาบรรณ ลวิตานึกได้ว่าไพรัตน์ขู่ว่าจะทำให้ตนไม่มีความสุขเพราะตนทำให้ใครสักคนตาย จึงวิดีโอ-คอลไปให้จีน่าช่วย ระหว่างสนทนากันจีน่าเห็นปวัตรยืนอยู่ด้านหลังเพื่อนก็อยากรู้ว่าเป็นใคร ลวิตารีบปิดวิดีโอเดินห่างออกมาจากปวัตรแล้วคุยสายปกติ

ooooooo

ในคืนนั้นปวัตรออกมาพบนรีริมน้ำ ทั้งสองต่างเงียบอย่างไม่รู้จะเริ่มบทสนทนาอย่างไร จนปวัตรเป็นฝ่ายทนไม่ไหวถามนรีมีอะไรอยากพูด เธอจึงกล่าวขอโทษ เขาสวนทันควัน

“สำหรับเรื่องไหน เรื่องที่หลอกให้ผู้ชายหน้าโง่คนนึงฝันลมๆแล้งๆ เป็นตุเป็นตะทั้งที่ไม่เคยรัก หรือเรื่องนอกใจผู้ชายหน้าโง่คนนั้นไปหาเพื่อนรักของเขา”

“รีไม่เคยหลอกพี่วัตรเลยนะคะ”

“งั้นที่ผ่านมานั่นเรียกว่าอะไร หยอกกันเล่นงั้นเหรอ!”

นรีน้ำตาพรั่งพรู พยายามขอโทษที่กลัวว่าเขาจะเจ็บปวดทั้งที่อยากบอกเป็นร้อยเป็นพันครั้งแต่ทุกครั้งที่จะบอกก็พ่ายแพ้ความดีของเขา กลัวเขาจะไม่ยอมรับตนเป็นน้องสาวอีกต่อไป

ปวัตรน้ำตาเอ่อเบ้าพยายามกลั้นสุดกำลังแล้วถาม “ถ้าไม่เคยรักกันแบบนั้น ทำไมถึงตอบตกลงคบกัน ทำไมไม่พูดให้ชัดเจนตั้งแต่แรกว่าไม่มีทางเป็นอะไรได้นอกจากพี่น้อง”

“รีแค่คิดว่าวันหนึ่งรีจะรักพี่วัตรเหมือนที่ผู้หญิงรักผู้ชายได้”

“สามปี มันต้องใช้เวลานานขนาดนี้เลยเหรอ

กว่ารีจะมั่นใจว่าไม่มีวันรักพี่ได้...สามปีที่รีไม่ยอมเปิดเผยให้ใครรู้ว่าเราคบกัน สามปีที่รีเอาแต่พูดว่าไม่พร้อม

ไม่ใช่เพราะกลัวพ่อแม่รับไม่ได้ แต่เพราะ...เพราะรีไม่ได้รักพี่ เหตุผลจริงๆ มีแค่นี้ใช่ไหม” ปวัตรเจ็บปวดใจแทบขาด

“รีขอโทษที่ไม่เคยกล้าพอจะหยุดทุกอย่าง ปล่อยให้เรื่องมันบานปลายขนาดนี้ พี่วัตรจะโกรธเกลียดรีก็ได้รียอมทุกอย่าง ขออย่างเดียวอย่าหายไปจากครอบครัวของเราเลยนะคะ อย่าทำเหมือนเราเป็นคนแปลกหน้าต่อกันเลย”