ในคืนหนาว แสงดาวยังอุ่น

รุ่งเช้าลวิตาล่ำลาลุงป่าน สว่างและแก้ว ไตรภพออกตัวกับลุงป่านว่าที่ต้องรีบกลับเพราะมีงานรออยู่ แต่ให้ลวิตาไปรู้รายละเอียดจากเอกเอง...พอถึงกรุงเทพฯ ลวิตาก็รีบโทร.หาปวัตรเพื่อขอโทษเรื่องข่าว เธอบอกเขาว่าขอเบอร์เขามาจากลุงป่าน

ปวัตรพักคอนโดที่เช่าแม่ลวิตา นรีโทร.เข้ามาขอให้เขาไปดูทรงพลเพราะไม่ไปทำงานหลายวัน โทร.ติดต่อก็ไม่ได้และขอโทษที่รบกวน...ปวัตรยังไม่พร้อมเจอหน้าทรงพลแต่ก็เดินมาที่ห้องทรงพล พยายามเคาะเรียกหลายทีกว่าจะยอมเปิด ปวัตรเห็นสภาพห้องเต็มไปด้วยกระป๋องเบียร์ จึงต่อว่าเพื่อนให้เลิกประชดชีวิตแบบนี้ เขากลับหาว่ายุ่ง ปวัตรโกรธชกหน้าเรียกสติไปหนึ่งหมัดและบอกว่าที่มาเพราะนรีขอร้อง ทรงพลแค่นหัวเราะ

“ถือว่าเราหายกันแล้วนะไอ้วัตร เราไม่มีอะไรที่จะต้องติดค้างกันอีก ที่ผ่านมาให้คิดว่าเราไม่รู้จักกันก็แล้วกัน” ทรงพลพูดจบเดินเข้าห้องนอนปิดประตูปัง ปวัตรตัดสินใจโทร.บอกนรี...

ไม่นานนรีมาหาทรงพลทั้งที่มีอาการปวดท้องรุนแรง ขอให้เขาไปทำงานตามปกติ แต่เขากลับพูดว่าไม่ต้องการทำร้ายปวัตร นรีปวดท้องจนทนไม่ไหวล้มลงหมดสติ ทรงพลตกใจมากรีบพาส่งโรงพยาบาล... หมอบอกว่าเธอไส้ติ่งอักเสบต้องผ่าตัดด่วน นรีกลัวจับมือทรงพลแน่นไม่ให้เขาทิ้งเธอไป

ขณะเดียวกัน ลวิตากลับบ้าน มยุราดีใจที่ลูกกลับมาแต่ไม่พอใจที่เห็นไตรภพมาด้วย เอกเดินตามเข้ามาบอกว่าเป็นคนให้ไตรภพมาฟังบรีฟงานที่นี่ที่เดียว ลวิตางงว่างานอะไร เอกแจงว่าต้องกลบข่าวเสียหายของลวิตาด้วยการให้ถ่ายแบบคู่กับไตรภพลงแมกกาซีน ลวิตาปฏิเสธอยากพักจนกว่าร่างกายจะสมบูรณ์ มยุราไม่ยอม เธอจึงย้อนให้แม่ถ่ายเสียเอง

เอกจึงยื่นคำขาดว่างานนี้ลวิตาปฏิเสธไม่ได้เพราะเป็นคำสั่งของผู้ใหญ่ ไม่อย่างนั้นเธอจะไม่มีอนาคตในวงการนี้ต่อไป ลวิตาอึ้งพูดไม่ออกยอมจำนน ไตรภพแอบยิ้มสมใจ

ooooooo