ในคืนหนาว แสงดาวยังอุ่น

พอถึงวัด ปวัตรช่วยลวิตาถอดหมวกกันน็อก เธอเห็นใบหน้าเขาห่างไม่ถึงคืบก็รู้สึกหวั่นไหว เขาเหลือบมาเห็นสายตาจึงถามหน้าตนมีอะไรติด เธอรีบปฏิเสธ เขาล้อ

“จริงอ่ะ เห็นคุณจ้องหน้าผมตาไม่กะพริบ หรือว่า...หลงเสน่ห์ผมเข้าให้แล้ว”

“แหวะ หลงตัวเอง” ลวิตาเบ้หน้าใส่เดินลิ่วไปไม่เห็นไพรัตน์ใส่หมวกปิดหน้ายืนมองอยู่

พอได้ไหว้พระเสร็จ ลวิตาและปวัตรรู้สึกสบายใจขึ้น ปวัตรถามจำอะไรขึ้นมาได้บ้าง

“ไม่เชิงค่ะ แต่ฉันรู้สึกคุ้นเคยแล้วก็มีความสุขที่ได้มาที่นี่ ฉันรู้ด้วยสัญชาตญาณว่าอะไรอยู่ตรงไหนตั้งแต่นั่งรถมา คงเพราะเคยมาแล้ว ความคุ้นเคยบางอย่างเลยติดอยู่ในความทรงจำ”

“ถือเป็นข่าวดี ผมมั่นใจว่าอีกไม่นานคุณต้องจำได้แน่”

“ขอให้เป็นแบบนั้นฉันจะดีใจมาก” ลวิตาพูดแล้วขอตัวไปเข้าห้องน้ำ ปวัตรจะไปรอที่รถ

แต่พอลวิตาเดินออกจากห้องน้ำก็โดนไพรัตน์เดินชน เธอเห็นหน้าเขามีรอยปานก็ตาเบิกโพลง ภาพความทรงจำว่าเขาเป็นคนผลักเธอตกจากระเบียงแวบเข้ามา เธอถอยหนีทำใจดีสู้เสือขู่

“ฉันจำแกได้ แกคือคนที่เข้ามาพักที่ลมหนาวดาวอุ่น แกตามฉันมาใช่ไหม แกต้องการอะไรจากฉัน!”

“คุณทำอะไรเอาไว้ จำไม่ได้เหรอ” ลวิตารับว่าจำไม่ได้ “โกหก! คุณทำให้คนคนนึงต้องตาย คุณลืมมันไปได้ยังไง! จำไว้ให้ดีนะคุณลวิตา ตราบใดที่ผมยังมีชีวิตอยู่ คุณไม่มีวันอยู่อย่างมีความสุข” ไพรัตน์เดินเข้าประชิด ลวิตาถอยกรูดจนล้มหงาย

ปวัตรยืนรออยู่นานชักแปลกใจ พอดีนรีส่งไลน์มาถามว่าอยู่ไหนมีเรื่องอยากคุยด้วย เขาไม่ตอบกลับ เก็บมือถือแล้วเดินไปตามลวิตา พลันเห็นไพรัตน์ยืนค้ำหัวเธออยู่ก็ตะโกนถามจะทำอะไร ไพรัตน์ตกใจวิ่งหนี ปวัตรคว้าได้กระเป๋าที่เขาสะพายอยู่แต่ตามไม่ทัน หันกลับมาดูลวิตาด้วยความเป็นห่วง เธอละล่ำละลักบอกว่าหมอนั่นเป็นคนผลักเธอตกจากระเบียง

ปวัตรคิดว่าลวิตาจำเรื่องราวได้แล้ว แต่พอเธอบอกว่ายัง แค่ในหัวมีภาพผู้ชายที่มีรอยบนหน้ายืนอยู่ตรงหน้า ปวัตรเปิดกระเป๋าดูเห็นกล้องถ่ายรูปพอตรวจเช็กมีภาพลวิตาเต็มไปหมดก็เข้าใจว่าเป็นพวกปาปารัซซี ต้องการเอาภาพเธอไปทำข่าวมากกว่า

ทั้งสองรีบกลับมาที่โฮมสเตย์ให้ลุงป่านเช็กว่าคนที่ทำร้ายลวิตาเป็นใคร ได้ชื่อว่าไพรัตน์ พงศ์พัฒนา

ลวิตาไม่คุ้นชื่อนี้ ปวัตรจึงขอค้นห้อง ลุงป่านลำบากใจเพราะอย่างไรก็เป็นลูกค้า สว่างจึงคว้ากุญแจมาไขให้เองเพราะต้องการปกป้องลวิตา...พอทุกคนเข้ามาในห้องพักต้องตกตะลึง เมื่อเห็นรูปลวิตาแปะเต็มกำแพง เป็นรูปตั้งแต่วันแรกที่เธอมาถึงเชียงคาน