มนตราลายหงส์

แหวนพลอยกับปู่เชียร์ทีมบอยส์แอนด์เกิร์ลส์กันลั่นบ้าน

ทั้งสองทีมต่างมีทีเด็ดของตน ทีมของฉัตรชัย โชว์ทักษะและท่าหล่อ เท่ แมนๆหว่านเสน่ห์ ได้รับเสียงเชียร์กึกก้อง ส่วนทีมของพัสกรก็เต้นสองคู่พร้อมกันโชว์ความน่ารักเซ็กซี่เร้าใจ ได้รับเสียงกรี๊ดสนั่นไม่แพ้กัน

แต่แล้วก็มีแสงสปอตไลต์ส่องเข้าตาพัสกรที่กำลังเต้นจนสะดุดผิดจังหวะถูกจันทิมาที่หมุนตัวมาเตะเข้าปลายคางจนหงายหลัง

แหวนพลอย ปู่ กับกวงที่ดูอยู่ผงะหงายไปด้วย พัสกรล้มไปนานจนแหวนพลอยเป็นห่วงว่าทำไมยังไม่ลุก ทีมฉัตรชัยกระหยิ่มว่าทีมตนต้องชนะแน่ แต่จู่ๆพัสกรก็เด้งตัวขึ้นมาอย่างเท่แล้วสู้กับจันทิมาต่อ จบด้วยท่าจูบกัน แล้วเข้าประกอบร่างกับคู่ของเต้กับกุ๊งกิ๊งเหมือนภาพอนุสาวรีย์แห่งความรักสี่คน เรียกเสียงกรี๊ดและตะโกนกระหึ่ม เป็นจังหวะ “พัสกร...พัสกร...พัสกร...”

ผลการตัดสิน ทีมของพัสกรชนะได้ถ้วยรางวัลไปครอง ยังความแค้นแก่ฉัตรชัยจนอาฆาตว่า วันพระไม่ได้มีหนเดียว!

แหวนพลอยกับปู่ดีใจเป็นที่สุด แหวนพลอยถึงกับคุกเข่าหน้าจอทีวีเอามือลูบหน้าพัสกรในทีวีอย่างรักเทิดทูนสุดประทับใจ ปู่หยิบรูปภากรที่ตั้งโชว์เว่าอีสานกับรูปอย่างสุดปลื้ม

“คุณภากรเห็นบ่ครับ นั่นไงลูกชายคุณภากร กลายเป็นนักเต้นไปแล้ว ไม่นึกเลยว่าจะมีวันนี้ เมื่อก่อนเพิ่นเกลียดเวลาคุณภากรเต้น หรือเอาแต่ไปสอนพวกเด็กๆเต้น บ่ค่อยมีเวลาให้เพิ่น แต่บัดนี่...เพิ่นเต้นจนได้ถ้วยได้โล่ อยากให้คุณภากรมาเห็นคุณพัสกรตอนนี้จริงๆเด้อครับ”

ทั้งแหวนพลอยและปู่ยิ้มทั้งน้ำตาอย่างปลื้มปีติ ส่วนกวงนั่งซีด อึ้ง...

ooooooo

ทันทีที่กลับมาถึงบ้านครูจันทรา พัสกรเอาถ้วยรางวัลไปวางไว้ข้างๆรูปพ่อ บอกพ่ออย่างภูมิใจว่า

“รางวัลนี้ผมให้พ่อนะครับ พ่อดีใจใช่ไหม”

“เธอมาไกลมากแล้วนะพัสกร เพราะเธอให้โอกาสตัวเองทำทุกอย่าง...จนสำเร็จจนได้ ครูภากรต้องดีใจและภูมิใจมาก”

ครูจันทราเข้ามายืนมองพัสกรเอาถ้วยรางวัลมาให้พ่อและพูดกับรูปพ่อ เอ่ยชื่นชมและให้กำลังใจเขา

“เพราะครูทำให้ผมเห็นภาพพ่อชัดขึ้น ผมอยากเป็นเหมือนพ่อ เป็นเหมือนครู...ผมอยากเก่งเพื่อจะได้สอนให้คนอื่นเก่ง โดยเฉพาะพวกเด็กๆที่มีปัญหาหรือด้อยโอกาส ผมอยากให้โอกาสคนเหมือนที่ครูเคยให้โอกาสผม”

ครูจันทราบอกว่าพอเขาเกิดความคิดดีๆที่อยากให้โอกาสคนอื่นก็มีคนดีๆอยากให้โอกาสเขาเหมือนกัน พัสกรถามงงๆว่าใครจะให้โอกาสตนหรือ