ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

มนตราลายหงส์

SHARE

หลังจากพัสกรต้องสูญเสียพ่อนักเต้นบัลเล่ต์ที่เก่งมาก แต่เขากลับอับอายเพราะถูกเพื่อนล้อว่า 

พ่อเป็นตุ๊ดจนทะเลาะกันกับพ่อและพ่อถูกรถชนเสียชีวิตไปต่อหน้าต่อตาแล้ว พัสกรรู้สึกผิดและเป็นตราบาปในชีวิต

เมื่อมาอยู่กับครูจันทราที่ฉุดเขาพ้นจากการเป็นฆาตกรฆ่าเพื่อน ครูจันทราให้พัสกรในวัย 17 เขียนเรียงความบรรยายความรู้สึกที่มีกับพ่อ วันนี้พัสกรอ่านเรียงความของตนให้เพื่อนๆคือเบน อคิน อิสร์ และโขงฟัง ซึ่งมี ครูจันทราและป้านิดนั่งฟังอยู่ด้วย พัสกรให้หัวเรื่องเรียงความของตนว่า “ฮีโร่ของผม คือพ่อ”

พอพัสกรเริ่มอ่าน พวกเพื่อนๆนั่งเรียงกันที่พื้น เบนเสียบหูฟัง ฟังเพลงจากเครื่องเสียงโยกตัวไปมา

“เฮ้ย!! เพื่อนอ่านเรียงความอยู่ แหกตาดูมั่ง ตั้งใจฟังกูหน่อย ฟายยยย! ไม่มีสมบัติผู้ดีเอาซะเลย” พัสกรฉุนขาด เบนดึงหูฟังออก คนอื่นพากันจ๋อย ครูจันทราเรียกปรามพัสกร ป้านิดบอกว่าให้พูดกับคนอื่นดีๆหน่อย 

พัสกรมองเพื่อนๆเรียงหน้าทีละคนก่อนเอ่ย “ขอโทษครับ คุณอคิน คุณเบน คุณโขง คุณอิสร์ครับ ผมกำลังอ่านเรียงความเรื่องฮีโร่ของผม ช่วยให้ความสนใจและแสดงความเคารพด้วยครับ”

เมื่อเพื่อนๆสงบลง พัสกรเริ่มอ่านเรียงความและแก้ไขขัดเกลาไปด้วย

“พ่อผมเป็นนักเต้นบัลเล่ต์ที่โคตร...” พัสกรชะงัก ใช้ยางลบลบคำว่าโคตรออกแก้เป็น “ที่เก่งมากๆในเมืองไทย มีผู้ชายไม่กี่คนหรอกที่จะเต้นบัลเล่ต์ได้เก่งเท่าพ่อ ทุกการเคลื่อนไหวมาจากจิตวิญญาณของพ่อ...ทุกครั้งที่ขึ้นเวที พ่อจะทำให้ทุกคนประทับใจ พ่อสร้างแรงบันดาลใจให้คนดูเสมอ และพ่อก็ไม่เคยสนใจเรื่องชื่อเสียงเงินทอง...”

พัสกรคิดถึงอดีตเมื่อพ่อพากลับไปบ้านที่อุบลฯ เขาได้ดูนักเรียนโรงเรียนประจำจังหวัดซ้อมเต้นจินตลีลาเพลง “ความฝันอันสูงสุด” ที่พ่อเป็นคนสอน พ่อเหงื่อท่วมหน้าดูเหนื่อยแต่ก็ยิ้มมีความสุข พัสกรบรรยายต่อว่า

“พ่อใช้ความรู้ในการเต้นบัลเล่ต์ที่มีสอนเด็กๆ

ตามโรงเรียนใกล้บ้าน เวลาจังหวัดมีการแสดงต่างๆ เด็กบางคนรองเท้ายังไม่มีใส่ แต่พวกเขาก็ได้รู้ว่าความฝันคืออะไร พวกเขามีโอกาสเต้น เพราะพ่อ...แต่แทนที่ผมจะชื่นชมสิ่งที่พ่อทำ ผมกลับอาย...”

อ่านถึงตรงนี้ พัสกรเครียดขึ้น เพื่อนๆต่างเงียบกริบ ตั้งใจฟัง...พัสกรเงยหน้าขึ้น ฮึด และมุ่งมั่น

“ต่อจากนี้ไป ผมจะสานต่อสิ่งที่พ่อทำไว้ ผมจะเดินตามทางของพ่อด้วยรอยเท้าของผม...ถึงไม่ใช่บัลเล่ต์ แต่ผมจะเป็นนักเต้นที่เก่ง แล้วก็ครูสอนเต้นที่ทุ่มเทเพื่อเด็กๆอย่างพ่อให้ได้”

พัสกรไปหยิบแผ่นซีดีของเบน ดึงหูฟังออก กดเปิดเพลง เสียงเพลงแนวแดนซ์ดังขึ้นทันที พัสกรมองหน้า

ทุกคนด้วยสายตาที่มุ่งมั่น จริงจัง แล้วเต้นไปตามเพลงด้วยความรู้สึกขณะนั้น แม้จะไม่เป็นแบบแผนแต่เข้มข้น  แรง และสะเทือนใจ ทุกคนเงียบกริบ บางคนน้ำตาไหลอย่างเข้าใจความรู้สึกของเขา พัสกรเต้นจนจบเพลงแล้วยืนมองทุกคน

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“ณเดชน์-โบว์” ขึ้นสังเวียนคู่ปรับครั้งแรก ใน “มนต์รักหนองผักกะแยง”

“ณเดชน์-โบว์” ขึ้นสังเวียนคู่ปรับครั้งแรก ใน “มนต์รักหนองผักกะแยง”
11 พ.ค. 2564

06:30 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันอังคารที่ 11 พฤษภาคม 2564 เวลา 17:40 น.