ม่านบังใจ
ตอนที่ 6
สร้อยสนบอกว่าตนรู้จากหมวดไทว์ เพราะหมวดเป็นคนเซ็นเป็นพยาน เขาต้องรู้ข้อความ
ในสัญญาทั้งหมด สร้อยทองถูกจับได้ก็ทำเสียงอ่อยยอมรับว่าตนเป็นคนเสนอเรื่องแต่งงานเอง เพราะหวังดีว่าชีวิตของเฟื่องลดาจะได้มีความมั่นคง สบายไปทั้งชาติ
สร้อยสนไม่สนใจว่าแม่จะคิดยังไงแต่ตน
ไม่อยากให้เฟื่องลดาเข้าใจทัฬห์ผิด คิดว่าเขาทำทุกอย่างเพราะหวังผลประโยชน์ สร้อยทองอ้างว่าเรื่องนั้นไม่ต้องห่วงตนจะเคลียร์กับเฟื่องลดาเอง เพราะขนาดหมวดไทว์ยังเห็นด้วยกับความคิดตนเลย ไม่เชื่อก็ลองโทร.ถามหมวดดูว่าจริงหรือเปล่า
สร้อยสนตัดสินใจโทร.ไปหาหมวดไทว์ เป็นเวลาที่หมวดไปปรับความเข้าใจกับสิริโสภาและลุกไปเข้าห้องน้ำ สิริโสภาเห็นเป็นสายจากสร้อยสนก็ไม่พอใจ รับสายแล้วด่าสาดเสียเทเสียทันที
“คุณสร้อยสน ถ้าคุณคิดจะจับไทว์ละก็ ขอบอกว่าเสียใจ ถึงเราจะทะเลาะกันเพราะคุณเป็นต้นเหตุ แต่สุดท้ายไทว์เขาก็รู้ว่าเขาควรจะเลือกใคร ฉันหวังว่าหน้าคุณคงมียางพอที่จะไม่โทร.มาตื๊อแฟนฉันอีก”
พูดแล้วตัดสายทิ้งวางโทรศัพท์ไว้ที่เดิม นั่งมองโทรศัพท์เยาะๆ
สร้อยสนถือโทรศัพท์หน้าชา ทั้งเสียใจและอับอายมาก
ooooooo
วันนี้ทัฬห์ไปหาสร้อยทองที่บ้าน สร้อยทองตื่นเต้นมากถามว่าจะมาให้คำตอบเรื่องแต่งงานกับลดาใช่ไหม
“ครับ ผมจะแต่งงานกับเฟื่องลดาถ้ามันเป็นทางออกทางเดียว...แต่ปัญหามันอยู่ที่เฟื่องลดาจะเข้าใจหรือเปล่า กลัวว่าแกจะเข้าใจผิด”
“อุ๊ย...เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงค่ะ ฉันรับปากจะอธิบายให้ลดาฟังอย่างละเอียด ไม่ให้เข้าใจคุณทัฬห์ผิดอย่างแน่นอน”
“แล้วถ้าเฟื่องลดาไม่ยอม”
“ต้องยอมสิคะ...ถ้าแกได้รู้ถึงความห่วงใยของคุณทัฬห์ที่ทำทุกอย่างเพื่อปกป้องแก แกต้องยอมแน่ๆค่ะ ฉันจะคุยกับแกเองนะคะ”
ทัฬห์พยักหน้าแต่แววตายังกังวล เมื่อกลับไปที่ห้องนอนตัวเอง ทัฬห์ยังคิดกังวล...
“อยากรู้จริงๆว่าคุณสร้อยทองจะมีวิธีพูดยังไงให้เด็กคนนั้นแต่งงานกับเราทั้งๆที่ไม่ได้รัก”
ooooooo
คืนนี้เองสร้อยทองเข้าไปคุยกับเฟื่องลดาในห้องนอน ลูบหน้าลูบหลังปลอบโยน
“น้ารู้ว่าตอนนี้ลดาคงทั้งโกรธทั้งเกลียดคุณทัฬห์มากใช่ไหม”
“ลดาพยายามจะไม่โกรธเกลียดเขาที่เขาทำให้พ่อต้องตาย เพราะเห็นว่าเขาช่วยเราหลายเรื่อง แต่ในที่สุด เขาก็ไม่ได้ช่วยจากใจจริงๆ”
“ลดาจำไว้นะจ๊ะ ในโลกนี้ไม่มีใครหรอกที่จะช่วยเราโดยไม่หวังผลประโยชน์ น้าเองยังมองเขาผิดไป แต่จะทำยังไงได้ ตอนนี้เราต้องพึ่งเขา ไอ้เสี่ยสารเลวมันก็บีบเราทุกทาง แต่น้าคิดว่าให้ลดาแต่งงานไปกับคุณทัฬห์ยังดีกว่าไปอยู่กับไอ้เสี่ยนั่น”
เฟื่องลดาร้องไห้อย่างอัดอั้นตันใจ บอกว่าตนไม่รู้จะทำยังไงแล้ว คิดไม่ออก และไม่เคยคิดมาก่อนว่าตัวเองต้องมาเจอเรื่องแบบนี้
“ถ้าน้าเป็นลดา น้าจะแต่งงานกับคุณทัฬห์...อย่างน้อยก็ยังดีกว่าไอ้เสี่ยบ้ากาม แล้วที่สำคัญลดาจะได้แก้แค้นเขาด้วย”
“แก้แค้น ทำยังไงคะ ลดาไม่เข้าใจ”
สร้อยทองเสี้ยมว่าคนเรามีวิธีที่จะทำให้เขาเจ็บใจเสียใจเหมือนเราได้หลายอย่าง คนรวยมักจะงกและเห็นว่าเงินสำคัญยิ่งกว่าอะไร เพราะฉะนั้นเราก็ต้องเอาเงินเขามาให้มากที่สุด
เฟื่องลดาบอกว่าตนไม่อยากได้เงินของเขาแม้แต่บาทเดียว สร้อยทองเสี้ยมต่อไปว่า ก็เพราะลดาเป็นคนแบบนี้เขาถึงกล้าที่จะบังคับให้ลดาแต่งงานกับเขา เพราะเขามีแต่ได้กับได้ พอเขาเบื่อก็เฉดหัวทิ้ง ไม่ต้องเสียเงินสักบาท เห็นเฟื่องลดาคิดตามก็ยิ่งเสี้ยม ยุ
