ม่านบังใจ
ตอนที่ 6
“ถ้าพี่อยากปกป้องเฟื่องลดาขนาดนั้น ผมว่าพี่แต่งงานกับเฟื่องลดาง่ายกว่าไหม” ไทว์ถามอย่างที่ตนมีความรู้สึกบางอย่างอยู่แล้ว
“นายนี่พูดง่ายๆ การแต่งงานมันต้องใช้ความรัก แต่ฉันแค่เป็นห่วงเด็กคนนั้นเพราะฉันเป็นต้นเหตุที่ทำให้พ่อเขาต้องตาย”
“การที่ผู้ชายอยากปกป้องผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่ใช่ลูก พี่น้องหรือญาติ ถ้ามันไม่ใช่เกิดจากความรักแล้วมันเกิดจากอะไรครับ”
พูดแล้วเห็นทัฬห์อึ้ง ไทว์พูดจริงจังอย่างรู้ทันว่า
“พี่อาจจะโกหกตัวเองได้ แต่โกหกคนอื่นไม่ได้นะครับ แล้วที่สำคัญน้องชายพี่คนนี้เป็นตำรวจ ผมว่าผมวิเคราะห์ไม่ผิดแน่”
“พอๆๆ นายเลิกวิเคราะห์ได้แล้ว ฉันบอกว่าไม่ใช่ก็ไม่ใช่สิ อย่าให้เด็กคนนั้นคิดว่าฉันเป็น
ไอ้เฒ่าหัวงู ช่วยเขาเพราะหวังผลตอบแทน พรุ่งนี้นายช่วยแวะเข้าไปเซ็นเป็นพยานให้หน่อยก็แล้วกัน”
ทัฬห์ตัดบทลุกเดินออกจากห้องเหมือนกลัวว่าไทว์จะวิเคราะห์ลึกไปกว่านี้ ไทว์มองตามคิด...
“ผมจะคอยดูว่าพี่จะโกหกตัวเองได้นานแค่ไหน”
ooooooo
เมื่อถึงเวลานัด ไทว์ไปถึงโรงแรมแต่เช้า เจอสร้อยสน เธอแปลกใจถามว่ามาทำอะไรแต่เช้า
“พี่ทัฬห์ให้ผมมาเซ็นเป็นพยานเรื่องหนังสือ สัญญาที่จะให้คุณสร้อยทองยืมเงินน่ะครับ” เห็นสร้อยสนทำท่าเหมือนลังเลว่าจะพูดอะไร จึงถาม
“มีอะไรหรือเปล่าครับ”
“ขอโทษค่ะ คุณไทว์พอทราบไหมคะว่าสัญญามีเงื่อนไขอะไรบ้าง คือสนเห็นแม่ดูเครียดๆน่ะค่ะ”
“เครียดทำไมครับ เงื่อนไขไม่มีอะไรเลย พี่ทัฬห์แค่ขอเป็นผู้ปกครองร่วมกับคุณสร้อยทองในการดูแลเฟื่องลดาจนกว่าจะบรรลุนิติภาวะแค่นั้นเอง”
สร้อยสนถามว่าเสร็จธุระแล้วจะทานข้าวที่นี่หรือเปล่า ไทว์บอกว่าวันนี้คงต้องขอตัว พอดีมีนัดแล้วและขอแยกไปเลย สร้อยสนมองตามด้วยแววตาผิดหวัง เพราะคาดว่าเขาคงนัดกับสิริโสภาไว้
เมื่อไปพบกันที่ห้องทำงานของทัฬห์ ทัฬห์กับไทว์มองหน้ากันอย่างแปลกใจที่สร้อยทองร้องไห้ท่าทางเครียดมาก พูดไปร้องไห้ไปว่า
“เป็นความผิดของฉันเองล่ะค่ะ ตอนนั้นฉันถูกเสี่ยบีบมาก ถึงได้ตกปากรับคำว่าจะยกเฟื่องลดาให้ พอมาถึงตอนนี้ เสี่ยเลยไม่ยอมเอาเงิน จะเอาแต่ตัวเฟื่องลดาอย่างเดียว มันคงแค้นที่ลดาไปทำร้ายมันด้วย”
“เอายังไงดี” ทัฬห์ถามไทว์
“ลองมันตั้งใจจะเอาแต่ตัวเฟื่องลดามันก็คงต้องหาวิธีเอาจนได้ ต่อให้ตำรวจไปเฝ้า มันก็มีวิธีของมัน คนพวกนี้เล่ห์เหลี่ยมมันแพรวพราว ไม่งั้นมันคงไม่รอดเงื้อมมือของกฎหมายมาถึงวันนี้หรอกครับ”
“หมวดพูดถูกค่ะ ฉันเห็นมันทั้งเปิดบ่อน ทำเรื่องผิดกฎหมายตั้งหลายอย่าง แต่ไม่เห็นมันเคยโดนจับเลย”
“เคสของเฟื่องลดาเนี่ยนอกจากมันจะอยากได้ตัว มันคงรู้สึกเสียหน้าด้วย”
“ใช่ค่ะใช่...หมวดไทว์พูดถูกทุกอย่าง นี่ถ้าคุณเฟื่องยังอยู่ก็คงมีเงินทยอยใช้หนี้เสี่ยเขา ลดาก็คงไม่ต้องมาเดือดร้อนแบบนี้” สร้อยทองสะอื้นฮัก แอบมองทัฬห์ว่าเขาจะแสดงท่าทีอย่างไร
ooooooo
ทัฬห์อ่านเกมสร้อยทองออก บอกให้ใจเย็นตนต้องรับผิดชอบเรื่องนี้แน่ สร้อยทองทำเป็นพูดออกตัวว่าตนไม่ได้โทษคุณทัฬห์แต่ที่พูดเพราะสงสารเฟื่องลดา ตอกย้ำอีกว่า
“พ่อเขารักเขาห่วงของเขามาก นี่ถ้าวิญญาณคุณเฟื่องรับรู้ได้ คงไม่ไปผุดไปเกิดแน่ๆ โธ่...”
“ถ้าขนาดกฎหมายยังทำอะไรมันไม่ได้ แล้วเราจะช่วยเฟื่องลดาได้ยังไง” ทัฬห์หันไปถามไทว์
“มีอยู่ทางเดียว เฟื่องลดาจะต้องแต่งงานกับใครสักคน ไอ้เสี่ยมันจะได้เลิกอยากได้ตัวเฟื่องลดา”
