ม่านบังใจ

คืนนี้สร้อยสนมาเคาะประตูห้องนอนเฟื่องลดา เห็นน้องเก็บของบางส่วนแล้ว ถามว่าจะเอาแบบนี้หรือ เฟื่องลดาถามว่าตนยังมีทางเลือกได้ด้วยหรือ

สร้อยสนที่รู้ความจริงเรื่องการแต่งงานครั้งนี้จากแม่แล้ว แต่แม่กำชับไม่ให้เล่าให้เฟื่องลดาฟัง จึงถามเลี่ยงๆว่า ถ้าทัฬห์ไม่อยากแต่งงาน เธอก็จะไม่แต่งใช่ไหม เฟื่องลดาถามว่าเป็นไปได้ยังไงในเมื่อเขายื่นข้อเสนอมาเอง

“ลดายังไม่ต้องคิดมากนะ เก็บของให้เสร็จแล้วก็รีบนอนพักผ่อน พี่กลับห้องก่อนนะ”

พอสร้อยสนออกไปก็เจอสร้อยทองมาดักถามว่าเข้าไปคุยอะไรกับเฟื่องลดา กระหนาบว่ารับปากตนแล้วว่าจะไม่พูดให้เฟื่องลดาฟัง อย่าทำให้ผิดหวัง

สร้อยสนรับปากว่าตนไม่ทำให้แม่ผิดหวังหรอก แต่แม่ทำให้ตนผิดหวังตลอด พอแยกกันแล้วก็ฉุกคิดได้ว่า “แม่ห้ามบอกแค่ลดานี่...”

รุ่งขึ้นสร้อยสนไปดักพบทัฬห์ที่หน้าโรงแรม ขอโทษแทนแม่ที่ทำแบบนี้ ให้ทัฬห์เป็นคนบอกเฟื่องลดาดีไหม เพราะตนรับปากแม่ไว้แล้วว่าจะไม่บอกเฟื่องลดา ทัฬห์บอกว่าปล่อยให้เฟื่องลดาเข้าใจแบบนั้นดีแล้ว เพราะคนอย่างเฟื่องลดาถ้ารู้ว่าตนทำทุกอย่างเพื่อช่วยเขา เขาก็จะไม่ยอมอยู่ดีเพราะความทิฐิ บอกสร้อยสนว่า

“ให้ผมเป็นคนเลวในสายตาของเขาดีกว่าให้เขาตกไปอยู่ในเงื้อมมือของคนเลว...ไม่ต้องห่วงผมหรอกครับ ผมมีวิธีที่จะรับมือกับเด็กดื้ออย่างเฟื่องลดาอยู่แล้ว”

ooooooo

ไทว์จับได้ว่าสิริโสภาคบซ้อน แอบคบกับกาย เขาผิดหวังมาก วันนี้แวะไปที่โรงแรมพฤทธานนท์เพราะอยากคุยกับสร้อยสน พอเจอกันก็ทักว่าท่าทางเธอไม่ค่อยดีมีเรื่องอะไรไหม

สร้อยสนอึกอัก

“ถ้าคิดว่าผมเป็นเพื่อนที่ไว้ใจได้ก็พูดมาเถอะครับ อย่าเก็บเอาไว้คนเดียวเลย อึดอัดนะ”

ทั้งสองจึงไปนั่งคุยกันที่ร้านกาแฟเล็กๆเงียบๆ สร้อยสนเล่าเรื่องเฟื่องลดาให้ฟัง

“ทำตามที่พี่ทัฬห์บอกเถอะครับ คนอย่างพี่ทัฬห์ต้องคิดดีแล้วถึงตัดสินใจทำ ผมรู้จักนิสัยเขาดี คุณสนอย่ากังวลไปเลย”

สร้อยสนถามว่าเขาเห็นด้วยกับทัฬห์หรือ

แต่ถ้าเฟื่องลดาโกรธแค้นแบบนี้ ทัฬห์อาจลำบาก ไทว์พูดยิ้มๆว่า

“ถ้าเขาลำบากเพราะใจเขาต้องการเองก็ปล่อยเขาเถอะครับ”

สร้อยสนถามว่าหมวดหมายความว่ายังไง?

“อีกหน่อยคุณสนก็จะเข้าใจเอง” ไทว์ตอบแล้วก้มหน้าคนกาแฟ สร้อยสนถามว่าดูเหมือนหมวดไม่ค่อยสบายใจ มีเรื่องอะไรหรือเปล่า ไทว์เงยหน้ามองถามล้อๆ “คุณน่าจะมาเป็นตำรวจมากกว่าผมนะ ช่างสังเกตจัง”

ระหว่างที่ไทว์อยู่กับสร้อยสนนั้น สิริโสภาโทร.เข้ามือถือเขาถึงสองครั้งแต่ไทว์ก็กดตัดสายทั้งสองครั้ง ยังความสงสัยแก่สร้อยสนมาก แต่ไทว์ชวนเล่นทายคำถามกวนๆกันทั้งที่หน้าเครียด

เพราะความขี้เล่นที่เคยเล่นทายปัญหากวนๆ กันมาก่อน สร้อยสนติงว่าเล่นทายกันเฉยๆคงไม่สนุก ไทว์เลยเสนอว่าใครแพ้ต้องเลี้ยงหนึ่งมื้อ เมื่อตกลงกันแล้ว สร้อยสนเป็นคนทาย แต่เพราะไทว์จับทางได้แล้วจึงทายถูกทุกปัญหา จนสร้อยสนทึ่งถามว่าไปฝึกที่ไหนมาถึงตอบได้หมดเลย...