ม่านบังใจ

ทัฬห์เงียบ เฟื่องลดาคิดว่าเขาไม่เชื่อรีบยืนยันว่าตนพูดจริง ตนกำลังหางานพิเศษทำอีกเพื่อจะได้มีรายได้มากขึ้น ตนต้องใช้หนี้เขาได้แน่ๆ

ทัฬห์บอกว่าตนไม่ได้ห่วงเรื่องนั้น และไม่อยากให้เธอกังวลเรื่องเงินมากเกินไป แล้วนึกได้ถามว่าเธออยากหางานพิเศษทำใช่ไหม ตนกำลังจะให้เธอช่วยสอนพิเศษลูกแก้วในวันหยุดพอดี ถามว่าสนใจไหม

เฟื่องลดาบอกว่าลูกแก้วเรียนดีอยู่แล้ว ทัฬห์บอกว่าลูกแก้วอยากเรียนภาษาเกาหลี เธอจะมาสอนให้ได้ไหม เธอออกตัวว่าตนไม่ได้เก่งอะไรมาก

“โอเค งั้นตกลงตามนี้นะ เริ่มตั้งแต่เสาร์อาทิตย์นี้เลย” เฟื่องลดารับคำว่าได้ “ฉันดีใจที่เธอเข้าใจฉันเสียที รีบทานไอศกรีมเถอะ เดี๋ยวจะละลายหมด”

ทั้งสองทานไอศกรีมกันเงียบๆ ทัฬห์มองเฟื่องลดาแล้วแอบโล่งใจที่เธอเลิกเกลียดตนได้

ที่นอกร้านนั่นเอง มณฑิรายืนมองเข้าไปที่โต๊ะทัฬห์กับเฟื่องลดาอย่างไม่พอใจ ไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง

เมื่อทัฬห์กลับบ้าน เจอมณฑิราลงมาจาก

ข้างบนพอดี เขาถามหาลูกแก้ว เธอบอกว่าเข้านอนแล้ว แล้วทำทีถามทัฬห์ว่างานยุ่งหรือ เห็นลูกแก้วบอกว่าเข้ามาแล้วออกไปอีก ไปพบลูกค้าหรือ

“ครับ” ทัฬห์ตอบสั้นๆ มณฑิราไม่พอใจ นึกในใจว่าไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าคุณจะมีโมเมนต์แบบนี้ ร้ายเหมือนกันนะทัฬห์...แต่แกล้งยิ้มแย้ม

ชมว่าลูกแก้วน่ารักขึ้นมาก เดี๋ยวนี้นอนเองได้ไม่รบเร้าให้เล่านิทานแล้ว “ครับ ตั้งแต่กลับจากทะเลคราวนี้ดีขึ้นมาก”

“สงสัยต้องยกความดีให้คุณครู เอ...ชื่ออะไรนะคะ”

“เฟื่องลดาครับ”

“อ๋อ...คุณครูเฟื่องลดา...ทัฬห์ว่าอย่างนั้นไหมคะ”

พอทัฬห์ตอบน้ำเสียงปลื้มๆว่าเฟื่องลดาทำให้ลูกแก้วเปลี่ยนไปจริงๆ มณฑิราก็หางตาแอบมองยิ้มร้ายนึกเจ็บใจว่า...ไม่ใช่แค่ลูกแก้วที่เปลี่ยน นังเด็กคนนี้กำลังทำให้คุณเปลี่ยนไปด้วย แต่ตนจะไม่มี

วันยอมแพ้ง่ายๆหรอก นังเฟื่องลดา...

ooooooo

หลังจากสร้อยทองเจรจากับทัฬห์แล้วกลับมาก็เครียดจนเฟื่องลดาคิดว่าคงเครียดเพราะทัฬห์ไม่ให้ยืมเงินห้าล้านแล้ว แต่สร้อยสนเชื่อว่าไม่ใช่ เพราะทัฬห์เป็นคนรักษาคำพูด รับปากแล้วต้องทำคำไหนคำนั้น

ที่แท้สร้อยทองเครียดเพราะข้อเสนอของทัฬห์ที่ขอเป็นผู้ปกครองร่วมกับสร้อยทองเพื่อตนจะได้รับรู้และมีส่วนตัดสินใจร่วมด้วยเท่านั้น

“ถ้าอย่างนั้นทำไมคุณไม่แต่งงานกับลดา

เสียเลยล่ะคะ” สร้อยทองรวบรัด

“คุณกำลังเข้าใจเจตนาผมผิดแล้ว ผมไม่ได้คิดอย่างอื่น ผมแค่ต้องการทำหน้าที่แทนคุณเฟื่อง”

สร้อยทองเครียดคิดว่าถ้าตนเซ็นเอกสารนี้ก็เสียค่าโง่แน่ เพราะเฟื่องลดาจะต้องมีค่าตัวมากกว่าห้าล้านบาท แล้วเตรียมไปหาทัฬห์ตามนัดเพื่อเจรจาขั้นสุดท้าย

ไทว์ถามทัฬห์ว่าตั้งเงื่อนไขนี้ขึ้นมาเพื่ออะไร ทัฬห์บอกว่าเพื่อปกป้องเฟื่องลดา แล้วย้อนถามไทว์ว่า

“ก็นายเองไม่ใช่เหรอที่สืบมาว่าคนที่ติดการพนันไม่ใช่คุณเฟื่อง แต่เป็นคุณสร้อยทอง เพราะฉะนั้น ถึงฉันจะเคลียร์เรื่องเงินเสี่ยนภให้แล้ว แต่คนอย่างคุณสร้อยทองก็อาจไปสร้างหนี้พนันกับใครอีกก็ได้ ทีนี้พอหมดหนทางก็คงกลับมาใช้วิธีเดิม เด็กอย่างเฟื่องลดาก็จะกลายเป็นเหยื่ออีกครั้ง”