ข่าว
  • Thairath Talk
  • 100 year

    นิยายไทยรัฐ

    ม่านบังใจ

    SHARE

    เมื่อไทว์กลับมารู้จากดวงใจว่าเฟื่องลดาเข้าโรงพยาบาลจึงรีบไปกับดวงใจ เจอทัฬห์ที่หน้าห้องฉุกเฉินถามว่าเฟื่องลดาเป็นอะไร ก็พอดีหมอออกมา ทัฬห์รีบเข้าไปถามว่าเฟื่องลดาเป็นอะไร

    “ไม่เป็นอะไรมากครับ อาจจะเครียดหรือกังวลอะไรมากเกินไป ประกอบกับร่างกายพักผ่อนน้อยเลยเป็นลม หมอให้น้ำเกลือแล้ว ได้นอนหลับพักเต็มที่เดี๋ยวก็ดีขึ้น...อีกสักครู่เจ้าหน้าที่จะย้ายคุณเฟื่องลดาไปห้องพิเศษนะครับ หมอขอตัวก่อน”

    ฟังหมอแล้วทุกคนโล่งอก ทัฬห์บอกไทว์ว่า

    “นายมาก็ดีแล้ว งั้นฉันฝากป้ากลับไปด้วยนะ ฉันจะเฝ้าเฟื่องลดาเอง”

    ดวงใจบอกว่าคุณทัฬห์แขนเจ็บให้ตนเฝ้าให้ก็ได้ ไทว์ขัดขึ้นว่า สามีเขาเฝ้าภรรยาน่ะถูกแล้ว ดวงใจเลยนึกขึ้นได้ขอโทษทัฬห์แล้วกลับไปกับไทว์ ทัฬห์เรียกไทว์ไว้ถามว่า

    “เดี๋ยว...เรื่องคุณมณเรียบร้อยแล้วใช่ไหม”

    “ครับ เธอเสียใจมาก คิดว่าต่อไปคงไม่มีปัญหาอีกแล้ว พี่ทัฬห์ไม่คิดจะเอาเรื่องใช่ไหมครับ”

    ทัฬห์พยักหน้า ไทว์ยิ้มเหมือนคิดอยู่แล้ว แล้วเดินไปกับดวงใจ

    เมื่อย้ายเฟื่องลดามาอยู่ห้องพักพิเศษแล้ว เฟื่องลดายังหลับสนิทเพราะฤทธิ์ยาอยู่บนเตียง ทัฬห์มองเธออย่างพินิจพิจารณา นึกเหตุการณ์ขณะตนขับรถพาลูกแก้วกับเฟื่องลดากลับ เห็นเธอดูแลลูกแก้วอย่างห่วงใย เห็นลูกแก้วหนาวก็ถอดเสื้อแจ็กเกตของตัวเองคลุมให้โดยไม่คิดถึงตัวเองเลย

    ทัฬห์ลูบผมเฟื่องลดาที่หลับสนิทอยู่เบาๆ ยิ้มเศร้า พึมพำ

    “ถึงเธอจะไม่ได้มีความรู้สึกดีๆกับฉัน แต่ก็ขอบใจนะที่เธอมีความรู้สึกดีๆกับลูกแก้วเสมอ”

    จนเช้าวันรุ่งขึ้น เฟื่องลดารู้สึกตัวลืมตามองรอบห้องงงๆ ดวงใจที่มาแต่เช้าดีใจถามว่าฟื้นแล้วหรือ เฟื่องลดาถามว่า

    “ทำไมลดาถึงมาอยู่โรงพยาบาลล่ะคะ”

    “เมื่อคืนคุณครูเป็นลมไป จำไม่ได้เหรอคะ คุณทัฬห์เลยรีบพามาส่งโรงพยาบาล แต่ไม่ต้องกังวลนะคะ คุณหมอบอกว่าคุณครูไม่ได้เป็นอะไรมาก พักผ่อนเยอะๆเดี๋ยวก็หายค่ะ...หิวไหมคะ มีข้าวต้มค่ะ กับข้าวเขาก็น่าทานทุกอย่างเลย”

    “แล้วคุณทัฬห์ล่ะคะ”

    ดวงใจคิดถึงเมื่อเช้า พอตนมาถึงเห็นทัฬห์ฟุบหลับอยู่ที่เตียงข้างๆ จึงเข้าไปปลุก ทัฬห์ถามว่าป้ากลับมาทำไม

    “นี่เช้าแล้วนะคะ ป้าเอาแซนด์วิชกับกาแฟมาให้คุณทัฬห์ด้วย นี่คุณทัฬห์เฝ้าคุณครูลดาทั้งคืนเลยเหรอคะ”

    ทัฬห์ไม่ตอบแต่ยืนบิดตัวให้หายเมื่อย ดวงใจมองเฟื่องลดาที่ยังหลับอยู่ พึมพำ

    “ทำไมคุณครูยังไม่ฟื้นอีกนะ”

    “ในน้ำเกลือมียานอนหลับด้วยครับ หมออยากให้เฟื่องลดาหลับให้สนิท พยาบาลเพิ่งมาถอดสายน้ำเกลือออกเมื่อตอนเช้ามืดนี่เอง อีกสักพักก็คงตื่น ป้ามาก็ดีแล้ว งั้นผมกลับไปอาบน้ำแล้วจะเลยไปทำงานก่อน สายๆจะแวะเข้ามาอีกที”

    “ค่ะ”

    “อ้อ...ไม่ต้องบอกเฟื่องลดานะครับว่าผมเป็นคนเฝ้าเขาทั้งคืน”

    “ทำไมหรือคะ”

    “ป้าก็รู้นี่ครับว่าเฟื่องลดาเขาเป็นคนขี้เกรงใจจะตาย เดี๋ยวคราวหน้าเขาไม่กล้าป่วยอีก” ทัฬห์พูดติดตลกจนดวงใจขำ ตัวเองก็พลอยขำไปด้วย

    ดวงใจคิดถึงเหตุการณ์เมื่อเช้าแล้วบอกเฟื่องลดาว่าคุณทัฬห์ไปทำงานแล้ว แต่เห็นว่าสายๆจะแวะเข้ามา เฟื่องลดาซ่อนความผิดหวังเพราะคิดว่าเมื่อคืนทัฬห์อยู่ที่บ้าน

    “ทานข้าวเลยไหมคะเดี๋ยวป้าจะไปเลื่อนโต๊ะมาให้”

    “ลดายังไม่หิวเลยค่ะ ขอนอนต่ออีกหน่อยดีกว่า ยังรู้สึกง่วงๆอยู่เลย”

    “ก็ได้ค่ะ ค่อยๆนอนนะคะ” ดวงใจประคองเฟื่องลดาให้นอนลง เฟื่องลดาหลับตาพยายามข่มความน้อยใจที่ท้นขึ้นมา

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "เบน" บุกเดี่ยว บู๊สุดพลังปกป้องผืนป่า เปิดตัวละคร "สมบัติมหาเฮง"

    "เบน" บุกเดี่ยว บู๊สุดพลังปกป้องผืนป่า เปิดตัวละคร "สมบัติมหาเฮง"
    19 ก.ย. 2563

    14:05 น.

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    วันเสาร์ที่ 19 กันยายน 2563 เวลา 19:38 น.