กุหลาบเกราะเพชร

“กานดากับณัฐวราเป็นห่วงแกมาก โดยเฉพาะณัฐวราที่มีความเป็นมนุษย์กลับคืนมามากกว่าที่ฉันคิด”

“แกอย่าหลอกให้ฉันสบายใจเลย”

นำบุญอยากจะบอกแบบนั้น แต่ณัฐวราเปลี่ยนไปจริงๆ คงต้องมีอะไรผิดพลาดเกิดขึ้น กฤตนัยอยากรู้ว่า

ความรู้สึกเดียวกันนี้จะเกิดขึ้นกับวรมันได้ไหม นำบุญสีหน้าไม่สบายใจขึ้นมาทันที

“ถ้ามันเป็นอย่างนั้นจริงก็แปลว่าฉันประเมินความรู้สึกของการเป็นมนุษย์ต่ำเกินไป”...

นัธมนประคองชยธรกลับมาที่ห้องทำงาน ลูกโซ่เห็นสภาพเจ้านายถามว่าเกิดอะไรขึ้น นัธมนเล่าว่าเขาไปตีกับคนอื่นมา โชคดีที่กุหลาบเกราะเพชรมาช่วยเอาไว้ ชยธรยืนกรานไม่ได้ต้องการให้ผู้หญิงคนนั้นมาช่วยสักหน่อย นัธมนสวนทันทีถ้าเธอไม่มาช่วยป่านนี้เขาอาจตายไปแล้วก็ได้ ลูกโซ่อยากรู้ไปตามดูฉัตรรัศมีครั้งนี้ได้อะไรมาบ้าง ชยธรหยิบแฟ้มยับยู่ยี่ในอกเสื้อที่ได้จากรถของฉัตรรัศมีมาวางบนโต๊ะ ลูกโซ่จะหยิบดูก็ถูกเอ็ด

“อย่าซนไม่ใช่เรื่องของเด็ก หลักฐานนะนั่นน่ะ”

“เอกสารอะไรคะสารวัตร”

ชยธรว่าเป็นแฟ้มรายชื่อผู้บริจาคสเปิร์ม พวกมันคงกำลังทำอะไรสักอย่างเกี่ยวกับการเพาะพันธุ์แพร่พันธุ์ นัธมนต้องคิดไม่ถึงแน่ว่าใครบ้างที่มีรายชื่ออยู่ในแฟ้มนี้...

เตชิตเหนื่อยอ่อนจากการต่อสู้กับฟ่าง เผลอหลับฟุบไปกับโต๊ะทำงานของพิพัฒน์ ฝันร้ายเห็นพ่อในสภาพถูกยิงที่หน้าเลือดเปรอะไปทั่วตัวมาขอให้แก้แค้นแทนด้วย เขาสะดุ้งตื่นจากความฝัน เห็นพิพัฒน์ซึ่งถือเอกสารอยู่ในมือมองจ้องอยู่ เขารีบกลบเกลื่อนถามถึงชายได้สติหรือยัง พิพัฒน์ฉีดยาให้มันแล้ว น่าจะสดชื่นขึ้นบ้าง

“รอให้สมองบูตตัวเองสักหน่อย มันคงคิดได้เองว่าอะไรควรไม่ควร” พิพัฒน์เห็นเตชิตมองปืนที่ตัวเขาเองวางไว้บนโต๊ะก็กระเซ้าไม่ต้องเตรียมพร้อมขนาดนี้ก็ได้ แล้วถามว่าหิวหรือยัง

จากนั้นไม่นานพิพัฒน์กับเตชิตมานั่งกินอาหารกันตามลำพังที่ภัตตาคารหรู ชายหนุ่มแปลกใจทำไมคนอื่นไม่มากินร่วมโต๊ะด้วย พิพัฒน์อ้างว่าธรณ์เทพเป็นคนสนิทของตน เขาเป็นลูกธรณ์เทพ ดังนั้น

ตนจึงเมตตาเขามากกว่าคนอื่น เตชิตตั้งข้อสังเกตนี่คงเป็นเหตุผลที่ทำให้สมุนของพิพัฒน์ไม่พอใจเขาทั้งที่เพิ่งมาร่วมงาน

การมากินข้าวครั้งนี้ทำให้เตชิตได้รู้ว่าพิพัฒน์ไม่ได้สนิทแค่กับพ่อของเขาเท่านั้น ยังสนิทกับแม่

ของเขาอีกด้วย และยังรู้จักเขาดีมาตั้งแต่เด็ก บอกว่าพ่อของเขาโชคดีที่มีครอบครัวอบอุ่น เขานิ่วหน้าสงสัยพิพัฒน์ไม่มีครอบครัวหรือ พิพัฒน์เคยมีแต่ทำพังด้วยมือตัวเอง ผู้หญิงที่ตนรักตั้งท้องตอนที่เลิกกันไป