ข้ามสีทันดร
ตอนที่ 8
ลำธารทำใจไม่ได้ที่จะต้องเสียเดือนสิบให้กับขี้ยาอย่างเที่ยงวัน จึงคิดจะรวบหัวรวบหางเธอ โดยแวะมาหาที่บ้านชวนให้ไปเที่ยวบ้านพักตากอากาศที่หัวหินด้วยกัน เป็นทริปครอบครัว แม่กับน้องและป้าของเขาไปกันหมด ก็เลยอยากจะชวนเธอไปด้วย
“ธาร...เดือนนึกว่าเราคุยกันรู้เรื่องแล้วซะอีกนะคะ”
ดำเกิงไม่อยากให้ลูกเลิกกับลำธารอยู่แล้วจึงไล่ให้ไปเก็บเสื้อผ้าจะได้เดินทางไปกับเขา สกาวทักท้วงไปตอนนี้เลยหรือ ลำธารแต่งเรื่องว่าที่บ้านเดินทางล่วงหน้าไปตั้งแต่เช้าแล้ว คุณแม่ของเขาเลยให้มาขออนุญาตและรับเดือนสิบไปเที่ยวด้วยกัน ดำเกิงเสียงเข้มในเมื่อผู้ใหญ่ชวนก็ควรจะไป เธออิดออด ยังรู้สึกไม่ค่อยสบายตัวขอผ่านไว้วันหลังก็แล้วกัน ดำเกิงสั่งเสียงเฉียบให้ลูกขึ้นไปเก็บเสื้อผ้า
ทั้งที่ไม่อยากไปเพราะประกาศตัดขาดกับลำธารแล้ว แต่เดือนสิบไม่อาจขัดใจพ่อได้ จำใจขึ้นไปเก็บเสื้อผ้าอย่างที่พ่อต้องการ...
ด้านดวลไปคุยกับนภางค์ถึงออฟฟิศของเธอตามที่รับปากกับเอนเอาไว้ ทั้งโอเล่ นภางค์และเอนพยายามกล่อมให้เขารับบทเกย์คู่กับเอน เขายืนกรานไม่ยอมเล่นบทนี้เด็ดขาดแล้วลุกพรวดออกจากห้อง นภางค์ไม่ค่อยจะพอใจนักถามเอนจะเอาอย่างไรกันแน่
“ขอโทษครับ เดี๋ยวผมไปคุยกับดวลมันเองครับ” ว่าแล้วเอนวิ่งปรู๊ดตามดวลไปสวนกับก้านวงศ์ที่เดินเข้ามา โอเล่กับนภางค์เห็นหน้าแขกไม่ได้รับเชิญก็พอจะเดาได้ว่าเขามาทำไม...
เอนเดินตามดวลจนทัน ขอร้องให้ช่วยรับงานแสดงนี้ เขาทำไม่ได้จริงๆขืนพ่อรู้เข้าต้องเป็นเรื่องอีกแน่ๆ เอนกล่อมถ้าเขาทำไม่ได้ก็มีตัวช่วยอยู่แล้ว เสพยาเข้าไป รับรองเขาจะแสดงได้ระดับออสการ์เลย
“อุบาทว์ มึงทำได้ขนาดนี้เลยเหรอวะ”
“มึงจะดักดานเป็นคนงานในซุปเปอร์มาร์เกตก็ตามใจนะ แต่กูอยากได้เงิน ชีวิตกูต้องดีขึ้น” เอนเห็นดวลไม่คล้อยตาม ก็ไม่พอใจทวงบุญคุณที่เคยทำไว้กับเขา ดวลมองเพื่อนสีหน้าหนักใจ...
การมาครั้งนี้ของก้านวงศ์เพื่อจะมาต่อว่านภางค์โดยเฉพาะที่ทำละครทั้งทีไม่บอกกันสักคำ ทั้งที่เขารับใช้เธอสารพัด ที่สำคัญเขาเป็นผัวของเธอน่าจะมีบทให้เขาได้เล่นบ้าง นภางค์สวนทันที
“จุ๊ๆๆ อย่ามาใช้คำว่าผัวกับพี่ No จ้ะก้าน เธอไม่ใช่ผัวพี่ การที่เธอนอนกับพี่ไม่ได้แปลว่าเป็นผัวพี่นะ จะไปไหนก็ไป พี่ไม่มีธุระอะไรกับเธอแล้ว”
ก้านวงศ์ทั้งโกรธทั้งเสียหน้าเดินกระแทกเท้าปังๆออกไป โอเล่เตือนนภางค์ถ้าเขาเอาเรื่องนี้ไปปูดกับนักข่าวจะทำอย่างไรกัน เธอไม่แคร์ ดีเสียอีกจะได้มีกระแสแซ่บๆกับเขาบ้าง จะทำละครแซ่บตัวแม่ก็ต้องแซ่บ
“พี่ว่าก้านเขาไม่กล้าหรอกเพราะมันคือชื่อเสียงเขาด้วย แถมยังมีคนที่เขาเที่ยวไปหว่านเสน่ห์ไว้อีกตั้งมาก สิ่งที่เธอต้องกังวลไม่ใช่เรื่องของพี่หรอกโอเล่”
ooooooo
ดำเกิงบังคับให้เดือนสิบไปกับลำธารจนได้ เที่ยงวันแวะมาที่บ้านพอดี เห็นเธอนั่งรถไปกับลำธารมองด้วยความข้องใจ ดำเกิงหันไปทางสกาวที่ยืนหน้าเครียดอยู่ข้างๆ
