ข้ามสีทันดร
ตอนที่ 8
“ผมว่าบางครั้งคนเราก็อยากมีพื้นที่ส่วนตัวอยากมีเวลาเงียบๆได้ทบทวนบ้าง ผมก็เป็น แต่ผมอยากให้คุณเดือนรู้ว่าเมื่อไหร่ที่คุณเดือนต้องการใครผมจะอยู่ใกล้ๆ คุณเดือนหันมาเมื่อไรก็เจอ คงไม่รำคาญนะครับ”
เดือนสิบส่ายหน้า ก่อนจะยิ้มกว้างออกมา...
ทางด้านลำธารแวะไปหามิถุนาที่บ้านเพื่อขอโทษเรื่องวันนั้น และอยากรับผิดชอบทุกอย่าง เล่าให้ฟังว่าเขากับเดือนสิบจบกันแล้ว เธอเห็นสีหน้าเศร้าของเขาเข้ามาโอบกอดไว้ เขากอดเธอตอบอย่างต้องการที่พึ่ง...
ด้วยความขยันขันแข็งในการทำงาน ไม่ว่างานจะหนักแค่ไหนไม่เคยบ่นทำให้ดวลได้ใจยศไปเต็มๆ เลิกกลั่นแกล้งเขาแถมยังเสนอตัวจะสอนให้เขาทำสต๊อกสินค้า เดือนสิบกับเที่ยงวันซึ่งแอบดูอยู่ อดชื่นชมดวลไม่ได้โดยเฉพาะเธอที่ยิ้มออกมาด้วยความพอใจพลอยทำให้เที่ยงวันยิ้มตามไปด้วย
“คุณเที่ยงช่วยเดือนทุกอย่างเลย ขอบคุณนะคะเดือนว่าดวลจะเริ่มเข้าที่เข้าทางแล้วล่ะค่ะ”
“เป็นเพราะความตั้งใจของดวลต่างหากล่ะครับ ผมไม่ได้ทำอะไรเลย”
เดือนสิบยืนยันว่าเขาทำ เขาให้โอกาสดวล ถ้าไม่มีโอกาสน้องชายของเธอคงเริ่มต้นชีวิตใหม่ไม่ได้ เธอเป็นหนี้บุญคุณเขา จึงอยากทำอะไรตอบแทนเขาบ้าง แล้วนึกขึ้นมาได้ว่าจะทำอะไรตอบแทนเขา
แต่ห้ามเขาถามไว้พรุ่งนี้เธอจะไปรับ ถึงตอนนั้นเขาจะรู้เอง...
ในเวลาไล่เลี่ยกัน ทันทีที่เห็นลำธารพามิถุนามากินข้าวที่บ้าน ยี่สุ่นหายขุ่นเคืองใจลูกเป็นปลิดทิ้ง สีหน้าบึ้งตึงบอกบุญไม่รับเปลี่ยนเป็นยิ้มแย้ม...
ที่สนามบินสุวรรณภูมิ หลังจากส่งลูกค้ากลับไปหมดแล้ว ยุพราหยิบถุงใส่ของใบเล็กๆส่งให้ชีวาตม์ เธอเห็นเขายุ่งกับงานไม่มีเวลาเลือกซื้อของฝากภรรยา ก็เลยช่วยหาซื้อให้ แล้วไล่ให้กลับไปง้อภรรยา โดยไม่ลืมเตือนให้เขาเพลาๆเรื่องงานไว้บ้าง บ้างานมากระวังชีวิตจะพัง...
ชีวาตม์พร้อมของฝากที่ยุพราอุตส่าห์ไปเลือกซื้อให้ เตรียมมาง้อกิ่งคำเต็มที่ กลับพบเตียงว่างเปล่า เขาไม่รู้เลยว่าตอนนี้ภรรยาของเขากำลังมีความสุขอยู่กับชายอื่น
ooooooo
เลิกกับเดือนสิบได้ไม่กี่วัน ลำธารเข้าไปขออนุญาตเชิญจิตคบหาดูใจกับมิถุนา เธอดีใจแทบโดดตัวลอยในที่สุดแผนจับผู้ชายรวยๆของลูกสาวก็สัมฤทธิผล...
ได้เวลาพักเที่ยงของพนักงาน ดวลมีเงินไม่พอจะซื้ออะไรกิน จึงต้องดื่มน้ำก๊อกประทังความหิว ยศสงสารเอาบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่เติมน้ำร้อนแล้วมาให้กิน “ไม่มีเงินเหรอ ทำไมไม่บอกคุณเที่ยงล่ะ”
“ผมเกรงใจน่ะครับ ไม่เป็นไรหรอกครับพี่ยศผมอาศัยกินมื้อเย็นเอา เดี๋ยวก็สิ้นเดือนแล้ว”
ยศรู้สึกดีกับเด็กคนนี้ เพราะเขามีสิทธิพิเศษจากทูลและเที่ยงวันแต่เขากลับรู้จักเกรงใจและเจียมตัว...
สิ่งที่เดือนสิบทำเพื่อตอบแทนเที่ยงวันคือพาไปหาเมฆที่บ้าน เขายังขยาดกับครั้งก่อนไม่หายที่โดนกำไลแม่ของเมฆไล่ตะเพิดออกมา แล้วถ้าคราวนี้เจอเธอไม่พอใจอีกจะทำอย่างไร
“นี่เป็นหนึ่งในแม่น้ำทั้ง 7 ที่คุณเที่ยงจะต้องว่ายข้ามไปค่ะ ถ้าไม่ข้ามไปก็จม คุณเที่ยงจมอยู่กับเรื่องน้องเมฆมานานแล้ว ลองว่ายข้ามไปสิคะ เดือนไม่รู้เหมือนกันว่าคุณจะว่ายข้ามไปถึงฝั่งหรือเปล่า แต่อย่างน้อยก็อยากให้คุณเที่ยงให้โอกาสตัวเองนะคะ ส่วนผลจะออกมายังไง คุณเที่ยงก็ต้องทำใจรับมันให้ได้”
