ข้ามสีทันดร

ก่อนเดือนสิบจะเสียทีให้ลำธาร เที่ยงวันมาช่วยไว้ทันต่อยเปรี้ยงเข้าครึ่งปากครึ่งจมูกไอ้คนชั่วหน้าหงาย เดือนสิบโผกอดเที่ยงวันไว้อย่างขวัญเสีย เงินยวงมองพี่ชายที่ถูกต่อยลงไปกองกับพื้นอย่างผิดหวัง

“ทำไมทำแบบนี้พี่ธาร”...

ไม่ใช่เงินยวงเท่านั้นที่ผิดหวังกับการกระทำ

ไร้สติของลำธาร ยี่สุ่นเองก็เสียใจและผิดหวังไม่แพ้กันเรียกเขามาตำหนิอย่างแรงที่ทำอะไรไม่รู้จักคิด แล้วเดิน

หน้าเครียดขึ้นห้อง บุญหยาดหันมาเล่นงานหลานสาวที่เอาเรื่องไม่เป็นเรื่องมาฟ้องแม่ เธอก็เห็นแล้วว่าทำให้ท่านเสียใจแค่ไหน แล้วหยิกแขนหลานสาวถึงกับร้องลั่น

“โอ๊ย...ป้าหยาดเจ็บนะคะ”

บุญหยาดตั้งใจทำให้เจ็บ ทีหน้าทีหลังจะได้ไม่เอาเรื่องไม่สบายใจไปบอกแม่อีก เงินยวงเถียง นี่เป็นเรื่องใหญ่จะไม่บอกได้อย่างไร ท่านไม่เห็นประโยชน์อะไรรังแต่จะทำให้ยี่สุ่นจิตตกเปล่าๆ แล้วหันไปบอกลำธารว่าต้องทำอะไรสักอย่างไม่อย่างนั้นยี่สุ่นล้มป่วยแน่ๆ เขาก็รู้ว่าสุขภาพของแม่เป็นอย่างไร ลำธารจนปัญญาไม่รู้จะทำอย่างไรดี บุญหยาดแนะให้พามิถุนามาที่นี่ เขาถึงกับหน้าเครียดตั้งแต่เกิดเรื่องไม่ได้ติดต่อเธอเลย...

เกิดเรื่องขนาดนี้แล้ว ดำเกิงยังจะแถกสีข้างไปได้เรื่อยว่าเดือนสิบเข้าใจผิดไปเอง เธอยืนยันไม่ใช่เรื่องเข้าใจผิดลำธารจงใจจะเอาเปรียบเธอ หรือว่าพ่อเห็นว่ามันเป็นเรื่องที่สมควรแล้ว สองพ่อลูกมีปากเสียงกัน เที่ยงวันพยายามจะเป็นกาวใจให้ กลับถูกดำเกิงผลักอก สั่งห้ามไม่ให้มายุ่ง แล้วประเคนหมัดใส่เขาไม่ยั้ง ชายหนุ่มได้แต่ยกแขนขึ้นกัน สกาวกับเดือนสิบเข้าไปช่วยกันห้าม สกาวโดนลูกหลงเข้าที่จมูกเลือดไหล

ดำเกิงเห็นสภาพสกาวแล้ว ยิ่งพาลหาเรื่องเที่ยงวันเงื้อหมัดจะชกเขาอีกเดือนสิบขวางไว้จ้องพ่อเขม็ง ดำเกิงเห็นสายตาของลูกแทบใจสลาย ลูกที่ตามใจเขาทุกอย่างแต่มาบัดนี้ลุกขึ้นมาต่อต้านเขา

“ใครอยากทำอะไรก็ทำไปเลย ต่อไปนี้ไม่ต้องมาเห็นหัวฉันแล้ว” ดำเกิงเดินหัวเสียออกไป...

ขณะเกิดเรื่องวุ่นๆกับครอบครัวของดำเกิง ดวลต้องประหยัดเงินในกระเป๋าเนื่องจากกลัวอยู่ไม่ถึงสิ้นเดือน มื้อเย็นของเขาจึงมีเพียงหมูปิ้งหนึ่งไม้กับข้าวเหนียวหนึ่งห่อ นอกจากนี้เขายังถูกทดสอบความแข็งแกร่งของจิตใจ ระหว่างเดินกลับห้องพัก วัยรุ่นสองคนที่พักอยู่ห้องใกล้ๆเอายาเสพติดมาให้ เขาปฏิเสธว่าไม่เอาไม่มีเงินซื้อ พวกนั้นยัดใส่มือไม่ยอมให้ปฏิเสธ วันหลังมีเงินค่อยเอามาจ่าย

ดวลกลัวมากจำใจรับไว้ แล้วรีบเดินเข้าห้องพักปิดประตูล็อก กลัวไปหมดแม้กระทั่งใจตัวเอง มองยาเสพติดที่เพิ่งได้มา เกือบจะเผลอใจเสพมัน แต่สุดท้ายเขาชนะ ปามันทิ้งไปที่มุมห้องยาตกไปที่ซอกที่นอน

ooooooo

เที่ยงวันอยากให้เดือนสิบได้ผ่อนคลายจึงพามาที่สถานตากอากาศบางปูที่เธอชื่นชอบ ปล่อยให้เธอดื่มด่ำกับบรรยากาศตามลำพังโดยเขาถอยออกมายืนดูอยู่ไม่ไกลนัก เธอยืนชมวิวอยู่พักใหญ่เดินมาถามเขาว่าเบื่อไหม ไม่ต้องเกรงใจถ้าเบื่อให้บอกเราจะได้กลับ เขาสงสัยทำไมเธอถึงคิดว่าเขาเบื่อ

“มีคนเคยบอกว่าเดือนน่าเบื่อ”