ข้ามสีทันดร

เที่ยงวันรับคำอย่างไม่ค่อยเต็มปากนัก จากนั้นทั้งคู่ช่วยกันขนของฝากจากท้ายรถที่เดือนสิบซื้อหามาให้เมฆ เธอเห็นสีหน้าไม่สู้จะมั่นใจของเที่ยงวัน ปลอบว่ามันต้องออกมาดีแน่ๆขอให้เชื่อมือเธอ...

นับเป็นโชคดีของเที่ยงวันที่วันนี้กำไลไม่อยู่ออกไปทำธุระ มีเพียงป้าเพื่อนบ้านที่คอยวิ่งมาดูเมฆเป็นระยะๆ เด็กน้อยถูกทิ้งให้นั่งดูทีวีอยู่บนรถเข็นคนเดียว พอเห็นเที่ยงวันเท่านั้นแกดีใจมาก ป้ากำลังจะมาหาอะไรให้เมฆกินพอดี เดือนสิบก็เลยอาสาจะจัดการให้เอง

“เออดีๆ ป้าก็วุ่นๆอยู่ พวกเธอดูมันด้วยแล้วกันนะ ป้าไปก่อนนะ อยู่กับพี่เขานะเจ้าเมฆ”...

ด้านลำธารพามิถุนามากินมื้อเที่ยงที่บ้าน เธอซื้อใจทุกคนในบ้านด้วยของฝากเล็กๆน้อยๆ ยี่สุ่นกับบุญหยาดเป็นปลื้มมากที่เธอมีน้ำใจไม่ใช่แต่เฉพาะเจ้านายในบ้านนี้ แต่เผื่อแผ่ไปให้เด็กรับใช้ในครัวอีกด้วย แม่บ้านกับเด็กรับใช้ปลื้มเธอไม่แพ้เจ้านาย จะมีก็แต่คนขับรถซึ่งรู้เช่นเห็นชาติมิถุนาเท่านั้นที่ไม่ปลื้มด้วย แม่บ้านกับเด็กรับใช้ซักกันใหญ่ทำไมเขาถึงรู้สึกไม่เหมือนคนอื่น ไปรู้อะไรมาหรือ

คนขับรถเล่าเหตุการณ์วันที่ขับรถพามิถุนาไปส่งบ้านให้ฟัง แม่บ้านไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองว่าเธอจะเปลี่ยนไปเป็นคนละคนได้ขนาดนี้ นึกว่าจะมีแต่ในละครเท่านั้น...

หลังกินอาหารมื้ออร่อยเสร็จ เดือนสิบมีอะไรสนุกๆให้เมฆได้ทำร่วมกับเที่ยงวัน จับเด็กน้อยมัดติดกับเขา โดยให้แกยืนบนเท้าเขาแล้วพาไปเตะบอลที่สนามหญ้าหน้าบ้าน พอเขาเตะบอลเท้าของเมฆจะสัมผัสบอลไปด้วยเหมือนแกได้เตะมันด้วยตัวเอง เที่ยงวันเห็นเดือนสิบเล่นราวกับเป็นเด็ก หัวเราะร่าเริงไม่มีความเศร้าในแววตาก็พลอยมีความสุขไปด้วย ส่วนเมฆไม่ต้องพูดถึง สนุกกับการเตะบอลมาก

ทั้งสามคนไม่รู้ว่ากำไลแอบซุ่มดูอยู่ เธอถึงกับน้ำตาคลอเมื่อเห็นลูกหัวเราะมีความสุข กระทั่งมีเสียงป้าข้างบ้านร้องเรียกกำไลดังขึ้น ท่าทีของเธอเปลี่ยนไปทันที ความสุขสนุกสนานของทุกคนเป็นอันจบลงไปด้วย เที่ยงวันกับเดือนสิบถูกไล่ตะเพิดออกมา

เดือนสิบแปลกใจที่คราวนี้เที่ยงวันไม่จิตตกเหมือนครั้งก่อนที่โดนกำไลไล่ตะเพิด เขาสารภาพว่าที่เป็นแบบนี้ก็เพราะเธอทำให้วันนี้สดใส เขาไม่เคยรู้ว่าเธอจะสดใสได้ขนาดนี้ เขาชอบที่เธอเป็นแบบนี้

“วันนี้คุณเดือนเพิ่งจะสอนผมว่าความสุขความทุกข์มันลอยอยู่รอบตัวเรา อยู่ที่เราจะเลือกหยิบมันมาเป็นอารมณ์...ผมก็อยากให้คุณเดือนเลือกที่จะหยิบความสุขมาใส่ให้ตัวเองบ้างนะครับ”...

หลังเลิกงานยศเอาถุงใส่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปและอาหารกระป๋องมาให้ดวลไว้กิน ตนช่วยได้แค่นี้ บอกให้เขาอดทนหน่อย เขาซาบซึ้งใจมาก อาหารพวกนี้ไม่ใช่ทำให้เขาอิ่มท้องเท่านั้น แต่อิ่มใจด้วย