ข้ามสีทันดร

เดือนสิบมองแม่ที่เดินตามพ่อเข้าครัว ไม่แน่ใจว่าคิดไปเองหรือเปล่าแม่ดูสดใสและไม่สั่นเกร็งเหมือน

ทุกวัน มันทำให้เธอนึกถึงบรรยากาศในบ้านก่อนที่พ่อจะล้มละลายและก่อนที่ดวลจะติดยา...

สกาวจัดโต๊ะอาหารอย่างมีความสุขโดยมีดำเกิงที่สีหน้ายิ้มแย้มคอยยกกับข้าวมาให้จากในครัว นาน

แค่ไหนแล้วที่ไม่ได้เห็นเขาอารมณ์ดีแบบนี้ เธออยากจะหยุดเวลานี้ไว้ให้นานๆ แต่แล้วความสุขต้องมลายไปสิ้นเมื่อนาราเดินนำเที่ยงวันเข้ามา ดำเกิงเห็นเขาเท่านั้นสีหน้ายิ้มแย้มเปลี่ยนไปเป็นบึ้งตึงทันที...

ในขณะที่บรรยากาศบ้านดำเกิงกลับมาตึงเครียดอีกครั้ง ดวลเดินออกมาที่หน้าซุปเปอร์มาร์เกตเห็นเอนกำลังคุยโทรศัพท์อยู่กับใครบางคน

“ได้สิครับ สำหรับพี่กิ่งจะมาเมื่อไหร่ก็ได้อยู่แล้ว ...ได้ครับ เดี๋ยวเจอกัน”

ดวลรอจนเพื่อนวางสายก็ร้องทักนึกว่ากลับไปแล้วเสียอีก เอนยังไม่ละความพยายามจะลากดวลกลับไปอยู่กับตัวเองให้ได้ พูดดูถูกงานที่เพื่อนทำว่างานหนักเงินน้อยยังจะทนทำอยู่ได้ ไปกับตนดีกว่าตนมีลู่ทางให้ได้เงินเยอะกว่าที่นี่แน่นอน ดวลส่ายหน้าอยู่แบบนี้ก็ดีแล้วไม่อยากทำให้ใครเดือดร้อนไปมากกว่านี้

“คิดดีๆนะ ชีวิตมึงจะดักดานอยู่แบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน ทำอย่างกับว่าคนที่นี่เขาปลื้มมึงอย่างนั้นแหละ”

แม้จะเป็นจริงอย่างที่เพื่อนพูด แต่ดวลยืนกรานจะทำงานที่นี่ต่อไป...

นาราถึงกับน้ำตาคลอเมื่อโดนดำเกิงด่าว่าสาระแนที่พาเที่ยงวันเข้ามาในบ้าน สกาวเห็นท่าไม่ดีบอกให้เธอกลับบ้านไปก่อน เธอไม่ทันขยับไปไหน ก็โดนดำเกิงด่าว่าซ้ำอีก ครั้งนี้ด่าไปถึงพ่อกับแม่ของเธอ เด็กสาวร้องไห้โฮ เดือนสิบต้องเข้าไปกอดปลอบเธอไว้ ต่อว่าพ่อทำไมพูดแบบนี้

“ก็ดูมันทำสิ ตัวเองมาคนเดียวไม่พอต้องสาระแนพาคนอื่นเข้ามาด้วย”

เที่ยงวันขอยอมรับผิดแต่เพียงผู้เดียว นาราไม่รู้เรื่องอะไรด้วย เขาแวะไปที่โรงพยาบาลพบว่าเดือนสิบกลับบ้านแล้วก็เลยตามมาที่นี่ ดำเกิงพาลด่าเขาไปด้วย เดือนสิบออกโรงปกป้องว่ากำลังอยากพบเขาอยู่พอดี แล้วหันไปขอบคุณลำธารที่อุตส่าห์ไปรับเธอกลับบ้าน เขาคงเหนื่อยแล้วกลับไปก่อนได้เลย ลำธารไม่พอใจ พูดแบบนี้จะไล่กันหรือ เธอยอมรับว่าใช่ เชิญเขากลับได้เลย เธอมีเรื่องต้องคุยกับเที่ยงวัน

“คุณพ่อครับ  ผมให้โอกาสเดือนแล้วนะครับทั้งที่ผมควรจะโกรธเดือน แล้วดูเดือนทำกับผมสิครับ”

เดือนสิบอยากรู้ว่าตัวเองไปทำอะไรให้ลำธารโกรธ เขาโกรธเธอเรื่องที่เห็นเธอกอดกับเที่ยงวันเมื่อวานนี้ เที่ยงวันปฏิเสธว่าไม่ได้กอดแค่ช่วยเธอให้ลุกขึ้นเดินต่างหาก เขาเห็นตำตาขนาดนั้นจะให้เชื่อได้อย่างไรว่าทั้งคู่ไม่มีอะไรกัน เดือนสิบหมดความอดทน

“งั้นเดือนควรจะเชื่อใจคุณใช่ไหมคะที่เห็นคลิปคุณขับรถเข้าไปในบ้านผู้หญิงอื่นแล้วกลับออกมาอีกทีตอนเช้า...เดือนควรจะเชื่อใจธารเขาอย่างที่พ่อว่าใช่ไหมคะพ่อ ใช่ไหมคะแม่”

ลำธารตกใจไม่คิดว่าจะมีใครรู้เรื่องนี้ เที่ยงวันเอง ก็แปลกใจไม่น้อยที่ไม่รู้เรื่องนี้มาก่อน ดำเกิงรีบแก้ไขสถานการณ์ ในเมื่อพูดเรื่องนี้ขึ้นมาก็ให้ลำธารอธิบายให้ฟังเลยแล้วกันว่าเรื่องราวมันเป็นอย่างไรกันแน่ แล้วก่นด่าคนที่เอาคลิปมาให้ดูว่าเป็นพวกยุแยงตะแคงรั่ว ดำเกิงอุตส่าห์ช่วยแก้ต่างให้แต่ลำธารกลับเอาแต่นิ่ง