จ้าวสมิง
ตอนที่ 7
โชนยังพูดไม่ทันจบ แคล้วใจร้อนยิงออกไปอีกหลายนัด ตะวันพลิกหลบโฉบออกไปด้านหลังแล้วอ้อมมาบิดข้อมือแคล้วจนปืนหล่น จากนั้นชักมีดมาจี้คอมันอย่างเร็ว
“อยากตายนักใช่มั้ย”
“เอาสิวะ ถ้าลูกข้าเป็นอะไร ข้ายิงเอ็งไม่เลี้ยงเหมือนกัน”
คล้อยตะโกนเข้ามาพร้อมปืนในมือ ตะวันหันไปมองพลางล็อกคอแคล้วไว้มั่น อีกมือถือมีดจ่อมันไว้
“เอ็งยิงข้าก็ยิงเหมือนกัน...ไอ้คล้อย”
เสียงยองตะมุดังขึ้นอีกคน คล้อยจ้องมองอย่างแปลกใจ
“ยองตะมุ แกเกี่ยวอะไรด้วย”
“นี่ก็ลูกข้าเหมือนกัน”
“นั่นลูกแกเหรอ”
“ใช่...ลูกข้าเอง”
คล้อยคาดไม่ถึง มองตะวันสลับกับยองตะมุ...
ทั้งสองฝ่ายจ้องกันไปมาอย่างดูเชิง
ooooooo
