ด้วยแรงอธิษฐาน
ตอนที่ 5
“ฉันไม่ได้รังเกียจคุณปิติหรอกนะคะ แต่ว่าแกมแก้วเป็นคนอ่อนไหว ฉันกลัวว่าเขาจะทำใจรับเรื่องนี้ได้ยาก”
“แต่ยังเป็นไปได้ใช่ไหมครับที่เราจะนัดเจอหรือพูดคุยกันในฐานะเพื่อน”
“ถ้าแค่เป็นเพื่อนก็คงไม่มีปัญหาอะไรหรอกมั้งคะ”
“งั้นผมจะมาที่นี่ให้บ่อยขึ้น จริงอย่างที่แม่ผม บอกไว้...ดอกไม้งามใช่ว่าจะมีเพียงดอกเดียว”
ปิติไม่ยอมแพ้เรื่องเกตุมณีจนเธอใจอ่อนยอมรับคำขอแต่งงาน แกมแก้วฟังแล้วทำหน้าไม่ถูกเพราะเข้าใจเรื่องระหว่างพี่สาวกับเขาผิดมาตลอด
ปิติเข้าใจดีและอธิบายว่าเรื่องของเขากับภรรยาเริ่มจากความเป็นเพื่อน
“ตอนนั้นเราสองคนเป็นแค่เพื่อนที่คุยกันถูกคอซะมากกว่า”
“ถูกคอแล้วก็...ถูกอกกับถูกใจด้วยใช่ไหม”
“เชื่อเถอะว่าคุณเกตุไม่เคยมีเจตนาแย่งอะไรจากคุณ ผมอยากให้คุณเลิกปรักปรำว่าคุณเกตุเป็นคนผิดเสียที”
“ปรักปรำงั้นเหรอ”
“ใช่...คุณนึกไม่ออกหรอกแก้วว่าผมต้องพยายามขนาดไหนกว่าคุณเกตุจะยอมรับผมในฐานะคนรัก”
“พอเถอะค่ะ ฉันไม่อยากได้ยินเรื่องแสลงหูนี่อีกแล้ว”
“ถ้าคุณจะเกลียดใครสักคนกับเรื่องนี้นั่นควรจะเป็นตัวผมเอง อย่าได้ถือโทษโกรธคุณเกตุเลย...ไม่รู้หรือว่าพี่สาวคุณรักคุณมากขนาดไหนน่ะ”
แกมแก้วสะเทือนใจมาก รู้ดีว่าพี่สาวกับพี่ชายรักตนแค่ไหนแต่ทิฐิก็ทำให้ไม่ยอมรับ
“แล้วเขาล่ะ...รู้ไหมว่าฉันเคยรักเขาขนาดไหนหรือแม้แต่คุณล่ะ...ไม่รู้หรือไงว่าฉันเคยรักคุณมากขนาดไหน!”
ooooooo
จนแล้วจนรอดแกมแก้วก็ปักใจว่าตัวเองเป็นฝ่ายถูกกระทำ ทั้งปิติ เกตุมณีหรือแม้แต่ไพโรจน์อดีตสามี ต่างก็ทำร้ายเธอจนมีชะตากรรมแบบนี้ เช่นเดียวกับนัทธมนที่คิดว่าวรดาถูกกระทำจนต้องตายอย่างน่าอนาถในหลุมหลบภัย
อคติในใจทำให้นัทธมนไม่ยอมรับความช่วยเหลือจากกฤตย์แม้ว่าอาการกลัวที่แคบจะกำเริบตอนเครื่องจะลงนัทธมนหลับตาข่มความกลัวจนเครื่องลงจอดสนิท กฤตย์สะกิดเรียก
“ลืมตาได้แล้วคุณ เครื่องลงถึงพื้นแล้ว”
ท่าทางตื่นๆของเลขาฯสาวทำให้กฤตย์อดห่วงไม่ได้
“ผมก็ไม่รู้คุณกลัวอะไร จริงๆเครื่องบินนี่เป็นการเดินทางไกลที่ปลอดภัยที่สุดแล้วนะ”
“ค่ะ...ดิฉันรู้ ฉันคงกลัวที่ปิดทึบแล้วก็เพดานโค้งๆอย่างนี้ล่ะมั้งคะ”
คำบอกเล่าของนัทธมนทำให้กฤตย์นิ่วหน้าก่อนเกิดภาพหลอนเห็นเพดานเครื่องบินเป็นหลังคาโค้งๆในหลุมหลบภัย สถาปนิกหนุ่มตกใจมากและอดระแวงไม่ได้ว่านัทธมนอาจมีอะไรเกี่ยวข้องกับวรดา
อาการเมาเครื่องบินและกลัวที่แคบของนัทธมนทำให้กฤตย์ละสายตาจากเธอไม่ได้ เขาอยากให้เธอพักแต่เธอดึงดันจะไปด้วย กฤตย์ต้องปล่อยเลยตามเลย ทำได้แค่บังคับให้เธองีบระหว่างทางไปเจอสีหนาทเท่านั้น
