ด้วยแรงอธิษฐาน

กฤตย์มีเวลาหนึ่งวันเพื่อเตรียมตัวไปหลวงพระบาง เขาเรียกแกมแก้วน้องสาวมาฝากงานที่ออฟฟิศระหว่างที่ไม่อยู่ แกมแก้วแวะมาหาพี่ชายพร้อมลินจันทร์ลูกสาวคนเดียวที่เพิ่งกลับจากทะเลกับไพโรจน์พ่อแท้ๆ

ลินจันทร์มีท่าทางหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัดเมื่อมาออฟฟิศของกฤตย์ แกมแก้วมองมาเบื่อๆก่อนบ่นกับพี่ชายว่าลูกสาวกลัวเจอนัทธมนที่หน้าเหมือนวรดา กฤตย์ต้องปลอบไม่ให้คิดมากพร้อมยืนยันว่านัทธมนไม่ใช่วรดา

แกมแก้วมีสีหน้าไม่สบายใจแต่ไม่อยากพูดมากให้ลูกสาวยิ่งออกอาการ กฤตย์ก็เช่นกัน แต่ความตั้งใจของสองพี่น้องก็ไร้ผลเมื่อปณิตาดันโผล่มาในวันเดียวกันเพื่อเตือนกฤตย์เรื่องนัทธมน

ลินจันทร์ไม่ชอบปณิตาที่เสียงดังแต่สาวใหญ่เจ้าของห้องเสื้อดังไม่สนใจ เอะอะโวยวายเมื่อรู้ว่ากฤตย์จะเดินทางไปหลวงพระบางพร้อมนัทธมนตามลำพัง

“มีอะไรเหรอคุณ ผมแค่จะไปทำงาน ทำไมต้องทำเหมือนเป็นเรื่องใหญ่”

“ก็เพราะฉันเป็นห่วงความปลอดภัยของคุณน่ะสิคะ”

“ห่วงผมเรื่องอะไร”

“ก็แม่เลขานั่นเขาไม่ใช่คนธรรมดาแบบที่คุณคิดนี่คะ”

“ณิตา...คุณยังไม่จบเรื่องที่คุณเห็นภาพหลอนว่านัทเขามีพลังจิตอีกใช่ไหม”

“ฉันไม่ได้หลอนจนเห็นภาพไปเองนะ เชื่อฉันสักครั้งเถอะค่ะคุณกฤตย์ ที่พูดนี่ก็เพราะฉันเป็นห่วงคุณนะ”

“ขอบคุณที่เป็นห่วง แต่เดี๋ยวผมต้องคุยธุระกับแก้ว...คุณรอสักครู่นะ”

แกมแก้วมาตามพี่ชายพอดี ไม่อยากให้อยู่ตามลำพังกับปณิตาเพราะไม่ชอบหน้า ปณิตาไม่สนใจสายตารังเกียจปนหมั่นไส้ของแกมแก้วย้ำกับกฤตย์เสียงเครียด

“ฟังนะคุณกฤตย์...นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เลขาของคุณเป็นคนอันตราย ฉันขอเตือนคุณอีกครั้งให้ระวังตัวให้ดี”

คำเตือนของปณิตาทำให้กฤตย์ฉุกคิด แม้ไม่เคยเห็นพลังพิเศษของนัทธมนแต่ท่าทางจริงจังของปณิตาก็ทำให้อดกังวลไม่ได้ มนทิราแม่แท้ๆของนัทธมนก็เช่นกัน การเดินทางไกลครั้งแรกของลูกสาวทำให้อดระแวงไม่ได้ กลัวพลังพิเศษที่สมควรเป็นความลับจะทำร้ายใครให้เป็นบาปกรรมหากนัทธมนควบคุมความโกรธตัวเองไม่ได้

นัทธมนรับปากจะไม่ก่อเรื่องและจะพยายามควบคุมอารมณ์ตัวเอง แต่เรื่องพลังพิเศษกลับเป็นเรื่องเล็กในเช้าวันต่อมาเมื่อต้องขึ้นเครื่องไปหลวงพระบางพร้อมกฤตย์เจ้านายหนุ่ม เพราะเธอดันเกิดอาการกลัวที่แคบ!