ตอนที่ 5
ปิติถอนใจเหนื่อยหน่ายแต่ยังแก้ต่างแทนภรรยาอย่างใจเย็น “เข้าใจผิดกันไปใหญ่แล้ว ถึงผมจะรู้จักคุณก่อน แต่จุดเริ่มต้นที่ผมสนิทกับคุณเกตุมันไม่ใช่เพราะคุณเกตุเขาไปแย่งอะไรคุณเลยนะแก้ว”
“คุณหยุดโกหกตอแหลเพื่อปกป้องพี่สาวฉันเสียทีเถอะ เสียแรงที่เป็นนายทหารแต่กลับไม่รู้จักพูดความจริง”
“คุณอยากฟังความจริงมากนักใช่ไหม ก็ได้... ผู้หญิงที่ผมชอบจริงๆตอนนั้นไม่ใช่คุณหรอกนะแก้ว”
“คุณว่าไงนะ ถ้าไม่ใช่ฉันแล้วนังผู้หญิงคนนั้นมันเป็นใคร!”
ooooooo
ปิติเบื่อเรื่องเก่าๆที่ทำให้เขาทะเลาะกับเกตุมณีและเข้าหน้าแกมแก้วไม่ติด อดีตนายทหารคนสนิทของประพจน์ย้อนถึงอดีตเมื่อเกือบยี่สิบปีก่อน เขาเคยแอบรักวรดาเพราะความน่ารักอ่อนหวานแต่ต้องผิดหวังเพราะเธอไม่มีใจให้แต่มีให้กฤตย์ว่าที่สถาปนิกหนุ่มอนาคตไกล
ความผิดหวังทำให้ปิติอารมณ์ไม่ปกติ เขาผละจากบ้านประพจน์พร้อมดอกไม้ช่อใหญ่ที่เตรียมมาให้วรดา อารมณ์หงุดหงิดทำให้เขาขาดความระมัดระวังจนเกิดอุบัติเหตุเล็กๆในซอยบ้านซึ่งคู่กรณีของเขาก็คือเกตุมณี
แม้จะเคยพบหน้ากันแต่ปิติก็ไม่เลิกอารมณ์เสียจนเกตุมณีเริ่มไม่ชอบใจเหวี่ยงกลับ
“ฉันก็ขอโทษแล้ว พอเสนอให้คุณไปทำแผลที่บ้านคุณก็ไม่เอา พอจะชดใช้ค่าเสียหายให้คุณก็ไม่เอาอีก”
“ก็ดูคุณขับรถสิ จะเลี้ยวเข้าซอยทำไมต้องตีวงกว้างซะขนาดนั้น”
เกตุมณีฉุนขาดแหวใส่ “ฉันก็รับผิดแล้วไง ถ้ายังไม่พอใจก็ช่วยบอกได้ไหมว่าคุณจะเอายังไง คุณต้องการให้ฉันทำยังไง หรือจะเรียกตำรวจมาเคลียร์กันเลยไหม”
“ผมไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น ทีหน้าทีหลังก็หัดขับรถดีๆ ถนนไม่ได้เป็นของคุณคนเดียวนะครับ”
“แล้วคุณล่ะ...ขับดีนักนี่ ขับรถอยู่ในซอยแท้ๆแต่เหยียบซะยังกะสนามแข่ง ถ้ารู้จักขับช้าๆก็ไม่เกิดเรื่องแล้ว”
“อ้อ! สรุปตอนนี้เลยกลายเป็นความผิดของผมไปแล้วสินะ”
“โอ๊ย...คุณฟังฉันบ้างไหม ฉันก็ย้ำอยู่ว่าฉันผิดเอง ฉันขอโทษ ฉันไปโยนความผิดให้คุณตอนไหน พอกันที...
ฉันทนไม่ไหวแล้ว ถ้าคุณเปลี่ยนใจจะให้ฉันชดใช้ก็ติดต่อไปที่บ้านแล้วกัน คุณรู้จักบ้านฉันดีอยู่แล้วนี่”
แกมแก้วไม่เคยรู้เรื่องอุบัติเหตุเล็กๆของพี่สาวกับอดีตคนที่เคยชอบ ปิติไม่สนใจท่าทางอึ้งๆของเธออธิบายเรื่องราวหลังจากนั้นอย่างใจเย็น
“ผมเริ่มคุยกับคุณเกตุจากเหตุการณ์นี้ เอาจริงๆ ตอนนั้นคุณเกตุเขาเกลียดขี้หน้าผมด้วยซ้ำ”
“แต่ที่คุณเล่ามาผู้หญิงที่อยู่ในใจของคุณไม่ใช่ฉันเลย...กลับเป็นนังวรดานั่น”










