ด้วยแรงอธิษฐาน
ตอนที่ 5
“แก้ว...ผมขอโทษ ตอนนั้นผมยังหนุ่มและโง่ ไม่รู้จักคิด ได้แต่อ่อนไหวตามความรู้สึก...กับคุณผมก็รู้สึกดีๆ”
“แต่พอเจอวรดาทุกอย่างก็เปลี่ยนไป”
ปิติพยักหน้ารับแกนๆ “เป็นความเหลวไหลของผมเอง คุณเกตุเขาไม่เคยคิดแย่งผมไปจากคุณเลย ฟังนะแก้ว...คุณเองก็เป็นคนสวย เป็นคนดี แต่ผิดที่ผมจิตใจไม่มั่นคงเอง”
“แต่คุณก็ยังมั่นคงต่อพี่สาวของฉันได้”
ถ้อยคำประชดของแกมแก้วทำให้ปิติต้องลอบถอนใจยาว “มันก็ไม่ได้เกิดขึ้นง่ายๆชั่วข้ามคืนหรอกนะแก้ว จากเรื่องที่ผมพูดจาแย่ๆในวันที่รถชนกัน ผมก็พยายามตามง้อ ขอโทษพี่สาวคุณ...”
ooooooo
ปิติพาแกมแก้วย้อนอดีตอีกครั้ง...หลังอุบัติเหตุเล็กๆที่ทำให้เกตุมณีโกรธปิติจนแทบไม่มองหน้า
เขาพยายามง้อด้วยการหอบหิ้วขนมไทยฝีมือแม่ไปเยี่ยมจนเธอลดกำแพงต่อต้านเขาจึงตัดสินใจสารภาพความในใจ
เพราะอัธยาศัยและนิสัยเรียบง่ายของเกตุมณีทำให้ปิติหวั่นไหวและคิดว่าเธอจะทำให้เขาลืมวรดา จึงตัดสินใจหอบดอกไม้ไปขอความรักจากเธอ เกตุมณีทำหน้างงเมื่อเห็นดอกไม้เพราะเขาไม่เคยทำแบบนี้
“ดอกไม้นี่...ให้เนื่องในวาระอะไรเหรอคะ”
“คือ...เราก็ได้พูดคุยรู้จักกันมา แม้จะเป็นแค่ช่วงสั้นๆ
แต่ผมแน่ใจแล้วว่าผมอยากคบกับคุณเกตุจริงๆ คุณจะรังเกียจไหมถ้าผมจะขอให้คุณเป็นคนพิเศษของผม...”
เกตุมณีดีใจมากแต่สำนึกความเป็นพี่สาวทำให้เธอเก็บอาการนั้นไว้ ยกมือห้ามเขาพูดต่อ
“หยุดเถอะค่ะ อย่าพูดอะไรแบบนี้อีกเลย”
“อ้าว! ทำไมจะพูดไม่ได้ล่ะคุณเกตุ ผมพูดความจริง ผมชอบคุณจริงๆนะ”
“หยุดพูดแบบนี้อีกถ้าคุณยังอยากคุยกับฉันต่อไป”
“ผมไม่เข้าใจเลย ตกลงที่ผ่านมานี่คุณไม่ได้รู้สึกดีๆกับผมเลยเหรอ”
“ใครบอกคุณ ฉันรู้สึกดีกับคุณมากๆต่างหาก”
“แล้วถ้างั้นทำไมคุณถึงปฏิเสธผม”
“เพราะแก้วรักคุณไง คุณหวังจะให้ฉันหักหลัง
น้องสาวตัวเองอย่างงั้นเหรอ...คุณมองฉันเป็นคนชนิดไหนกัน แอบแย่งแอบขโมยผู้ชายที่น้องแอบรักอยู่เนี่ยนะ...ฉันทำแบบนั้นไม่ได้หรอกค่ะ”
จบคำเกตุมณีก็คืนช่อดอกไม้ให้เขาและประกาศทิ้งท้าย
“เรื่องระหว่างเรามันไม่มีวันเกิดขึ้นหรอกค่ะ ฉันเสียใจ แต่ต่อไปนี้เราสองคนอย่ามาเจอกันอีกเลย”
ปิติดึงตัวเองและแกมแก้วจากอดีต เขาจำได้ดีถึงความผิดหวังที่ถูกเกตุมณีปฏิเสธ แกมแก้วเงียบลงอย่างเห็นได้ชัดเพราะเป็นครั้งแรกที่ได้รู้ว่าพี่สาวไม่ได้ตั้งใจแย่งปิติจากเธอ
“นี่คือสิ่งที่ผมจะบอกความจริงคุณไงแก้ว”
