ตอนที่ 3
“ฉันและทุกคนได้ยินพี่เทพพูดเต็มคำ มิทำผิดชู้สาว...”
“คุณหนูของแก้วไม่ประสีประสาเรื่องพรรค์นี้เลย ...สัญชาติผู้ชาย ไม่มีใครคนไหนกล้าพูดความจริงต่อหน้าคนอื่นดอกเจ้าค่ะ” แก้วหมายให้พุดจีบสั่นคลอน
“ถ้ามิให้ฉันเชื่อคำพูดพี่เทพ แล้วสิ่งใดคือความจริง”
“คุณพุดจีบลองตรองสิเจ้าคะ เหตุใดคุณเทพต้องโถมตัวรับหวายแทนแก้ว...คุณเทพรักแก้ว คุณเทพจึงยอมเจ็บแทนหญิงคนรัก ทั้งๆที่คุณเทพรู้ดีว่าถ้าพูดเรื่องลูกทาส คุณเทพต้องเดือดร้อน แต่คุณเทพก็ยอมรับชะตากรรม”
“พอเถอะ! มันเป็นเรื่องของแก้วกับพี่เทพ อย่าเอาฉันไปเกี่ยวด้วยเลย เร่งพายเรือเถอะ”
แก้วจ้องหน้าแล้ววางไม้พายลงยิ้มเยาะ “คุณหนูของแก้วช่างแสนดี เชื่อคำลวงง่ายเสียจริง คุณเทพไม่ได้รักแก้ว...คุณเทพรักมึง! ถ้าไม่มีมึงสักคน คุณเทพก็ต้องรักกู”
“แก้วหยุดก้าวร้าวฉันได้แล้ว...”
“คุณหนูผู้สูงศักดิ์ทนฟังมิได้รึเจ้าคะ คนเขาพูดกันทั่วว่าคุณหนูพุดจีบเกิดมามีบุญประหนึ่งนางฟ้านางสวรรค์จุติมาเกิด แต่ไม่ใช่! มึงเป็นผี! เกิดมาเพื่อล้างผลาญชีวิตกู!”
“ฉันไม่เคยคิดทำร้ายแก้ว...”
“เอ็งไม่ต้องแสร้งพูดดี เมื่อครั้งเอ็งตกน้ำ ข้าเสี่ยงตายช่วยเอ็ง แต่เอ็งฟ้องแม่ว่าข้าฆ่าเอ็ง”
“ฉันบอกแก้วแล้วว่าฉันไม่ได้พูดอย่างนั้น”
“เอ็งโกหก! แม่เอ็งพูดเต็มปากเต็มคำแล้วยังสั่งให้พ่อใจโฉดเฆี่ยนแม่...แม่กูตายเพราะมึง ถ้ามึงไม่โกหกตอแหล แม่กูก็ไม่ตาย อีคุณหนูมารยาแพศยา! อีสารเลว!” แก้วพุ่งเข้าจิกหัวพุดจีบ ด่าอย่างหยาบคาย สีหน้าจะเอาให้ตาย
พุดจีบร้องให้ปล่อยและบอกว่าจะพายกลับเอง แก้วหัวเราะหาว่ากลัว แล้วบังคับให้กระโดดน้ำลงไป
สาวสูงศักดิ์หน้าเสียเพราะว่ายน้ำไม่เป็น
“ไม่ต้องกลัวตาย คิดซะว่าตายตั้งแต่จมน้ำครั้งนั้น เอ็งมีลมหายใจทุกวันนี้เพราะหนี้บุญคุณฉัน นังคุณหนู ...ฉันให้ชีวิตแกมากพอแล้ว!”
“แก้วจะทำอะไรฉัน!”
“กูจะเอาชีวิตมึง...กระโดดลงไป!” แก้วเงื้อไม้พายขู่ เห็นพุดจีบนั่งนิ่ง “อีหน้าด้าน งั้นกูจะให้มึงลงไปเอง”
พุดจีบนิ่งเพราะกลัวน้ำ ตัดสินใจสู้ผลักแก้วล้มหัวฟาดกราบเรือ แล้วแย่งไม้พายมาพายเอง แต่ด้วยความที่พายไม่เป็น เรือจึงหมุนวนอยู่อย่างนั้น แก้วค่อยๆลุกขึ้นมา จับหัวตัวเองมีเลือดติดมือ พุดจีบเห็นตกใจ แก้วโกรธพุ่งเข้าแย่งไม้พายมาฟาดคุณหนูสูงศักดิ์ตกเรือจมดิ่ง แล้วยกเครื่องสังฆทานท่วมหัว กล่าวคำอุทิศส่วนกุศลก่อนจะโยนตามลงไป
“อิฉันขออุทิศบุญนี้ให้คุณหนูพุดจีบเจ้าค่ะ”
บุญพายเรือให้เทพนั่งเลี้ยวโค้งมาเจอกับเรือมิ่ง เทพแปลกใจรีบถามจะไปไหน










