บ่วงสไบ

เช้าวันใหม่แก้วมาซ่อนตัวที่กระท่อมท้ายป่าช้าตั้งแต่เมื่อคืน ต้องสะดุ้งตื่นเมื่อได้ยินเสียงเทพเรียกหน้ากระท่อม

“แก้ว ออกมาเถอะ ฉันรู้ว่าแก้วอยู่ข้างใน ฉันกับน้องพุดจีบคอยช่วยแก้ว หวังให้แก้วกลับใจ แต่แก้วยังอาฆาตแค้นมิจบสิ้น ทำไมแก้วทำอย่างนี้”

แก้วเปิดประตูตะโกนตอบ “เพราะคุณหลวงคุณเยื้อนเกลียดแก้ว! ทุกคนคอยขับไล่แก้ว ไม่มีใครรักแก้ว คุณเทพก็เหมือนกัน”

“แก้วอคติว่าคนอื่นไม่รัก แล้วแก้วเคยรักคนอื่นบ้างรึเปล่า...แก้วเอาแต่ร้องขอให้คนอื่นรักแก้ว แล้วแก้วเคยทำสิ่งดีๆให้คนอื่นบ้างไหม ถ้าแก้วทำตัวอย่างนี้ฉันก็รังเกียจคนเห็นแก่ตัว”

“ในที่สุดคุณเทพก็สารภาพความจริงว่าคุณเทพก็เกลียดแก้ว คุณเทพจะจับแก้วให้คุณหลวง คุณหลวงต้องเฆี่ยนตีแก้วให้ตายเหมือนที่ทำกับแม่อิ่ม” แก้วผิดหวังเสียใจ เดินลงจากกระท่อม หยิบก้อนหินขึ้นมา เทพแปลกใจว่าจะทำอะไร “แก้วไม่ยอมตายด้วยน้ำมือคนใจร้าย ถ้าจะต้องตาย แก้วขอตายด้วยมือตัวเอง!”

“แก้วเลิกขู่ได้แล้ว คนเห็นแก่ตัวอย่างแก้วไม่กล้าทำร้ายตัวเอง...ต่อไปนี้ฉันจะไม่เสียเวลากับแก้วอีกแล้ว” เทพไม่สนใจหันหลังเดินกลับ

แก้วน้ำตาไหลพรากคิดว่าเทพทอดทิ้ง เอาก้อนหินทุบหัวตัวเองล้มลงเลือดไหล เทพได้ยินเสียงหันมองไม่คาดคิดว่าจะกล้าทำร้ายตัวเอง แก้วจะทุบตัวเองอีกครั้ง เทพวิ่งเข้าไปแย่งก้อนหินโยนทิ้ง เธอร้องไห้ฟูมฟายว่าอยากตาย ชายหนุ่มจึงตบหน้าเรียกสติให้กลับมา

“แก้วฟังฉัน ฉันมาหาเพราะฉันห่วงแก้ว”

“แต่คุณเทพไม่รักแก้วแล้ว คุณเทพจะทิ้งแก้ว!”

“ถ้าแก้วกลับตัวกลับใจ เลิกอาฆาตแค้น ฉันจะอยู่ข้างแก้ว...สัญญากับฉัน แก้วจะไม่ขุดคุ้ยเรื่องเก่ามาพูดอีก แก้วต้องอโหสิกรรมให้กับทุกสิ่ง” เทพพยายามเกลี้ยกล่อม

แก้วโผกอดเทพให้คำสัญญา เขาตกใจกับการกระทำของเธอ แต่คิดว่าเป็นการให้กำลังใจ

“ขอแค่มีคุณเทพอยู่ข้างแก้ว แก้วจะทำดี เพราะแก้วรักคุณเทพ...”

เทพสะดุดหูดันเธอออก “แก้ว ฉันห่วงใยแก้ว แต่ฉันไม่เคยคิด...”

แก้วร้องขัดขึ้นว่าเจ็บหัว เทพชะงักจะพาแก้วกลับเรือนไปทำแผล เธอกลัวคุณหลวงเล่นงาน เทพจึงเผยว่า เรื่องทั้งหมดยังเป็นความลับไม่ได้คิดบอกใคร แก้วโล่งใจยอมกลับโดยดี

ooooooo

อบหวาดกลัวหอบผ้าจะหนี มิ่งถือดาบดักรอบอกให้กลับไปรับโทษ อบหน้าซีดเผือด...

เมื่อแก้วทำแผลแล้วเดินกลับเรือนทาส ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ที่ไม่ถูกเทพทอดทิ้ง ชดถือกระด้งพริกแห้งจะเอาไปตากเห็น เกิดความหมั่นไส้เข้าขวางถาม หายไปไหนทั้งคืนถึงกลับมายิ้มระรื่น

แก้วลอยหน้ายั่วไม่ตอบ ทำให้เกิดการประฝีปากกันไปมา ชดด่าถึงอิ่ม เม้ยกับเอี้ยงได้ยินรีบปรามกลัวแก้วปลุกผีอิ่มมาหลอกเอาอีก แก้วนึกสนุกแกล้งยกมือไหว้ท่วมหัว