บ่วงสไบ

เทพเล่าให้หลวงนฤเดชกับคุณเยื้อนฟังว่า มิ่งกับตนต่างวัยแต่โตมาด้วยกัน มิ่งเป็นครูมวยของตน เราร่วมสาบานเป็นเกลอกัน...คุณหลวงยินดีที่เทพสนิทกับมิ่งเพราะพอใจหน่วยก้านของมิ่ง จึงจ้างให้ทำงานที่เรือน เทพดีใจรีบยุให้มิ่งรับจะได้มีเงินไปไถ่นาให้พ่อแม่

มิ่งก้มกราบขอฝากชีวิตไว้กับคุณหลวง พุดจีบพลอยดีใจที่ได้ตอบแทนมิ่งและเทพจะได้มีเพื่อนคอยช่วยเหลือ...แต่ไอ้ทับและไอ้ยอดไม่พอใจเพราะมิ่งหน้าตาดี สาวๆต้องไปหลงใหลแน่

ระหว่างใครๆยุ่งกับเรื่องมิ่ง ชดที่โดนตบปากคอแตกวิ่งร้องไห้มาฟ้องเมี้ยนว่าโดนแก้วทำร้าย ใส่ไคล้ให้แรงขึ้นว่า แก้วหยามถึงแม่อย่างหยาบคายจนไม่อยากพูดให้เสนียดปาก แต่ก็เอ่ยคำด่ายาวเป็นชุด จนเอี้ยงกับเม้ยมองหน้ากันงงๆ เพราะแก้วไม่ได้ด่าสักคำ  เมี้ยนเชื่อลูกโกรธจัด สั่งบวบกับดีไปลากตัวแก้วมาที่โรงครัว

ไม่นานแก้วเดินนำบวบและดีมา คว้าขวานที่ใช้สับฝืนติดมือมาด้วย บรรดาทาสสุมหัวซุบซิบว่าแก้วต้องโดนป้าเมี้ยนเล่นงานหนักแน่ ดีตัดสินใจวิ่งแยกไป บวบแปลกใจดีไปไหน...

แก้วมาถึงบอกไม่ต้องพูดให้เปลืองน้ำลาย จะเอาอย่างไรก็ว่ามา ป้าเมี้ยนเห็นขวานก็โบกมือ

“เรื่องขี้หมูราขี้หมาแห้งข้าไม่เก็บมาคิดให้ปวดกบาล มันด่าแม่เอ็ง ข้าเป็นเอ็งก็ตบปากสั่งสอน เอ็งลงโทษมันสมน้ำสมเนื้อ เลิกแล้วต่อกันเถอะ” ป้าเมี้ยน

พยักพเยิดกับชดที่ประคบปากอยู่

“ฉันไม่ถือสาเอาความ อย่ายุ่งกับฉันอีก ต่างคนต่างอยู่” แก้วพูดไปทั้งที่งง แล้วจะเดินไป

ป้าเมี้ยนเรียกแก้วไว้ ทำทีบอกว่าชดกับพวกเจ็บระบมหุงข้าวไม่ได้ขอให้ช่วยหุงข้าวแทนพวกมัน แก้วคิดสักครู่เชื่อใจยอมทำแทน ป้าเมี้ยนแอบยิ้มอย่างมีเลศนัย

อบกำลังฟัดกระด้งข้าวเปลือกอยู่กับกลุ่มทาส ดีวิ่งมาบอกให้ไปช่วยแก้วก็ตกใจ ทิ้งกระด้งวิ่งไป...ในขณะที่แก้วกำลังใช้ไม้พายกวนข้าวที่ตั้งอยู่บนเตา ป้าเมี้ยนเอ่ยถามชดว่าซาวข้าวก่อนหรือเปล่า ชดทำทีตกใจว่าลืม ป้าเมี้ยนบ่นว่าถ้าคุณๆกินเจอเศษเปลือกติดคอจะโดนหวายลงหลังกัน จึงบอกแก้วให้ซาวข้าวด้วย แก้ววางไม้พายจะเริ่มหุงข้าวในกระทะใบใหม่

ป้าเมี้ยนคว้าไม้พายไว้ ชดถือมีด เม้ยถือพร้า เอี้ยงถือสากดาหน้าเข้ามา ป้าเมี้ยนขู่บังคับให้แก้วเอามือลงไปซาวข้าวในกระทะร้อน แก้วไม่ยอมทำ จึงโดนรุมทุบตี ป้าเมี้ยนจะกดหัวแก้วลงในกระทะร้อน อบวิ่งมาถึงกระชากเมี้ยนออกแล้วดึงแก้วมาประคองไว้ ป้าเมี้ยนโกรธดึงฟืนมาจะฟาดอบ ดีตัดสินใจตะโกนว่าเทพกับพุดจีบมา ป้าเมี้ยนตกใจรีบโยนฟืนทิ้ง แต่ไม่วายสำทับ