บ่วงสไบ

ระหว่างทางที่เรือแล่นมาตามลำคลอง พุดจีบนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ดีใจที่แก้วมาร่วมทำบุญ หวังให้คลายโศกเข้าใจธรรม แต่เทพกลับบอกว่า ตนเห็นพุดจีบมีความสุขก็สุขใจไปด้วย หญิงสาวเขินอาย เทพเห็นว่าแดดแรงจึงวางไม้พายขยับมากางร่มให้เธอ

แก้วนั่งอยู่เรือที่มิ่งพาย เห็นเทพกุมมือพุดจีบที่กำด้ามร่มก็รู้สึกอิจฉา เทพยังพูดอีกว่าขอหลบแดดกับพุดจีบด้วย เธอเขินบอกว่าเรือมิ่งจะพายแซงอยู่แล้ว เทพจึงขยับกลับไปนั่งพายเรือ

มิ่งพึงพอใจในตัวแก้ว จึงชวนคุยด้วยการแซวว่า ไม่กล้าสบตาตนเพราะกลัวจะเทใจให้ตน แก้วหันขวับมาด่าทันทีว่าคนอย่างตนไม่มีวันชอบเขา มีแต่จะชังน้ำหน้า มิ่งแกล้งหยุดพาย

“แต่ข้าชอบน้ำหน้าเอ็ง เห็นแล้วชื่นใจ” มิ่งยักคิ้วหลิ่วตาให้

แก้วไม่พอใจกลัวเทพเข้าใจผิดจึงคว้าไม้พายเงื้อ “ไอ้มิ่ง ไอ้ผีบ้า เอ็งไม่หยุดพล่ามข้าจะฟาดให้ตาย”

“เอ็งฟาดข้าตกน้ำ ข้าจะเป็นผีพรายจับเอ็งลงไปปล้ำให้หนำใจ” มิ่งยิ้มท้าทาย

แก้วโกรธฟาดไม้พายใส่ เทพกับพุดจีบหัวเราะ เทพบอกมิ่งให้หยุดแหย่แก้วเดี๋ยวจะพลัดตกน้ำ แก้วไม่หยุดฟาดจนมิ่งต้องลุกมายื้อไม้พาย ทำให้แก้วจะพลัดตกน้ำ มิ่งรีบคว้าตัวมากอดล้มทับกันในเรือ มิ่งยิ้มล้อว่าตัวแก้วอุ่น แก้วอายไม่อยากให้เทพเข้าใจผิด ลุกขึ้นสั่งมิ่งให้รีบพายเรือต่อ มิ่งแกล้งโยนไม้พายลงน้ำแล้วบอกว่าอยากอยู่กับเธอข้ามวันข้ามคืน

แก้วโกรธมากบอกกลับเองได้แล้วกระโดดลงน้ำ มิ่งยิ่งทึ่งเกิดมาเพิ่งเคยเจอผู้หญิงแบบนี้ พุดจีบเรียกแก้วให้ขึ้นเรือตน แต่แก้วอายเทพ ว่ายน้ำกลับเรือนเอง เทพบอกมิ่งว่านี่แหละแก้ว

อบเห็นแก้วที่หน้าเรือนก็ตกใจกับสภาพเปียกปอนของหลานรีบถามว่าไปทำอะไรมา แก้วบอกว่าว่ายน้ำเล่น แต่คุณเยื้อนเดินมาพร้อมเจิมและเรียม แดกดันใส่ทันที

“เอ็งว่ายน้ำรึลงน้ำยั่วผู้ชาย! นังชดบอกว่าเอ็งเคยลงเรือไปเก็บสายบัวกับคุณเทพ”

“อิฉันว่ายน้ำไปเก็บสายบัว คุณเทพผ่านมา อาสาพายเรือมาส่งเจ้าค่ะ” แก้วแก้ตัว

“เอ็งตอแหล! ข้าไม่เชื่อคำพูดเอ็ง วันนี้เอ็งยังสาระแนไปทำบุญหวังบุญหนุนนำให้เอ็งสมหวังในรัก ถุย...น้ำหน้าอย่างเอ็ง ทำบุญเจ็ดชาติก็ไม่ได้พ่อเทพ!

พ่อเทพเป็นหลานข้า มียศศักดิ์ใหญ่ เอ็งอย่ามักใหญ่ใฝ่สูง สันดานทาสอย่างเอ็ง ต้องเกลือกกลั้วกับเลือดสีเดียวกัน ถ้าข้าจับได้ว่าเอ็งยังให้ท่าคุณเทพล่ะก็ ข้าจะเฉดหัวเอ็งออกไปตายเหมือนแม่เอ็ง!”

แก้วเจ็บแค้น อบต้องบีบมือให้เก็บอารมณ์ คุณเยื้อนกล่าวทิ้งท้ายว่า ที่ยอมให้อยู่เรือนไม่ใช่เพราะเมตตา แต่ว่าจองเวรนังขี้ครอก! พูดจบคุณเยื้อนยิ้มเหยียดกลับไป แก้วมองตามอย่างโกรธแค้น

ooooooo