เพลิงเสน่หา
ตอนที่ 5
“อยู่กันไปเดี๋ยวก็รักกันเองนั่นแหละ ดีเสียอีก ...ทั้งใบบัวและโมกรู้นิสัยใจคอกันอยู่แล้ว ข้าก็เห็นว่าเป็นคนดีทั้งคู่ ลูกหลานสืบสกุลจะได้เป็นคนดี...โมกจะว่าอย่างไร”
คำถามของคุณหญิงมณฑาบีบคั้นความรู้สึกโมกมาก แต่เมื่ออีกฝ่ายเป็นผู้มีพระคุณ เขาจึงไม่อาจปฏิเสธ
“แล้วแต่คุณหญิงเห็นสมควรขอรับ”
ใบบัวใจชื้น เมื่อคุณหญิงมณฑาหันมาถามจึงตอบรับอย่างอายๆ
“แล้วแต่คุณหญิงเห็นสมควรเจ้าค่ะ”
คุณเทียนนั่งฟังทุกอย่างเงียบๆ ยิ้มกว้างเมื่อทุกอย่างเป็นไปตามแผน และเธอจะเป็นคนหาฤกษ์ยามให้โมกกับใบบัวแต่งงานกันด้วยตัวเอง
คุณเฟื่องรับรู้เรื่องงานแต่งระหว่างโมกกับใบบัวเวลาต่อมา นิ่วหน้าไม่เห็นด้วยกับคุณเทียน
“เรื่องที่จะให้โมกกับใบบัวแต่งงานกันเป็นความคิดของคุณเทียนใช่หรือไม่”
“เรื่องอะไรมากล่าวหาฉัน ฉันก็นั่งของฉันเฉยๆ คุณแม่เป็นคนพูดแต่เพียงฝ่ายเดียว”
“คุณน้าพูด...เพราะคุณเทียนต้องการ”
คุณเทียนเหยียดยิ้มให้คำพูดรู้ทันของคุณเฟื่อง จึงเลิกเสแสร้งว่าไม่รู้
“คุณเฟื่องรอบรู้ทุกเรื่องอีกแล้ว”
พูดจบก็เดินหนีเพราะไม่อยากตอบคำถาม แต่คุณเฟื่องไม่ยอมตามไปดักหน้า
“โมกเพิ่งเรียนจบ ยังไม่ได้ทำการทำงานเลย ทำไมถึงรีบให้โมกแต่งงานนัก”
“แต่งงานแล้วทำงานไปด้วยก็ได้นี่นาคุณเฟื่อง”
“แต่ฉันไม่เห็นคุณเทียนจะให้โมกทำงาน”
คุณเทียนนิ่งอึดใจก่อนตอบเสียงเรียบ “ก็จะทำไมล่ะ ในเมื่อ...ฉันมีเงิน คนมีเงินจะทำอะไรก็ได้ หรือวันๆไม่ต้องทำอะไร แค่นั่งๆนอนๆนับเงิน...เพื่อความสาแก่ใจก็ทำได้”
น้ำเสียงเหมือนเยาะเย้ยถากถางตัวเองทำให้คุณเฟื่องฉุกใจ
“นี่คุณเทียนยังผูกใจเจ็บคำพูดของผู้หญิงคนนั้นใช่ไหม”
ท่าทางนิ่งงันแต่แววตาเอาเรื่องของคุณเทียนทำให้คุณเฟื่องถอนใจยาว
“คุณเทียน...เรื่องมันผ่านไปแล้ว อย่าผูกใจเจ็บอีกเลย”
“ขุนสักกับชบาทำลายชีวิตฉัน ทำลายครอบครัวของฉัน ซ้ำมันยังฆ่าขุนไพร สิบปีที่ผ่านมาฉันพยายามจะให้อภัยทุกอย่าง แต่ในเมื่อคนพวกนั้นตามมาราวีฉันไม่รู้จบ การล้างแค้นจึงเป็นสิ่งเดียวที่ฉันต้องทำ”
คุณเฟื่องส่ายหน้า ไม่เห็นด้วยเลย “ถึงฉันจะเกลียดพวกมัน แต่เอาเข้าจริง ฉันไม่อยากให้คุณเทียนทำสิ่งไม่ดีเลยนะ ฉันไม่อยากให้คุณเทียนเป็นคนเลว ฉันไม่อยากให้คุณเทียนยึดติดกับอดีต”
“ฉันไม่ได้ยึดติดกับอดีต แต่คนในอดีตต่างหากที่กำลังสำลักผลกรรมที่มันทำ ไม่มีกรรมไหนหรอกคุณเฟื่องที่จะอุบัติขึ้นโดยเราไม่ได้ก่อ ที่มันมีเวรมีกรรมเพราะมีคนก่อ และคนที่ก่อมันก็ต้องได้รับกรรมที่มันทำ...ก็เท่านั้นเอง”
คุณเทียนแสยะยิ้มร้าย ก่อนหน้าเจื่อนเมื่อมองเห็นโมกยืนตะลึงอยู่...
ooooooo
โมกได้ยินทุกอย่างที่คุณเทียนคุยกับคุณเฟื่อง เสียใจมากที่คุณเทียนคิดจะหลอกใช้เขา
“มันเรื่องอะไร ผมงงไปหมดแล้ว ทำไมจู่ๆคุณเทียน คุณหญิง ถึงจะให้ผมแต่งงานกับใบบัว”
“อย่างที่คุณแม่พูดนั่นแหละ”
“แต่ผมไม่ได้รักใบบัวอย่างนั้น”
“อยู่ไปเดี๋ยวก็รักกันเอง เหมือนอย่างที่คุณแม่บอก”
“จะรักได้ยังไงในเมื่อผม...มีคนที่ผมรักอยู่แล้ว”
