เพลิงเสน่หา
ตอนที่ 5
“พี่โมกไปไหนก็ไม่รู้...ป่านนี้ยังไม่กลับเลย หรือจริงๆแล้วพี่โมกไม่อยากแต่งงานกับใบบัว”
“แล้วใบบัวอยากแต่งงานกับโมกหรือเปล่าล่ะ”
“ถ้าคุณหญิงกับคุณเทียนอยากให้ใบบัวทำอะไร ใบบัวเต็มใจทำให้ทุกอย่างค่ะ”
“งั้นโมกก็คงคิดเหมือนใบบัว คืนนี้โมกไม่กลับหรอก ใบบัวไปนอนเถอะ”
พูดจบก็ผละไป ทิ้งใบบัวให้มองตามด้วยความสงสัย เอ่ยถามไล่หลัง
“พี่ขนมกล้วย...พูดเหมือนรู้ว่าพี่โมกไปไหน”
ขนมกล้วยไม่ตอบคำถามใบบัว แต่ไปปรับทุกข์กับคะน้า เห็นใจในความรักของทุกคนบนเรือน
เทียนหยดฟ้า โดยเฉพาะโมก ใบบัวและคุณเทียน คะน้านิ่วหน้าไม่เข้าใจเพราะไม่รู้แผนการของคุณเทียน ขนมกล้วยเลยต้องเงียบไว้ ด้วยไม่อยากให้ใครมองโมกกับคุณเทียนในทางที่ไม่ดี
ooooooo
จนเช้าวันต่อมาโมกก็ยังไม่กลับเรือนเทียนหยดฟ้า ใบบัวว้าวุ่นใจมาก เพราะคิดว่าเขาไม่เต็มใจแต่งงานจึงพยายามหลบหน้าเธอ
แต่ที่ใบบัวคิดไม่ถึง คือโมกไม่กลับเรือนเทียนหยดฟ้าเพราะใช้เวลาทั้งคืนแสดงความรักต่อพวงชมพู โดยฉวยโอกาสตอนฝนตกหนักพาเธอไปหลบฝนในกระท่อม แม้ไม่ได้ล่วงเกินเธอมากไปกว่านอนกอด แต่ก็ทำให้ใจดวงน้อยของเด็กสาวอ่อนเดียงสาอย่างพวงชมพูเต้นไม่เป็นส่ำ
เช้าวันเดียวกันที่บ้านอังกาบ...ขุนมะหวดแวะมาเยี่ยมขุนสักเพราะมีจุดประสงค์หลักจะบอกเรื่องคุณเทียน ขุนสักตะลึงมาก ไม่คิดมาก่อนว่าจะได้ยินเรื่องราวของคุณเทียนอีก
“ฉันว่าแล้ว ท่านต้องตกใจ คิดเหมือนฉันใช่ไหมว่าคุณเทียนยังคงมีเยื่อใยกับท่านแน่ๆถึงแวะไปที่เรือนพัก”
ขุนสักนิ่งไปอึดใจ ไม่คิดเช่นนั้นเพราะสำเหนียกดีว่าเคยทำกับครอบครัวเธอไว้หนักหนา ขุนมะหวดก็คิดไม่ต่างจากสหายรัก แต่อยากเย้าแหย่ตามประสาคนไม่เจอกันนาน
“แต่คงไม่ใช่หรอก ฉันเห็นคุณเทียนควงหนุ่มน้อยที่ไหนมาก็ไม่รู้ ท่าทางเคล้าคลอเคลียกันกะหนุงกะหนิง ไอ้หนุ่มนั่นก็หน้าตาจิ้มลิ้มพริ้มเพราน่าเอ็นดู คนแถวนั้นเขาว่า...ผัวใหม่คุณเทียน”
“อะไรนะ...คุณเทียนมีผัวเด็ก!”
“เขาว่ากัน ความจริงเป็นไงฉันก็ไม่รู้ แต่พอเห็นคุณเทียนแล้วเสียดายแทนท่านขุนจริงๆ คุณเทียนวันนี้นะ...ผ่องแผ้วงดงามยังกับสาวแรกรุ่น ไม่แก่ขึ้นเลย ฉันงี้อัศจรรย์ใจ สงสัยคุณเทียนจะได้ยาดีอย่างที่คนเขาว่ากัน”
ยาดีของขุนมะหวดคือผัวเด็ก ขุนสักนั่งไม่ติด จิตใจร้อนรุ่มด้วยความหึงหวง ต้องหาเรื่องแจ้นตามสหายรักกลับพระนคร โดยปั้นเรื่องหลอกชบาว่าจะไปเยี่ยมพรรคพวกเก่าสมัยรับราชการที่ป่วยหนัก
ชบาตามชั้นเชิงผัวไม่ทัน ปฏิเสธทันควันเพราะไม่ชอบไปพระนคร ขุนสักได้ทีแกล้งถาม
“แม่ชบาไม่กลัวคุณเทียนจะมาตามตอแยฉันอีกรึ”
“ไม่! ฉันแหกอกมันกลางตลาดขนาดนั้น ถ้ามันยังหน้าด้านกล้าตอแยท่านมันก็ไม่ใช่คนแล้วล่ะ จะไปไหนก็ไป...ฉันจะอยู่รอจับลูกเขยเป็นเพื่อนยัยพวงแสด”
ขุนสักลิงโลด พลันก็ใจหล่นวูบเมื่อได้ยินคำคาดโทษอึดใจต่อมาของชบา
“แต่ถ้าท่านเจ้าชู้ให้ข้ารู้อีก...หน้าผากท่าน กลางกบาลท่าน จะมีคำว่าผัวชบาแน่นอน!”
ooooooo
