ตะกรุดโทน
ตอนที่ 3
ที่ชุมเสือสัก เฟื้องตายเพราะไข้ป่า ตาชื้นบอกว่ายาที่ตนมีก็เอามันไม่ค่อยอยู่ เนตรทรายเสนอให้ออกไปหายาฝรั่ง สยุมภูติงว่าคงยาก เพราะตอนนี้ตนเห็นตำรวจวางกำลังเต็มเมืองไปหมดแล้ว
บุญรอดเชื่อว่าตำรวจเยอะเพราะมีการเปิดสาขาธนาคารใหม่ของเพื่อนผู้การสันติบาล
“เพื่อนผู้การสันติบาล?...ไอ้ตัน...ไอ้ประเสริฐ” เสือสักเสียงเข้มขึ้นทันที เนตรทรายถามว่าพ่อรู้จักพวกนี้ด้วยหรือ “เปล่าหรอก แค่เคยอ่านเจอในหนังสือพิมพ์ เออ...ไอ้ภู เอ็งไปนิมนต์หลวงพ่อบนเขามาหน่อย คืนนี้ข้าจะเผาศพไอ้เฟื้องมัน”
เนตรทรายขอไปด้วย เสือสักพยักหน้าอนุญาต เนตรทรายยิ้มดีใจมาก
ที่บ้านพักเสือฝ้ายในชุมเสือ เสือฝ้ายคุยกับเสือเคียว เสือแคน ขณะเตรียมอาวุธปืน เสือฝ้ายเตรียมอาวุธไปใจก็นึกถึงตะกรุดโทนของสยุมภู เปรยกับเสือเคียว เสือแคนว่า
“ตะกรุดดอกนั้น...ต้องเป็นตะกรุดที่ทรงอำนาจและมีพุทธคุณสูง”
“แล้วทำไมพี่ไม่ถอดออกมาตอนที่มันสลบล่ะ” เสือเคียวถาม
“ข้าพยายามแล้ว แต่มันถอดไม่ออก...”
“จริงหรือพี่” เสือแคนถามทึ่ง
“ข้าถึงบอกไงว่าต้องเป็นตะกรุดที่มีพุทธคุณสูงน่าครอบครอง”
“แล้วเราจะถอดมันออกมาได้ยังไงล่ะ”
“บางทีพ่อปู่ที่สำนักสงฆ์บนเขาอาจจะรู้วิธีก็ได้”
เสือฝ้ายบอก ยิ้มในหน้าอย่างมีความหวัง
ooooooo
แม้ชุนเซ้งจะมีกฎเหล็กตอนรับแทนกับกรเข้าทำงานว่าห้ามยุ่งกับหมวยลี่ แต่ชุนเซ้งก็ห้ามใจของหนุ่มสาวไม่ได้
วันนี้แทนเข้าครัวจะมาขอบคุณหมวยลี่ที่ช่วยพูดไม่ให้ชุนเซ้งไล่ตนออก เห็นหมวยลี่กำลังหั่นผักก็ปากหวานว่าท่าทางน่าอร่อย หมวยลี่ขัดคอว่ารู้ได้ไงเพิ่งจะหั่นผักเอง แทนบอกว่าดูจากหน้าคนทำไง
จีบกันประดักประเดิดเลยถูกหมวยลี่ใช้ให้ทำกับข้าวเสียเลย ทั้งสองช่วยกันทำกับข้าวหยอกเย้ากันน่าเอ็นดู
เนตรทรายพาสยุมภูเดินขึ้นไปยังสำนักสงฆ์เดินไปคุยกันไปอย่างถูกคอ สยุมภูเดินไปสังเกตเส้นทางและภูมิประเทศไป ถึงต้นไม้ใหญ่ก็แกล้งทำเป็นก้มผูกเชือกรองเท้าแต่แอบใช้มีดพกทำสัญลักษณ์ไว้ที่โคนต้นไม้ใหญ่ บุญรอดที่เดินจับตาดูสยุมภูเห็นแต่ไม่เอะใจอะไรนักเพราะมัวหวงเนตรทราย
ฝ่ายเสือฝ้ายขึ้นไปถึงที่พักพ่อปู่บนเขา พ่อปู่จิบชาถามว่าตะกรุดดอกนั้นเป็นยังไง เสือฝ้ายบอกว่าเป็นตะกรุดธรรมดาเหมือนตะกรุดโทนทั่วไป ถักเชือก คลุกรักเก่าๆ
พ่อปู่ติงว่าเท่าที่เขาบอกว่าดึงไม่ออกปลด
ไม่ขาดมันก็ไม่ใช่ตะกรุดโทนทั่วไปหรอก พ่อปู่ฉุกคิดว่าหรือมันจะเป็นตะกรุดโทนในตำนาน แล้วอธิบายตะกรุดโทนในตำนานให้ฟังว่า
“มันเป็นตะกรุดที่เกิดจากเอาแผ่นยันต์ทองคำที่เรียกว่ายันต์ศรีสุทโธโสฬสมาปลุกเสกโดยพระธุดงค์รูปหนึ่งเมื่อนานมาแล้ว เขาว่ากันว่าเป็นตะกรุดหนึ่งเดียวในปฐพีที่ทรงอำนาจมาก...ผู้ที่ครอบครองต้องเป็นผู้มีบุญบารมีสูงส่ง”
เสือฝ้ายถามว่าดูยังไง พ่อปู่เล่าว่าสมัยท่านเด็กๆ เขาบอกว่าใครที่ได้เห็นพญานาค คนนั้นมีบารมีสูง เสือฝ้ายบอกว่าไอ้ภูมันบอกว่าเคยเห็นพญานาค
