ตะกรุดโทน
ตอนที่ 3
ขณะบุญรอดนั่งคิดว่าสยุมภูทำเครื่องหมายที่ต้นไม้ทางขึ้นสำนักสงฆ์ทำไมนั้น มะไฟก็มาตามบอกว่าลุงสักให้ไปขนฟืนทำเชิงตะกอนเผาตาเฟื้อง
ส่วนเสือสักเชิญหลวงพ่อที่มาแล้วให้พักผ่อนก่อน เขากำลังก่อเชิงตะกอน อีกสักพักคงเสร็จ แล้วถามสยุมภูว่าเรื่องมะฮาแวว่ายังไง คิดจะตามยังไง สยุมภูเชื่อว่ามะฮาแวไม่ปล้นเล็กๆแน่ ถ้ามันจะปล้นอีกมันต้องปล้นธนาคาร บอกเสือสักว่า พรุ่งนี้ตนขอเข้าเมืองได้ไหม เสือสักอนุญาตแต่ตนจะไปด้วย
สยุมภูเซ็งเพราะเขาตั้งใจจะไปส่งข่าวให้สารวัตรดำเกิง แต่เก็บอาการ
วันนี้ขณะนายตันนั่งส่องพระเครื่องและเครื่องรางของขลังอยู่นั้น เบญจรงค์เข้ามาเห็นถามว่าพ่อไม่เบื่อบ้างหรือ นายตันบอกว่าไม่ ตนชอบ ถามเบญจรงค์ว่ารู้จักเหล็กไหลไหม ถ้าตนได้เหล็กไหลมาก็จะหนังเหนียวแบบทุกคน
“จริงหรือ แต่เขาว่ามันหายากนะพ่อ”
“ใช่ มันอาจจะหายาก แต่ฉันเจอมานานแล้ว เพียงแต่หาโอกาสที่จะครอบครองมันเท่านั้นเอง”
“แล้วเรื่องมะฮาแว พ่อว่ามันจะมาไหม”
“ฉันอยากให้มันมา ฉันเตรียมจัดโต๊ะจีนต้อนรับมันไว้อย่างหนำใจแล้ว” นายตันพูดเป็นนัย
คืนนี้ ขณะชุนเซ้งกินข้าวอยู่นั้น กรเข้ามาถามว่าตกลงพรุ่งนี้เราจะเอาคนไปกี่คน
“อ๋อ...เอาไปเฝ้าธนาคารไอ้ตันน่ะหรือ...ก็เอาไปสัก 10 คน รวมลื้อสองคนด้วย พอไหม”
แทนบอกว่าน่าจะพอ แต่ตนคิดว่าพรุ่งนี้มันไม่น่าจะมา แต่กรเชื่อว่ามันต้องมา ชุนเซ้งเตือนว่าอย่ามั่นใจนัก ธนาคารเพิ่งเปิดจะเอาเงินที่ไหนมาให้มันปล้นเยอะแยะ กรก็ยังเชื่อว่าความรู้สึกตนบอกว่าพรุ่งนี้น่าจะมีเรื่องใหญ่ แทนตัดบทว่าคิดมาก ชวนกินข้าวกันดีกว่า
เชิงตะกอนสร้างเสร็จและเผาศพตาเฟื้องท่ามกลางความเศร้าเสียใจของทุกคนในชุมเสือ มีแต่เสือฝ้ายคนเดียวที่สนใจแต่ตะกรุดที่คอสยุมภู
เสือฝ้ายเห็นเต็มตาว่าเมื่อพระจันทร์เต็มดวง แสงจันทร์สาดลงมากระทบตะกรุดที่คอสยุมภู เกิดแสงเรืองรองรอบคอสยุมภู เสือฝ้ายอึ้ง พึมพำ
“จริงอย่างที่พ่อปู่บอก ตะกรุดศรีสุทโธโสฬส”
เสือสักเห็นรัศมีรอบคอสยุมภูเช่นกัน พึมพำทึ่ง
“เป็นเอ็งจริงๆ ไอ้ภู”
ตาสยุมภูเพ่งมองกองเพลิงที่ลุกโชติช่วงที่เชิงตะกอน ไม่รู้ตัวเลยว่ามีใครสนใจตนอยู่
ooooooo
เพราะใกล้จะได้เป็นแม่ยายลูกชายนายธนาคารแล้ว ผ่องพรรณเลือกชุดหรูในนิตยสารแฟชั่นจากเมืองนอก ผู้การติงว่ามันแพงมาก
นวลพรรณประชดว่าจะไปกลัวอะไร อีกหน่อยก็จะได้ลูกเขยเป็นลูกชายนายแบงก์ใหญ่แล้วนี่ ผ่องพรรณฟังแล้วยิ้มชอบใจ ถามว่าลูกตกลงปลงใจแล้วใช่ไหม พลันก็หุบยิ้มเมื่อนวลพรรณตอบทันทีว่า “ยังค่ะ”
“ไม่เป็นไร พรุ่งนี้แม่จะบอกพ่อเบญจรงค์ว่าแม่ชอบ แค่นี้เขาก็คงจะสั่งมาให้สักสิบชุด”
ผู้การติงว่าเราเอาของเขามามากแล้ว เราจะอยู่ใต้ฝ่าเท้าเขาตลอดไปหรือ
นวลพรรณฟังแล้วสะอึก ในใจคิดเรื่องที่คาใจมาตลอดว่ามันเรื่องอะไรกันแน่ พอดีแอ๋วเอาชุดที่รีดเสร็จมาให้ ผ่องพรรณถามว่าพรุ่งนี้จะไปไหน
“อ้าว...ก็จะไปดูธนาคารพระนครว่าจะมีอะไรให้ทำบ้าง” นวลพรรณตอบนัยน์ตามีแผน
รุ่งขึ้นนวลพรรณไปที่ธนาคาร เบญจรงค์ดีใจมากรีบออกมารับ บอกนายตันว่านวลพรรณจะมาทำงานกับเรา แต่นวลพรรณบอกว่าแค่มาดูก่อนยังไม่ได้ตัดสินใจ นายตันพาไปคุยกันที่ห้อง ฝากอาต้าให้ดูแลทางนี้ด้วย
