ตะกรุดโทน
ตอนที่ 3
ขณะนั้นเองมีเสียงข้างหลัง ชัยระวังตัวทันที แต่ปรากฏว่าเป็นรินกับลูกน้อง ลูกน้องตกใจถามชัยว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้
“ห้ามบอกใครเรื่องนี้เด็ดขาด แม้แต่สำอางกับอาจารย์ไพรวัลย์”
ลูกน้องรับคำแล้วประคองชัยออกไป รินมองชัยงงๆ
ooooooo
อาจารย์ไพรวัลย์กับผู้การประเสริฐไปหานายตันที่ธนาคาร นายตันบอกว่ามะฮาแวออกปล้นแล้ว ผู้การบอกว่างานนี้คงต้องพึ่งอาจารย์ไพรวัลย์
“ยินดีครับ ผมจะจับมันมาคุกเข่าต่อหน้า
ผู้การเลย” อาจารย์ไพรวัลย์ตอบรับหลังจากสบตากับสำอางอย่างรู้กัน ส่วนอาต้าบอกว่า มันคงมาไม่ถึงเรา สำอางขู่สำทับว่า
“ก็ไม่แน่ สันดานโจร ที่ไหนปล้นได้ มันก็ปล้น”
ด้านกรยังไม่ฟื้นจากยาสลบของตัวเอง เมื่อแทนแบกกลับมาที่บริษัทแล้ว เขากับหมวยลี่ก็ช่วยกันทำแผลให้
“วันนี้พวกลื้อยังโชคดี” เสียงชุนเซ้งดังเข้ามา แทนรับว่าตนผิดเอง “รู้ก็ดีแล้ว ลื้อกับไอ้หมอนั่นออกไปจากบริษัทอั๊วได้แล้ว” หมวยลี่ตกใจถามว่าทำไม “ก็มันสองคนเกือบพาลื้อไปตาย จะไม่ให้ไล่มันออกไปได้ยังไง”
หมวยลี่พยายามจะอธิบาย แทนรีบบอกว่าไม่เป็นไร ตนไปก็ได้ หมวยลี่ไม่ยอมเพราะเขาไม่ผิด ตนต่างหากที่ตามไปช่วยเขาเอง ชุนเซ้งเยาะเย้ยว่าก็ไอ้แค่เงินที่ไอ้ตันมันเอามาล่อ กรที่รู้สึกตัวแล้วบอกว่ามันไม่ใช่แค่นั้น ตนว่ามันต้องมีอะไรมากกว่านั้น
“อะไรที่ว่ามากกว่านั้น”
“คนที่ปล้นไม่ใช่มะฮาแว แต่อ้างชื่อมะฮาแวปล้น”
หมวยลี่เสริมว่าใครที่ทำอย่างนั้นมันต้องคิดใส่ความมะฮาแว ชุนเซ้งถามว่าจะต้องใส่ความมันทำไม ในเมื่อมันก็มีคดีติดตัวเยอะแยะแถมยังแหกคุกอีก หมวยลี่ถามว่ามีใครรู้บ้างว่ามะฮาแวโดนคดีอะไร กรตอบทันทีว่า ปล้นทองนายตัน
ชุนเซ้งทำหน้าแปลกใจบอกว่าตนเพิ่งรู้เรื่องนี้ แทนก็ว่าตนเพิ่งรู้เหมือนกัน ถามกรว่านายรู้ได้ยังไง
กรอึกอักแล้วอ้างว่าหนังสือพิมพ์พาดหัวข่าวออกครึกโครม แล้วขอตัวไปล้างหน้า แทนมองตาม อย่างสงสัยว่าจริงหรือ...
ooooooo
มะฮาแวมั่นใจว่าการปล้นที่อ้างชื่อเขานั้น ต้องเป็นฝีมือนายตันแน่ๆ ไข่นุ้ยบอกว่าไอ้ชัย
กริชเงิน ทำงานให้นายตันด้วย
อุสมานบอกว่าไม่แปลก ใครเอาเงินฟาดหัวมันก็ทำทั้งนั้น แต่มะฮาแวว่าแปลกที่กระสุนนัดนึงของตนเรียกเลือดมันออกมาได้ และแปลกยิ่งกว่านั้นคือ ตำรวจคนที่ตนยิงตกเหว มันหนังเหนียว อุสมานถามว่า
“มันมีอะไรดี”
“อาจจะเป็นตะกรุดโทนที่มันห้อยคอ เมื่อก่อนมันไม่มี”
ไข่นุ้ยว่าน่าสนใจ มะฮาแวติงว่าตอนนี้เราต้องสนใจนายตันก่อน อุสมานยุให้ไปลุยมันเลย
ดีไหม ไข่นุ้ยเห็นด้วย แต่มะฮาแวบอกให้ใจเย็นๆ ตนอยากเข้าไปดูลาดเลาก่อน สินถามว่าจะไปเมื่อไหร่
“ตอนนี้รถว่างไหมล่ะ” มะฮาแวพูดเป็นนัย สินนิ่งอย่างเข้าใจ
สารวัตรดำเกิงกับหมวดประชาช่วยกันดูแผนที่ที่สยุมภูให้มา บอกว่าเราต้องหาคนที่ชำนาญทางแถวนี้
พอดีผู้การเข้ามาถามว่ามีอะไรด่วนหรือ สารวัตรบอกว่าตนติดต่อหมวดสยุมภูได้แล้ว สยุมภูยังอยู่ชุมเสือสัก เขาวางแผนให้เราบุกรวบตัวเสือสักแล้ว
ผู้การตื่นเต้นถามว่าเมื่อไหร่ แผนเป็นยังไง สารวัตรดำเกิงจึงเชิญผู้การมาดูแผนที่ด้วยกัน
