ตะกรุดโทน
ตอนที่ 3
เมื่อเสือฝ้ายกับเนตรทรายออกไปแล้ว เสือสักถามสยุมภูเรื่องงูใหญ่และตะกรุดที่เจอจากซากศพนายพราน ฟังสยุมภูเล่าแล้วเสือสักสงสัยว่าซากศพนั้นจะเป็นพรานบุญให้สยุมภูพาไปดูถ้ำ สยุมภูพาไปยังต้นไม้ใหญ่ที่จำได้แต่ไม่มีถ้ำแล้ว เขายืนยันว่าตนเห็นถ้ำอยู่ตรงนี้จริงๆ เสือสักถามว่าถูกผีหลอกหรือเปล่า เรียกให้เข้าใกล้เอามือช้อนตะกรุดขึ้นดู รู้ทันทีว่าต้องเป็นแบบที่ตนคิดแน่ๆ ชวนสยุมภูกลับ
แต่สยุมภูเดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็เรียกไว้แล้วยิงใส่ในระยะเผาขนทันที สยุมภูกระเด็นไปตามแรงกระสุนแต่กระสุนไม่ระคายผิวเลย สยุมภูแปลกใจ แต่เสือสักพึมพำอย่างเข้าใจว่า
“เอ็งไม่ใช่คนธรรมดาแน่ ไอ้ภู”
บุญรอดแอบดูอยู่รับรู้เรื่องราวทั้งหมด สยุมภูแปลกใจคลำตะกรุดอย่างไม่อยากเชื่อ แต่ศรัทธา...
ooooooo
แม้การปล้นบ้านสารวัตรใหญ่บ้านหินงามจะได้ทรัพย์สินไม่มากแต่ก็ทำลายชื่อเสียงมะฮาแวได้เต็มๆ แต่รินยังไม่พอใจเสนอให้ปล้นทองในห้องใต้ดินของตันแก้มือ นอกจากเราจะได้สมน้ำ สมเนื้อแล้วมะฮาแวยังรับกรรมไปเต็มๆอีกด้วย สำอางฟังแล้วเห็นด้วย
มะฮาแวไปพักรักษาตัวที่บ้านสินจนแผลดีขึ้นมากแล้ว ไข่นุ้ยเสนอให้ออกลุยต่อ มะฮาแวเห็นด้วยว่าถ้าเราบุกไปลากตัวไอ้ตันมาเงียบๆไม่น่าจะยาก พอดีสินเข้ามาบอกว่ามีใครไม่รู้เที่ยวปล้นฆ่าชาวบ้านแล้วอ้างชื่อมะฮาแว ไข่นุ้ยโพล่งว่าต้องเป็นไอ้ตันกับอาจารย์ไพรวัลย์แน่ อุสมานยุให้สวมรอยเอาให้หนักเลย
มะฮาแวบอกว่าเราต้องหาไอ้ตัวที่อ้างเป็นเรามาให้ได้ก่อน หาตัวมันไม่ยากเพราะยังไงมันก็ต้องปล้นอีก
ผู้การประเสริฐกับสารวัตรดำเกิงที่กำลังหาเบาะแสมะฮาแวอยู่ รู้ข่าวมะฮาแวออกปล้นบ่อยครั้งรู้สึกเหมือนถูกลูบคม ยิ่งมุ่งมั่นจะจับเป็นมาให้ได้
ที่ชุมเสือสัก บุญรอดที่แอบเห็นแอบได้ยินเรื่องสยุมภูหนังเหนียวมากับหูกับตา กำลังเล่าให้เสือฝ้ายกับเสือเคียวฟัง ทั้งเสือฝ้ายและเสือเคียวเชื่อว่าต้องเป็นตะกรุดที่คอสยุมภูแน่ๆ เสือฝ้ายจึงจะพิสูจน์ด้วยตัวเองว่าตะกรุดโทนของมันกับเขี้ยวเสือของตนใครจะแน่กว่ากัน
สยุมภูคิดหาทางที่จะพบกับสารวัตรดำเกิงในวันพรุ่งนี้ที่จะพาเนตรทรายเข้าเมืองไปซื้อของ โดยไม่เฉลียวใจว่าบุญรอดที่แอบชอบเนตรทรายกำลังคิดแค้นที่สยุมภูใกล้ชิดสนิทสนมกับเนตรทรายมากขึ้นทุกที และคิดที่จะเอาชนะสยุมภูให้ได้
ฝ่ายเบญจรงค์ เมื่อตัวเองรุกเร้านวลพรรณไม่ได้ผลก็เข้าทางผ่องพรรณ จนแอบวางแผนกันว่าหลังงานทำบุญเลี้ยงพระเปิดสาขาธนาคารแล้วก็จะรีบจัดงานหมั้นกับนวลพรรณ ทั้งผู้การประเสริฐและนวลพรรณเพิ่งรู้ นวลพรรณต่อว่าแม่ที่ไม่บอกเรื่องนี้ตนเลย
“จะให้ฉันทำยังไง ก็พ่อเบญจรงค์เขามาตื๊อฉันทุกวัน...คุณก็รู้ว่าเราต้องพึ่งพาเขา”
นวลพรรณเอะใจถามว่าเห็นพูดเรื่องพึ่งพามานาน มันเรื่องอะไรกันแน่ ผู้การตัดบทว่าไม่มีอะไร ถึงเวลาลูกก็รู้เอง ผ่องพรรณผสมโรงกลบเกลื่อนว่าเรื่องหมั้นเอาไว้ก่อนก็ได้ แต่พรุ่งนี้ลูกต้องไป
ooooooo
