อินทรีแดง

บุญเลิศต้องมาประชุมที่โรงแรมแห่งหนึ่งลุงจันกับวาสนาคอยประกบแจเป็นเงาตามตัวเพื่อคุ้มครองความปลอดภัย ทันใดนั้นสมุนของไป่หลงคนหนึ่งบุกพรวดเข้าหาในมือมีอะไรบางอย่าง ลุงจันอาสาจัดการมันเอง สั่งให้วาสนาพาพ่อหลบไปก่อน เขาใช้ไม่กี่กระบวนท่าก็อัดสมุนคว่ำ แย่งของในมือมาดูต้องตกใจเมื่อเห็นมือถือมีรูปปีศาจดำ รีบวิ่งตามสองพ่อลูก

ฝ่ายวาสนาพาบุญเลิศหนีออกมาที่ถนนใหญ่เจอพวกไป่หลงอีกสองคนในมือมีบางอย่างเช่นกัน เธอชักมีดเปอร์เซียออกมาจัดการพวกมันราบคาบ เป็นจังหวะเดียวกับลุงจันตามมาสมทบ

“วาสนา อย่าให้มันเข้าถึงตัวไอ้เลิศได้ มันไม่ได้ต้องการทำร้ายไอ้เลิศ”

หญิงสาวหยิบของในมือสมุนมาดู เป็นมือถือมีรูปปีศาจดำพร้อมกับวันเวลาตาย รู้ทันทีว่าพวกมันจะเอารูปนี้ให้พ่อดูเพื่อยืนยันการรับสาร จังหวะนั้น มีพวกไป่หลงกรูกันเข้ามาอีก ไม่ว่าวาสนากับลุงจันจะขัดขวางพวกมันอย่างไร สุดท้ายบุญเลิศได้มือถือมีรูปปีศาจดำอยู่ดี...

เนื่องจากเป็นห่วงความปลอดภัยของพ่อ วาสนามาขออนุญาตชาลีลางานเพื่ออยู่ดูแลพ่อ เขาอนุญาตเธอเป็นกรณีพิเศษให้ลางานได้โดยไม่หักเงินเดือนจนกว่าสถานการณ์จะคลี่คลาย เธอขอบคุณเขามาก แล้วรีบร้อนกลับไป ชาลีรอให้เธอไปพ้นแล้ว จึงบอกมารุตที่แอบฟังอยู่ออกมาได้แล้ว มารุตค่อยๆ โผล่ออกมาจากที่ซ่อน แก้ตัวน้ำขุ่นๆว่าไม่ได้แอบฟัง พอดีทำปากกาหล่นแถวนี้

“คงเชื่อหรอกนะ เอ้า ได้ยินแล้วก็ดี ผมจะได้มอบงานให้ง่ายๆ ประกบติด ส.ส.บุญเลิศ โดยเฉพาะคืนที่เขาจะโดนจู่โจมน่ะ เก็บภาพให้ได้นะมารุต ถ้าตำรวจจัดการปีศาจดำได้หรือปีศาจดำฆ่าบุญเลิศได้ จะทางไหนก็เรตติ้งพุ่งทั้งนั้น” ชาลีว่าแล้วยิ้มเจ้าเล่ห์

ooooooo

ลุงจันกับวาสนาพาบุญเลิศไปพบกับสำราญที่ทำงานแจ้งเรื่องที่ได้รับสารจากปีศาจดำ สำราญสีหน้าหนักใจขึ้นมาทันที บอกกับบุญเลิศว่าในฐานะที่เรารู้จักกันมาก่อน ตนขอให้เขาหนีไปต่างประเทศสักระยะ

“ไม่” บุญเลิศยืนยันเสียงเข้ม สำราญอ้าปากจะกล่อมเขาอีก ลุงจันชิงห้ามเสียก่อน

“ผู้การอย่าเสียเวลาเลย เรื่องนี้ผมกับวาสนาพูดกรอกหูไอ้เลิศทั้งเช้ากลางวันเย็นมันก็ไม่สนใจ ที่เรามาหาผู้การก็เพราะทำตามขั้นตอนที่ควรทำ ส่วนตำรวจจะจัดการอย่างไรก็แล้วแต่ผู้การเถอะ”

“ครับ ผมจะวางแผนปกป้องพี่เลิศจากปีศาจดำให้ได้ เอ่อ...ผมหมายถึงอย่างสุดความสามารถน่ะครับ”

“ไม่ต้องเครียดหรอกผู้การ อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด” บุญเลิศบอกอย่างใจเย็น...

ในเวลาไล่เลี่ยกัน โรมในคราบอินทรีแดงตามมายังบ้านของ ดร.วิสิษฐ์ที่ปรากฏในรูปซึ่งจิ๊บกู้ได้จากไฟล์ที่ไหม้ไฟ บ้านหลังนี้ตั้งอยู่ในซอยลึกและเปลี่ยว เขาจอดรถหลบๆ จากนั้นปีนรั้วเข้าไป แล้วชักปืนขึ้นมากระชับในมือเดินเข้าไปในตัวบ้านอย่างระแวดระวัง ตรวจทั่วชั้นล่างไม่พบใคร จึงขึ้นไปบนชั้นสอง เห็นประตูห้องทำงานแง้มอยู่ มีชายคนหนึ่งนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานหันหลังให้ เสียงเขาเคาะประตูทำให้ชายคนนั้นหันมอง

“ดร.วิสิษฐ์ใช่ไหม”