อินทรีแดง

“เออ ฉันให้แค่ยาบำรุงกับยาลดไข้” หมอตบบ่า ดร.โชติแล้วผละไป เขายืนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ตัดสินใจเดินไปที่โทรศัพท์สาธารณะโทร.นัดโรมมาพบที่ร้านอาหารในปั๊มน้ำมันแห่งหนึ่ง...

ระหว่างสองพ่อลูกนั่งรอโรมอยู่ในร้านอาหาร รถตู้คันหนึ่งแล่นมาจอดห่างจากร้านพอสมควร สมุนลูกพี่ไป่หลงสั่งลูกน้องอีกสี่คนไปจับตัวลูกชายของดร.โชติมาให้ได้ พวกมันเดินไม่ทันถึงร้านอาหาร อินทรีแดงมาดักหน้าไว้ สองฝ่ายเปิดศึกกัน อินทรีแดงถือโอกาสนี้ทดลองใช้อาวุธลับที่จิ๊บเพิ่งคิดค้นให้

จี้ใส่พวกสมุนได้ไม่กี่ครั้งแบตหมด เขาเก็บอาวุธลับไว้แล้วต่อสู้กับพวกมันด้วยมือเปล่า เก็บพวกลูกน้องได้หมด เหลือลูกพี่ไว้

“บอกมาพวกแกรู้ได้อย่างไรว่า ดร.โชติอยู่ที่นี่”

“เรามีโปรแกรมตรวจจับ พอพยาบาลพิมพ์ชื่อลูกมันเข้าในระบบเราก็รู้ทันที เราตามมันมาจากโรงพยาบาล”

“ขอบใจ” อินทรีแดงต่อยเปรี้ยงเดียวลูกพี่สมุนสลบเหมือด แล้วเดินไปตรงมุมลับตาคน ครั้นกลับออกมาอีกทีกลายเป็นโรมเดินตรงไปยังร้านอาหาร เนื่องจากร้านนี้ไม่ปลอดภัย เขาพาสองพ่อลูกไปที่ร้านอาหารแห่งใหม่ซึ่งพวกคนร้ายตามมาไม่ถูก ดร.โชติเล่าให้โรมฟังว่าตัวเองกับลูกถูกพวกไป่หลงตามล่า อยากให้เขาช่วยหาที่หลบภัยที่พวกมันหาไม่เจอ โรมยินดีช่วยเหลือ เขามีทั้งบ้านและคอนโดฯหลายทำเลให้เลือก

“ขอบคุณมากคุณโรม ผมยังมีเรื่องอยากรบกวนคุณโรมอีกเรื่อง ผมกำลังปรุงยาเอฮิวแมนอยู่ ยังขาดเงินทุนและอุปกรณ์ อยากให้คุณโรมช่วยสนับสนุนด้วย”

“ยาเอฮิวแมนเป็นยังไงครับ”

ดร.โชติอธิบายว่ายาตัวนี้จะทำให้ปั้นหายป่วยจากโรค และแข็งแรงกว่าคนทั่วไปหลายเท่าเร็วกว่าประสาทสัมผัสดีกว่า คนธรรมดาไม่มีทางสู้ได้ ตนจะให้ลูกเป็นวีรบุรุษคอยช่วยเหลือคนตกทุกข์ได้ยากต่อสู้กับพวกผู้ร้าย โรมยินดีช่วยเหลือเรื่องเซฟเฮาส์แต่ไม่เห็นด้วยเรื่องยาเอฮิวแมนกับเรื่องให้ปั้นเป็นวีรบุรุษ เนื่องจากจะทำให้เด็กเดือดร้อนได้ ดร.โชติไม่พอใจหาว่าเขาอิจฉาปั้น หันไปชวนลูกกลับ

“ดร.โชติ เดี๋ยวครับ ไปพักกับผมก่อน เรื่องอื่นคุยกันทีหลังได้”

“ไม่ คุณมันคนใจแคบคุณโรม คุณนึกว่ามีเงินแล้วจะบีบผมได้เหรอ นึกว่าผมจนตรอกมากนักเหรอไง คุณดูถูกผมเกินไปแล้ว” ต่อว่าจบ ดร.โชติพาปั้นออกไปไม่สนใจเสียงเรียกของโรมที่ให้กลับมาคุยกันก่อน...

การที่โรมปฏิเสธความช่วยเหลือเรื่องเงินวิจัยยาเอฮิวแมนทำให้ ดร.โชติไม่พอใจมาก จากที่เคยปฏิเสธเข้าร่วมกับไป่หลงมาตลอด แต่เพื่อแก้แค้นโรม เขาจึงเขียนป้ายกระดาษแข็งแผ่นใหญ่ว่า “ดร.โชติอยู่ที่นี่” ผูกเชือกห้อยคอตัวเอง ยืนรอพวกไป่หลงอยู่บนสะพานลอยคนข้ามถนนตรงสี่แยกที่มีคนพลุกพล่าน

ooooooo

ดึกมากแล้ว ปั้นนั่งหลับพิงราวสะพานลอยคนข้ามถนน ส่วน ดร.โชติยังยืนอยู่ที่เดิม พิโรธกับพายุเดินตรงมาหาเขา แนะนำตัวเองว่าเป็นคนของไป่หลง ถามว่าจะเอาอย่างไร ดร.โชติตอบอย่างไม่ต้องคิด

“ฉันจะเป็นพวกแก ฉันพยายามหนีพวกแก แต่ในเมื่อหนียังไงก็หนีไม่พ้น ฉันก็จะเป็นพวกแก”