อินทรีแดง

วาสนามาพบกับอินทรีแดงตามนัด หลังจากถามไถ่ถึงพ่อของเธอและให้คำมั่นว่าจะช่วยท่านให้รอดเงื้อมมือปีศาจดำ โรมในคราบอินทรีแดงบอกความประสงค์ที่นัดเธอมาเจอครั้งนี้เพราะต้องการให้เธอช่วย แล้วหยิบแฟลชไดรฟ์ตัวนั้นส่งให้ เขาจำได้ว่าเธอเคยเล่าให้ฟังว่าสนิทกับแฮกเกอร์ฝีมือดีคนหนึ่ง จึงอยากให้แฮกเกอร์คนนั้นช่วยถอดรหัสให้ เธอหรี่ตามอง

นี่เป็นข้อมูลเกี่ยวกับไป่หลงหรือเปล่า

“ไม่เกี่ยวอะไรกับไป่หลงหรือปีศาจดำ เป็นเรื่องอื่นครับ”

“ฉันจะรู้ได้อย่างไรว่าคุณจะไม่ใช้ข้อมูลนี้ไปทำความเดือดร้อนให้คนอื่น”

“ในสายตาคุณวาสนา อินทรีแดงไม่มีความน่าเชื่อถือบ้างเลยหรือ”

“ไม่รู้สิคะ เห็นหน้ายังไม่รู้ใจ นี่หน้าก็ยังไม่เห็น”

อินทรีแดงอยากรู้เธอต้องการให้เขาทำอย่างไร วาสนาต้องการให้เขาถอดหน้ากากออก ขอเธอเห็นหน้าเขาก่อนถึงจะรู้ว่าไว้ใจได้ไหม เขาต่อว่าว่าทำแบบนี้ขู่กรรโชกกันชัดๆ เธอไม่เรียกว่าขู่กรรโชกเพียงแต่เขาไม่มีทางเลือกแล้วเอาแฟลชไดรฟ์คืนให้ อินทรีแดงต้องอ้อนวอนขอร้องจนน้ำลายเหนียวเธอถึงใจอ่อนยอมช่วย...

นักข่าวสาวไม่รอช้า นำแฟลชไดรฟ์ที่ว่าไปให้ฮ็อตช่วยถอดรหัสให้ เขาเอามันเสียบกับคอมพิวเตอร์เห็นว่ารหัสที่เข้าไว้ค่อนข้างซับซ้อนต้องใช้เวลาพอสมควร...

ทางด้านมนตรีนัดคงคามาเจอที่ร้านกาแฟเจ้าประจำ เนื่องจากมีงานสำคัญให้เธอทำ บุญเลิศโดนปีศาจดำหมายหัวไว้ คราวนี้เขาจะพลาดอีกไม่ได้ จึงอยากให้เธอตามประกบบุญเลิศ เธอแปลกใจทำไมต้องใช้เธอในเมื่อมีตำรวจนอกเครื่องแบบให้เขาเรียกใช้อีกเยอะแยะ

“คงคาฉันรู้สึกว่าเธอมีสัญชาตญาณบางอย่างที่ไวและละเอียดกว่าคนอื่น ฉันเห็นคนตายด้วยฝีมือปีศาจดำต่อหน้าต่อตามาแล้วสองครั้ง ทั้งสองครั้งฉันได้แต่ยืนบื้อเหมือนคนปัญญาอ่อน ฉันต้องการคนที่แตกต่างออกไป”

“ฉันไม่แน่ใจว่าจะช่วยสารวัตรได้แค่ไหน แต่ฉันจะทำเต็มที่ค่ะ”

“ขอบคุณมาก ฉันต้องไปล่ะ” มนตรีลุกออกไป ขณะที่คงคาเดินแยกไปอีกทาง

ooooooo

ระหว่างนั่งกินมื้อเช้าด้วยกัน หางหงส์ถามคงคาเมื่อคืนไปเจอมนตรีมาอีกหรือ เธอพยักหน้ารับคำ หางหงส์เดาออกนี่เขาให้เธอช่วยงานอีกใช่ไหม

“ใช่...พี่ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันไม่ลืมหรอกว่าภารกิจหลักของเราคือตามหามัน”

“ฉันขอโทษ แต่จนป่านนี้เรายังไม่ได้เบาะแสอะไรของมันเลย” หางหงส์หน้าเครียด คงคาจับมือพี่ไว้บอกว่าไม่ต้องกลัว เธอมั่นใจว่าเราต้องหาตัวพ่อมดเจอ พลันภาพในอดีตผุดขึ้นมาในความคิดคำนึงของคงคา ตอนนั้นคงคากำลังจะวิ่งมาขึ้นรถที่พ่อแม่กับหางหงส์นั่งรออยู่ ทันใดนั้นมีรถสิบล้อพุ่งมาชนรถของพ่อ แล้วขับหนี แม่ตายคาที่ หางหงส์เจ็บสาหัส ส่วนพ่อเจ็บหนักหายใจรวยริน คงคาเข้าไปประคองพ่อที่ใกล้ตายไว้

“คงคา...ตั้งใจฟังนะลูก...นี่ไม่ใช่อุบัติเหตุ...

พ่อมด...พ่อรู้ความลับของมัน...พ่อมด...มันคือ...” พ่อพูดได้แค่นั้นก็สิ้นใจ คงคากอดร่างไร้วิญญาณของท่านร้องไห้โฮ...

ฝ่ายมนตรียังคงง่วนอยู่กับศพทนายยศเพื่อหาเบาะแสการตาย จนแทบไม่ได้หลับได้นอน...