สวยซ่อนคม

ไฉเบือนหน้าหนี แววตาเหม่อลอยมองอีกทางเหมือนไม่แน่ใจบางอย่าง เจียอิงมองมาอย่างสงสัยแล้วก็ถึงกับพูดไม่ออกเมื่อได้ยินประโยคเหมือนรู้ทันของเขา

“ในจำนวนพี่น้อง...เธอคือคนเดียวที่ร้องไห้เก่งที่สุดจนทุกคนพากันทะนุถนอมไม่อยากให้เธอเสียใจ แต่มาวันนี้ หลังจากวันที่เธอกลับมาเธอเปลี่ยนไปมาก...คนอ่อนหวานอย่างเธอกลายเป็นคนแข็งกระด้าง อาเน้ยตายแต่เธอทำเหมือนเห็นหมาตายข้างถนน ซุนหลิงซะอีก...”

พูดไม่ทันจบก็ต้องชะงักเพราะถูกอ้ายผิงตวาดใส่ “อย่าเอาน้องไปเปรียบกับมัน!”

ooooooo

สุ้ยไถ่ไม่คิดว่าไฉจะเอาเรื่องซุนหลิงแอบเข้าบ้านอันซินกลางดึกเพื่อนวดให้เจ้าสัวฟัง เพราะหากอีกฝ่ายจะทำจริงคงทำไปแล้ว ซุนหลิงถอนใจยาวอย่างโล่งอก สุ้ยไถ่เห็นดังนั้นก็สงสารเอ่ยปลอบ

“ทำไมบ้านเธอถึงมีแต่เรื่อง ฉันคิดว่าถ้าเธอกับแม่และน้องยังอยู่ที่บ้านนั้น...บางทีเหตุการณ์ร้ายๆ อาจไม่เกิดขึ้น แต่ก็นั่นแหละ...ชีวิตคนเราใครจะกำหนดได้”

“มันไม่ได้อยู่ที่ฉันกับม้าหรอกค่ะนายคนใหญ่ ซูเจ็งคิดว่าฉันเป็นเพียงลูกเมียน้อยไม่ใช่พี่น้องท้องเดียวกันอย่างพี่อ้ายผิง ถ้าพี่อ้ายผิงไม่เปลี่ยนจนสุดขั้วขนาดนี้ บางทีพี่อ้ายผิงอาจเป็นที่ปรึกษาให้อาเน้ยได้”

คำบอกเล่าของซุนหลิงทำให้สุ้ยไถ่เอะใจ เอ่ยถามจริงจัง

“ไหนบอกฉันซิ...เธอคิดว่าอ้ายผิงเขาเปลี่ยนไปมากไหม”

“เกือบเป็นคนละคน...ตลกไหมล่ะคะ...ฉันเป็นคนสนิทกับพี่อ้ายผิงที่สุดยังรู้สึกเหมือนพี่อ้ายผิงเป็นใครก็ไม่รู้ที่ฉันไม่เคยรู้จัก...แล้วนายคนใหญ่ล่ะคะไม่รู้สึกเลยใช่ไหมคะว่าพี่ผิงเปลี่ยนไป...ความรักคงทำให้คนเราตาบอดได้จริงๆ”

“ดูเหมือนเธอจะแมนๆแต่เธอก็ยังนิสัยผู้หญิง...ฉันมีเรื่องของอ้ายผิงจะเล่าให้ฟังแต่ขอผัดเป็นพรุ่งนี้”

“ถ้าคุณไม่คิดจะเล่าก็ไม่ควรมาบอกค้างๆคาๆ แบบนี้...เรื่องอะไร...บอกมา!”

สุ้ยไถ่ตั้งใจจะบอกซุนหลิงเรื่องเบาะแสที่ได้จากคนของเหลียงที่ฮ่องกง แต่ไม่ทันบอก ส่งไห้ก็โทร.เข้ามาเสียก่อน เขาเลยปลีกตัวไปรับสายน้องชายฝาแฝด...

เจียอิงในคราบอ้ายผิงกลัวแผนตัวเองแตกก่อนเวลาอันควรเพราะไฉเริ่มสงสัยพฤติกรรมของเธอจึงหาทางใส่ร้ายและโยนความผิดให้ซุนหลิง โดยเฉพาะประเด็นที่ว่าอีกฝ่ายกลายเป็นคุณหนูคนใหม่ตระกูลปึง

“มันทำอย่างนั้นเพราะต้องการให้ทุกคนเห็นว่ามันเป็นคนดี คนเรา...ถ้าไม่มีเล่ห์เหลี่ยมจะได้เข้าไปอยู่ในบ้านพี่สุ้ยไถ่แล้วทำตัวราวกับเป็นลูกหลานตระกูลปึงอย่างนั้นหรือ”

ไฉนั่งฟังเงียบๆ ท่าทีสงบลงจนเจียอิงใจชื้นขยับนั่งข้างๆ

“พี่น่าจะดีใจที่น้องไม่คลุ้มคลั่งไปมากกว่านี้ทั้งที่บ้านเรากำลังมีแต่เรื่องเลวร้าย”