สวยซ่อนคม
ตอนที่ 7
ภารกิจใหม่สืบหาข้อมูลหมอโซวทำให้ฟู่กุ้ยต้องสำรวจย่านและพื้นที่ใกล้เคียงคลินิกพิเศษของเป้าหมาย กระทั่งพบแหล่งข้อมูลสำคัญอย่างแม่บ้านที่ทำความสะอาดประจำให้คลินิก
ฟู่กุ้ยอาศัยหน้าตาเป็นมิตรหลอกถามข้อมูลของหมอโซวจนรู้ว่าเจียอิง ผู้หญิงที่เขาตามหาก็อยู่ที่นี่
“คุณเจียอิงเป็นคนไทย เป็นแฟนคุณหมอ เธอสวยอย่างกับนางงามเชียวล่ะ”
“แล้วคลินิกปิดอย่างงี้ข้างในก็ไม่มีคนน่ะสิป้า”
“ไม่มีสิ...ใครจะอยู่ล่ะ ก็มันปิด”
“อ้อป้า...ป้าเคยเห็นผู้หญิงคนนี้ไหม”
จบคำก็ยื่นมือถือโชว์รูปอ้ายผิงบนหนังสือเดินทางให้ดู แม่บ้านช่างเม้าท์ตาโตบอกว่าผู้หญิงคนนี้คือเจียอิง!
นอกจากเรื่องที่ว่าเจียอิงหน้าตาเหมือนอ้ายผิงแล้ว ฟู่กุ้ยยังรู้จักเหมยแม่ยายหมอโซวโดยบังเอิญพร้อมข้อมูลที่น่าสนใจว่าเวลานี้เจียอิงไม่อยู่ฮ่องกงแต่เดินทางไปต่างประเทศ...
ซุนหลิงปล่อยวางเรื่องซูเจ็งกลับไปทำหน้าที่คุณหนูตระกูลปึงตามเดิม เริ่มด้วยการซ้อมขลุ่ยจีนตามลำพังในสวน ฟานเห็นแล้วอดไม่ได้ถามเรื่องเธอแล่นตามสุ้ยไถ่ไปโรงพยาบาลเมื่อวันก่อน
“ตกลงเมื่อวานเป็นยังไงบ้างล่ะ”
“อือ...คุณหนูเล็กบ้านโน้นเสีย”
“คนที่มีเรื่องกับน้องสาวเธอใช่ไหม...เป็นอะไรตาย เพิ่งจะเป็นสาวหยกๆ”
“เขาฆ่าตัวตาย”
ฟานตาโต ตกใจมาก “โอ๊ย...ทำไมเขาปล่อยให้เกิดขึ้นแบบนี้”
แม่บ้านเก่าแก่ไม่ทันได้คำตอบก็ต้องผละไปรับแขกของสุ้ยไถ่ ง้วนนั่นเองแวะมาลาก่อนกลับตรัง
“ผมมาลานายกลับใต้ครับ นายคนใหญ่มีอะไรจะฝากไปบ้างไหมครับ”
สุ้ยไถ่ยิ้มเยาะ “แกยังกล้ารับฝากฉันอีกหรือ”
ง้วนหน้าเจื่อน ถอนใจหนักหน่วง
“ความจริงก็เป็นความจริงวันยังค่ำ ยังไงคุณนายท่านกับนายน้อยก็ต้องรู้ว่านายคนใหญ่รู้เรื่องแล้ว ...ก็แค่ช้าหรือเร็ว ผมว่าคุณนายท่านไม่เจตนาจะปกปิดแต่แค่ไม่อยากให้นายคนใหญ่เป็นห่วงแล้วทิ้งทางนี้ตามไป”
“แกมันจะรู้ดีเกินไปหน่อยไอ้ง้วน!”
ซุนหลิงไม่รู้ว่าง้วนคุยอะไรกับสุ้ยไถ่ ตั้งหน้าตั้งตาเขียนจดหมายรายงานความเป็นไปในบ้านถึงเหลาไท่ ทันทีที่ง้วนออกจากห้องทำงานของสุ้ยไถ่ก็รีบไปดักหน้า
“ฉันฝากจดหมายไปให้คุณท่าน”
“คุณหนูเป็นใคร”
“หลานของคุณท่าน...น้องนายคนใหญ่!”
ooooooo
จดหมายจากซุนหลิงถึงมือเหลาไท่เย็นวันเดียวกันนั่นเอง เหลาไท่ชะงักเล็กน้อยเข้าใจความหมายคำพูดง้วนทันทีว่าสุ้ยไถ่คงรู้เรื่องแล้ว ส่งไห้โกรธมากจะทำร้ายง้วน
เหลาไท่รีบห้าม “อย่าทำมันส่งไห้”
ส่งไห้จะไม่ยอม ฮึดฮัด “ย่าได้ยินที่มันพูดไหม เราให้มันลงไปซื้อยาที่กรุงเทพฯแต่มันกลับไปบ้านเรา นี่เท่ากับว่าสุ้ยไถ่รู้เรื่องหมดแล้วใช่ไหม...เขาตามแกมาด้วยรึเปล่า”
