เสน่ห์รักนางซิน

กินข้าวจนอิ่มหนำสำราญแล้วพริมก็ยังไม่ได้บอกบารมีสักคำว่าอยากได้อะไรเป็นของตอบแทนที่ช่วยสอนตัดรองเท้าให้วิกกี้ เธอแค่อยากให้เขาเมตตาเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ยังไม่ทันบอกว่าใคร ปริตาโทร.มาหาเธอเสียก่อน พริมกดตัดสายทิ้งไม่คิดว่าเป็นเรื่องสำคัญ โทร.หาพริมไม่ได้ ปริตาโทร.หาภูรีแทนคิดว่าอยู่ด้วยกัน จะให้มาช่วยกันตามหาวีรี ไม่รู้หายไปไหน แต่ถ้าเขาไม่ได้อยู่กับพริมก็ไม่เป็นไรแล้ววางสายไปเลย...

บารมีตกใจคิดไม่ถึงว่าวีรีจะตามพงศกรมาเมืองไทย ที่สำคัญคิดว่าพัชราเคลียร์ปัญหานี้จบไปแล้ว มีสายจากปริตาเข้ามาอีก คราวนี้พริมรับสายต้องตกใจเมื่อรู้เรื่องที่วีรีหายตัวไป...

โทร.หาพริมเรียบร้อย ปริตาโทร.กลับมาแจ้งภูรีอีกรอบว่าติดต่อพริมได้แล้ว เธอกำลังจะกลับมาที่บ้านพร้อมบารมี ภูรีตกใจถึงกับร้องเอะอะนี่คุณน้ากำลังจะไปบ้านพริมหรือ

ไม่นานนักบารมีขับรถมาถึงหน้าบ้านพริม

ทั้งแปลกใจทั้งตกใจปนกันทำไมถึงอยู่บ้านเดียวกับพาพร ถามเธอว่าอยู่ที่นี่มานานแล้วหรือ เธอพยักหน้าอยู่กับแม่มาตั้งแต่เกิด แล้ววิ่งเข้าบ้านร้องเรียกปริตาว่าเจอวีรีหรือยัง ในเมื่อยังไม่มีวี่แววของวีรี สองสาวชวนกันออกตามหา ปล่อยให้บารมีรออยู่ที่บ้านไปก่อน

บารมีมองไปรอบๆอย่างคุ้นเคย โซฟาตัวเก่ายังตั้งอยู่ที่เดิม เฟอร์นิเจอร์ก็ยังเป็นตัวเดิมเพียงแต่เก่าไปตามเวลา เขาเดินเรื่อยเปื่อยเข้าไปในห้องทำงาน มีลมพัดมาวูบหนึ่งพัดกระดาษที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานร่วงลงพื้น เขาก้มเก็บกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมาดูถึงได้เห็นว่าเป็นแบบร่างรองเท้าฝีมือตัวเอง แล้วหันไปเห็นรูปถ่ายของพาพรตั้งอยู่ ถึงกับอึ้ง

ooooooo

ขณะที่พริมกับปริตาเดินถามชาวบ้านในละแวกนั้นว่าเห็นวีรีบ้างหรือเปล่า ภูรีเดินนำอินทัชเข้ามาในบ้านพริมเจอบารมีอยู่ที่นั่นก่อนแล้ว ท่านแปลกใจสองหนุ่มมาทำอะไรแถวนี้ ภูรีรู้เรื่องที่วีรีหายตัวไปก็เลยจะมาช่วยตามหา บารมีหยิบรูปถ่ายของพาพรมาถามภูรีรู้ไหมว่าเป็นใคร

“คุณน้าพาพรเป็นแม่ของคุณพริมครับ...เราออกไปข้างนอกกันดีไหมครับ ผมอยากจะปรึกษาคุณน้าเรื่องขยายช็อป P.PAUL ของคุณน้า”

บารมีไม่ไปไหนทั้งนั้นจะอยู่เจอพริมก่อน เนื่องจากมีหลายเรื่องต้องถาม ภูรีพยายามล่อหลอกให้ท่านไปจากที่นี่ ยังไม่อยากให้ความลับเรื่องที่ท่านเป็นพ่อของพริมเปิดเผย อินทัชต้องช่วยหลอกล่ออีกแรงหนึ่ง ท่านถึงยอมออกมา อินทัชถึงกับโล่งอกอย่างน้อยความลับที่กำลังจะถูกเปิดเผยได้ยืดเวลาออกไปอีกหน่อย

“แกออกไปกับคุณน้าก่อน ฉันจะวางขนมกับเขียนโน้ตไว้ให้คุณริตาก่อน เธอกลับมาจะได้รู้”