ตอนที่ 8
“แม่ไม่อยากแจ้งความให้เป็นเรื่องเป็นราวใหญ่โตก็เลยเชิญสารวัตรโจ้มากินข้าวที่บ้าน แม่ก็เลยรบกวนให้เขาเข้ามาเช็กความเรียบร้อยให้...สารวัตรดูได้ทุกซอกทุกมุมตามสบายเลยนะคะ ดิฉันอนุญาต”
พงศกรคว้าแขนแม่พาออกมาจากห้อง เธอทำเป็นงงๆแต่ก็ยอมออกไปกับเขา...
อีกมุมหนึ่งที่ห้องโถง บารมีเพิ่งกลับจากทำงานสวนกับวิกกี้ที่แต่งสวยจะออกจากบ้าน ร้องถามว่ารถใครจอดหน้าบ้านเรา ได้ความว่าเป็นรถของเพื่อนแม่ แต่ดูท่าแล้ววันนี้บ้านจะไม่สงบสุข ก็เลยจะออกไปกินข้าวกับเพื่อน แล้วเดินอารมณ์ดีออกไป...
ด้านพงศกรลากแขนแม่มาที่มุมปลอดคน ต่อว่าท่านว่าคิดจะทำอะไรกันแน่ ท่านก็รู้อยู่เต็มอกว่าคนที่ท่านพูดถึงคือเขาเอง พัชราแดกดันไม่คิดว่าจะเป็นเขาเพราะไม่คิดว่าเขาจะกล้าขัดคำสั่งท่านหนีออกไปทำร้ายร่างกายคนอื่น พงศกรทำไก๋ไม่รู้ว่าแม่พูดเรื่องอะไร พัชราเปิดคลิปสภาพดูไม่จืดของภควัตให้ดู สองแม่ลูกมัวแต่เถียงกันไม่ทันเห็นบารมียืนมองอยู่ พัชราเล่าว่าภูรีโทร.มาบอกท่านว่าเป็นฝีมือพวกของเขา
“ภูฝากให้แม่ช่วยดูแลแกเพราะแกกำลังคบเพื่อนไม่ดี แกรู้ไหมว่าฉันอับอายเขาขนาดไหน”
พงศกรยังเถียงคำไม่ตกฟากทำให้พัชราไม่พอใจมาก ยื่นคำขาดตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไปเขาต้องไปทำงานกับท่าน และถ้าเขาขัดขืนไม่ยอมทำ ท่านจะเป็นคนส่งเขาเข้าคุกและจะทำทุกอย่างเพื่อปิดข่าวเรื่องเขา แล้วจะบอกกับทุกคนว่าเขาไปเรียนต่อเมืองนอก แค่นี้ท่านก็ไม่ต้องอับอายใครอีกแล้ว พงศกรไม่กล้าหือยอมทำตามที่แม่ต้องการ บารมีซึ่งแอบดูอยู่ตลอดรอจนลูกเข้าห้องเรียบร้อย จึงมาหาที่ห้อง
“พ่อจะมาบอกว่าถ้าพงศ์มีปัญหาหรือมีเรื่องไม่สบายใจ คุยกับพ่อได้นะลูก”
แทนที่จะซาบซึ้งใจที่พ่อเป็นห่วง พงศกรกลับปิดประตูใส่หน้า บารมีเศร้าสุดๆเดินคอตกจากไป
ooooooo
อินทัชยังไม่ทันจะสัมภาษณ์งานปริตา คุณณีเปิดประตูห้องทำงานของลูกเข้ามา จะขอเป็นคนสัมภาษณ์เธอเอง อินทัชยังไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรแต่ก็อดแปลกใจไม่ได้ทำไมแม่จะต้องสัมภาษณ์เองด้วย
“เพราะว่าแม่อยากทำหน้าที่เลือกคนที่ดีที่สุดให้กับทัชน่ะสิ ถ้าไม่ดีจริงแม่ก็ไม่เอา” คุณณีมองปริตาอย่างมาดร้าย โดยที่ฝ่ายหลังยังยิ้มโลกสวยไม่รู้เรื่อง อินทัชจึงต้องออกมารออยู่หน้าห้อง คุณอัทธ์เข้ามาถามว่าแม่อยู่กับผู้หญิงคนนั้นแล้วเหรอ อินทัชแปลกใจพ่อรู้ได้อย่างไร มีอะไรหรือเปล่า
“แม่เขากลัวว่าแกจะถูกผู้หญิงหลอกเหมือนที่ผ่านมาอีกก็เลยจะช่วยจัดการให้”
“คุณริตากับผมไม่ได้เป็นอะไรกัน” ไม่พูดเปล่าอินทัชขยับจะเข้าไปในห้อง คุณอัทธ์เตือนว่าอย่าทำให้แม่โกรธจะดีกว่า ปล่อยให้เธอจัดการไปตามที่เห็นสมควร...
ด้วยความใสซื่อ จริงใจและมองโลกสวยไปทุกเรื่อง ทำให้คุณณีตระหนักว่าปริตาไม่ได้คิดร้ายอะไร ยินดีรับเธอเข้าทำงานที่บริษัท ไม่ใช่ตำแหน่งเลขาฯของอินทัช แต่ส่งเธอไปอยู่แผนกตัดเย็บอย่างที่เธอถนัดและชื่นชอบ อินทัชไม่เข้าใจถ้าแม่กลัวว่าปริตาคิดไม่ดีกับเขา ทำไมยังให้เธอทำงาน
“เราสองคนจะได้อยู่ในสายตาของแม่ไงล่ะ”...










