เสน่ห์รักนางซิน
ตอนที่ 8
“กลับไปได้แล้ว ก่อนที่ใครจะมาเห็นเข้าแล้วเอาไปฟ้องคุณแม่พี่ เธอจะเดือดร้อน”
“แต่วีไม่มีที่ไป วีไม่มีเพื่อนไม่มีญาติอยู่ที่นี่เลย วีตั้งใจจะมาอยู่กับพี่พงศ์” วีรีกอดแขนพงศกรออดอ้อน เขาหมดรักเธอแล้ว ไล่ตะเพิดไปให้พ้นก่อนจะเดินหนี วีรีวิ่งตามทั้งน้ำตาโผกอดเอวเขาไว้ พงศกรแกะมือเธอออกผลักกระเด็นลงไปกองกับพื้น แล้วเดินจากไป วีรียันตัวเองลุกขึ้นได้จะวิ่งตามแต่หน้ามืดวิงเวียนทรุดลงไปนั่งกับพื้นอย่างเดิม บุสกรกับปริตาเดินโอบพริมเลี้ยวหัวมุมตึกมาเห็นเข้ารีบเข้าไปช่วยเหลือ...
จากนั้นไม่นาน วีรีถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล หมอตรวจอาการอย่างละเอียดแล้วพบว่าเธอท้อง ที่เป็นลมก็เพราะอ่อนเพลีย จึงให้น้ำเกลือเธอหนึ่งขวดแล้วอนุญาตให้ไปพักผ่อนต่อที่บ้านได้ เธอไม่มีญาติที่ไหนในเมืองไทย อีกทั้งพ่อของลูกก็ไม่ต้องการเธอกับลูก วีรีเคว้งคว้างไม่รู้จะทำอย่างไร พริมสงสารจึงให้ไปพักที่บ้านตัวเองไปพลางก่อนจนกว่าจะคิดอะไรออก
เนื่องจากตอนนี้วีรีเปราะบางมาก พริมไม่อยากให้อยู่ลำพังก็เลยให้นอนห้องเดียวกันกับตัวเอง วีรีขอบคุณเธอมากที่ช่วยเหลือ สัญญาจะไม่รบกวนเธอนาน จะหาทางเคลียร์กับแฟนให้รู้เรื่อง
“ไม่ต้องรีบร้อนหรอกนะ พริมมันขี้เหงา มีวีมาอยู่เป็นเพื่อนจะได้ลดภาระของพวกพี่ใช่ไหมริตา”
ปริตาไม่รับมุกของบุสกร ปฏิเสธว่าเปล่า เราสองคนมาขอพริมอยู่เองต่างหาก วีรีเห็นความสัมพันธ์อันแนบแน่นของสามสาวก็อดยิ้มไม่ได้ จังหวะนั้นมีเสียงกริ่งหน้าบ้านดังขึ้น ปริตาอาสาไปดูให้ หายไปสักพักได้ยินเสียงตะโกนบอกพริมว่าคุณภูมา พริมเดินผ่านโต๊ะทำงานจะไปหาภูรีที่ห้องรับแขก เห็นกล่องรองเท้าฝีมือวิกกี้ที่ให้ลุงดำเอาไปทำส้นให้วางอยู่ เธอหยิบขึ้นมาดู เห็นรองเท้าทำเรียบร้อยยิ้มพอใจ
“คุณมาเอารองเท้าของคุณวิกกี้ใช่ไหมคะ ลุงดำทำให้เสร็จพอดีเลย” พริมหยิบกล่องรองเท้าใส่ให้ภูรี
“คุณริตาเล่าเรื่องวีรีให้ผมฟังแล้ว คุณแน่ใจแล้วใช่ไหมที่จะให้น้องอยู่ที่นี่กับคุณ”
พริมเข้าใจถึงความห่วงใยของภูรี แต่เธอไม่คิดว่าวีรีจะเป็นพวกสิบแปดมงกุฎ หากเขาได้ทำความรู้จักกับน้อง เขาจะรู้ว่าน้องไม่มีพิษมีภัยอะไรเลย
ooooooo
ภูรีเอารองเท้าที่ลุงดำเพิ่งทำส้นเสร็จไปให้วิกกี้ที่บ้านแต่เช้า เธอเห็นรองเท้าที่ตัวเองทั้งออกแบบทั้งตัดเย็บ รีบเอามาลองสวมมันใส่สบายอย่างไม่น่าเชื่อ เธอหมุนตัวก้มดูรองเท้าภูมิใจสุดๆ บารมีเข้ามาเห็นสีหน้ามีความสุขของลูกก็พลอยสุขใจไปด้วย ภูรีชมว่าดูจากฝีมือของเธอแล้วใช้ได้ทีเดียว
“นี่ถ้าได้ฝึกบ่อยๆ พี่ว่า P.PAUL มีหนาวเลยนะ”
วิกกี้ยิ้มรับ แล้ววานให้ภูรีถ่ายรูปให้ด้วย จะเอาไปลง IG บารมีที่ยืนดูอยู่นึกถึงรูปถ่ายที่พริมส่งมาให้ซึ่งติดแบบร่างรองเท้ามาด้วยก็อดสงสัยไม่ได้ รอจนภูรีอยู่ตามลำพังเอารูปนี้ไปถามว่าเคยเห็นแบบร่างเต็มๆไหมหน้าตาเป็นอย่างไร เขาโกหกว่าเป็นรูปสเกตช์รองเท้าที่พริมตัดมาจากนิตยสาร บารมีพยักหน้ารับรู้ไม่ติดใจสงสัยอะไรอีก โดยไม่ลืมชื่นชมพริมที่สามารถทำให้วิกกี้ลงมือทำอะไรสำเร็จเป็นชิ้นเป็นอันได้ ภูรีเห็นด้วย
“คุณพริมเป็นผู้หญิงมหัศจรรย์ครับ”...
