เสน่ห์รักนางซิน

ทางฝ่ายวีรีพยายามโทร.ถามเบอร์มือถือของพงศกรจากเพื่อนๆเขาแต่ไม่มีใครยอมให้เพราะเขาห้ามไว้ เธอเสียใจมากปล่อยมือถือในมือลงพื้นกรีดร้องออกมาอย่างสุดกลั้น พริมได้ยินเสียงร้องเข้าไปดึงตัวมากอด ปลอบให้ใจเย็นๆไม่นึกถึงตัวเองก็ให้นึกถึงลูก เธอไม่ต้องการลูกอีกแล้วให้ตายไปเลยยิ่งดีจะได้ไม่ต้องรู้ว่าพ่อของแกไม่ต้องการแกแล้ว จากนั้นทุบท้องตัวเอง พริมต้องจับมือไว้ไม่ให้เธอทำร้ายตัวเอง

วีรีดิ้นหนี ข้าวของในห้องกระจุยกระจาย  พริมต้องออกแรงมากขึ้นอีกในที่สุดก็จับเธอไว้ได้ แล้วหยิบรูปแม่ตัวเองมาให้วีรีดู ผู้หญิงคนนี้ก็ท้องไม่มีพ่อเหมือนกันแต่ท่านไม่เคยเห็นแก่ตัวคิดทิ้งลูก พริมกล่อมจนวีรีล้มเลิกความตั้งใจที่จะทำร้ายลูกในท้องได้สำเร็จ แล้วดึงเธอมากอดไว้

“เรื่องผิดพลาดที่เคยเกิดขึ้นมาแล้ว เรากลับไปแก้ไขไม่ได้ แต่เราป้องกันไม่ให้เกิดเรื่องผิดพลาดขึ้นอีกได้ ไปล้างหน้าเถอะค่ะ เดี๋ยวมากินข้าวกัน” พริมประคองวีรีให้ลุกขึ้นไปเข้าห้อง แล้วกลับมาเก็บข้าวของที่เกลื่อนพื้น เจอรูปใบหนึ่งเป็นรูปคู่ของพงศกรกับวีรีสมัยยังรักกันหวานชื่นก็ตกใจรีบเอารูปนี้ไปถามวีรีว่าผู้ชายในรูปเป็นใคร ปรากฏว่าเขาเป็นพ่อของเด็กในท้อง...

พริมกำลังกลุ้มใจเรื่องของพงศกรกับวีรีตอนที่บารมีโทร.ขอบใจที่ทำให้วิกกี้สามารถทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันได้แถมยังรู้สึกภูมิใจกับสิ่งที่ตัวเองทำออกมา

“พรุ่งนี้พริมว่างไหม มากินข้าวด้วยกันหน่อยสิ เผื่อมีอะไรที่ฉันจะตอบแทนพริมได้ พริมจะได้บอกฉัน”

นี่เป็นคำพูดที่พริมรอคอยมาตลอด เพราะหวังจะให้บารมีช่วยตามเรื่องพ่อของเธอให้ แต่ในเมื่อมีเรื่องพงศกรกับวีรีแทรกเข้ามาทำให้เธอคิดไม่ตก ซื้อพวงมาลัยดอกมะลิไปกราบอัฐิแม่ที่วัด บ่นให้ฟังว่าจะทำอย่างไรกับเรื่องนี้ดี ภูรีรู้จากวีรีว่าพริมไปวัดรีบตามมา เห็นสีหน้าไม่สู้ดีนักของเธอถามว่ามีอะไรหรือเปล่า

เธอเล่าเรื่องที่พงศกรเป็นพ่อของเด็กในท้องวีรีให้ฟัง รวมถึงเรื่องที่บารมีถามว่าเธออยากได้อะไรตอบแทนที่ช่วยสอนวิกกี้ตัดรองเท้าจนสำเร็จ แม้พริมอยากให้บารมีช่วยตามเรื่องพ่อให้ แต่เรื่องของวีรีสำคัญกว่า เธอจึงตัดสินใจจะขอให้ท่านช่วยวีรี ภูรีภูมิใจในตัวพริม การกระทำของเธอยิ่งทำให้เขารักเธอมากขึ้นอีก จนอยากจะสารภาพรักให้รู้แล้วรู้รอดถ้าไม่ติดว่าอยู่ในวัด

ooooooo

ระหว่างที่พริมไปกินข้าวกับบารมีตามที่นัดกันไว้ พงศกรโทร.มาเล่นงานวีรีที่เที่ยวโทร.ไปขอเบอร์เขาจากเพื่อนๆของเขาไม่พอ ยังสั่งให้เธอเลิกยุ่งกับเขาสักที เขาไม่ต้องการให้ใครรู้เรื่องของเราเพราะเขาอายเพื่อนๆ วีรีน้อยใจมากนี่เขาไม่เคยรักเธออย่างที่เคยพร่ำบอกเลยใช่ไหม

“ที่พี่จีบเธอมีอะไรกับเธอก็เพราะว่าเพื่อนมันท้า แต่ถ้ารู้ว่าเธอจะทำตัวงี่เง่าสร้างปัญหาขนาดนี้ พี่ไม่รับคำท้าพวกมันหรอก จำเอาไว้ ต่างคนต่างอยู่” พงศกรวางสายไม่ไยดี วีรีปล่อยโฮ มือจิกตุ๊กตาที่พงศกรให้ไว้แน่น

ครู่ต่อมาปริตาถือถุงใส่อาหารเข้ามาในบ้านร้องเรียกวีรีอยู่นานไม่เห็นขานตอบ เดินหาจนทั่วบ้านก็ไม่เจอ เริ่มเป็นกังวล...