เสน่ห์รักนางซิน

บุสกรเป็นห่วงภควัตที่ยังบาดเจ็บจากถูกซ้อม จึงแวะไปหาที่ห้องพักพร้อมกับของกิน เขาไม่เห็นพริมมาด้วยก็ถามหา บุสกรน้อยใจแต่ต้องเก็บอาการเอาไว้ เดินเข้าครัวไปจัดการเอาข้าวต้มใส่ชามแล้วยกมาให้ ระหว่างที่เขานั่งกินอาหาร บุสกรแจกแจงเรื่องงานที่จะต้องทำวันพรุ่งนี้ให้ฟัง

“อย่าเพิ่งพูดเรื่องงานได้ไหม ไม่เห็นหรือไงว่าผมป่วยอยู่”

“คิดจะเป็นเจ้าของกิจการห้ามหยุด ห้ามป่วย ห้ามพัก ถ้าทนไม่ไหวแนะนำให้ตายไปเลย” บุสกรเห็นภควัตจ้วงข้าวต้มเข้าปากเหมือนตายอดตายอยากถามว่าไม่ได้กินอะไรหรือ เขาไข้ขึ้นลุกไม่ไหว เธอเป็นห่วงไข้ขึ้นทำไมไม่ไปหาหมอ เขากลัวเข็มฉีดยาก็เลยไม่อยากไป บุสกรขำก๊าก นอกจากกลัวงูกลัวเข็มแล้ว มีอะไรที่เขายังกลัวอีกไหม เขาตอบหน้าตาเฉยว่ากลัวพริมไม่รัก บุสกรของขึ้นกระแทกสมุดโน้ตกับโต๊ะดังปัง

“เป็นอะไร...ไปตักข้าวต้มให้อีกสิ ยังไม่อิ่ม”

“อยากกินก็ไปตักเอาเอง คิดจะบังคับขู่เข็ญให้ฉันไปทำให้ล่ะสิ แน่สิ ฉันไม่ใช่พริม นายไม่ได้กลัวฉันจะไม่รักนายนี่...มองอะไร ฉันไม่ใช่พริม ไม่ต้องมามอง” บุสกรลืมตัวหึงออกนอกหน้าจนภควัตทักทำไมทำเหมือนหึงเขาเลย เธอหัวเราะกลบเกลื่อน ห้าวขนาดนี้จะไปหึงเขาได้อย่างไร

“พวกห้าวๆไม่เคยมีความรักนี่แหละตัวดี เวลาแอบปิ๊งใครขึ้นมาทีนะ รักแรงหึงแรง” คำพูดของภควัตแทงใจดำเต็มๆ บุสกรได้แต่หัวเราะกลบเกลื่อนอีกครั้งก่อนจะขอตัวเข้าห้อง ปิดประตูได้นั่งเอาหลังพิงไว้

“ไอ้บ้านี่เซ้นส์แรงจริงๆ เกิดมันสงสัยขึ้นมาจริงๆว่าเราชอบมัน เราตายแน่...ทำยังไงดี” บุสกรครุ่นคิดหนัก แล้วนึกถึงพริมขึ้นมาได้ โทร.ไปขอให้ช่วย จากนั้นเอามือถือมาให้ภควัตคุยกับเธอ

“พอดีพริมโทร.มาหาฉัน ฉันก็เลยบอกพริมว่านายอาการไม่ดี ต้องการกำลังใจจากพริมมากๆ...อ้อนเยอะๆเลย พริมขี้สงสาร” บุสกรหวังว่าการกระทำของตัวเองจะทำให้ภควัตคลายสงสัยเรื่องที่เธอทำท่าหึงเขา การได้คุย

ได้อ้อนพริมทำให้ภควัตไม่ติดใจสงสัยอะไรบุสกรอีก...

ด้านพริมวางสายแล้วหันไปเจอภูรียืนอยู่ก็ตกใจ ไหนบอกว่าจะกลับแล้วไม่ใช่หรือ เขาพยักหน้า พอดีอินทัชขอไปส่งปริตาที่บ้านก่อนแต่เรามารถคันเดียว อินทัชก็เลยสั่งให้เขารออยู่ที่นี่ เดี๋ยวจะกลับมารับ พริมเชิญเขาตามสบายเดี๋ยวจะไปหยิบน้ำมาให้ ภูรีคว้ามือเธอไว้ ชื่นชมในความดีที่เธอทำและเชื่อว่าผลจากการทำดีจะทำให้เธอได้รับสิ่งดีๆตอบแทน เธอแกล้งถามว่าจะได้อะไร

“ได้ความสุขทางใจไงและคุณก็ยังได้ใจจากผมเพิ่มขึ้นด้วยเพราะคุณเป็นคนดี ผมถึงชอบคุณเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ” ภูรีไม่กล้าสารภาพว่ารักเพราะรับปากภควัตไว้ ก่อนใจจะหวั่นไหวมากไปกว่านี้ พริมขอตัวไปดูวีรี แล้วเดินเข้าไปในห้องนอน ภูรีมองตามยิ้มสุขใจ...

ขณะที่พริมเป็นฮีโร่ในใจของภูรี อินทัชก็ได้ใจปริตาไปเต็มๆเพราะช่วยให้พ่อของเธอที่ข้าวติดคอหายใจไม่ออกให้กลับมาหายใจปกติได้อีกครั้งโดยความบังเอิญ นอกจากได้ใจแล้ว เขายังได้หัวใจของเธอจากการกระทำครั้งนี้อีกด้วย อินทัชปลื้มมากยิ้มไม่หุบ

ooooooo