ตอนที่ 8
“งั้นก็ให้พริมไปขอโทษแองจี้ซะดีๆ” ใบเตยกร้าวใส่
พริมไม่สนใจจะทำตาม เพราะธุระของตัวเองสำคัญกว่า แล้วเหลือบเห็นบารมีเดินย้อนกลับมาพลางโบกมือเรียกคนขับรถอย่าเพิ่งไปตนลืมของไว้ในรถ ปริตาหยิบซองเอกสารที่ตกอยู่ยื่นให้เพื่อนอย่าลืมเอานี่ไปด้วย แองจี้อยากรู้ว่าในนั้นมีอะไรกระชากซองไปจากมือปริตาแล้วหยิบเอกสารข้างในออกมาดู เห็นเป็นแค่แบบร่างรองเท้าผู้หญิง บุสกรไม่พอใจคว้าแบบนั้นคืน แองจี้ไม่ให้ยื้อไว้ พริมตกใจกลัวมันจะขาด ร้องห้ามเสียงหลง
บุสกรเตะสีข้างแองจี้ถึงได้ยอมปล่อยมือ นิดหน่อยเห็นอย่างนั้นก็จับแขนบุสกรข้างที่ถือแบบร่างเหวี่ยงไปรอบๆหลายรอบแล้วปล่อยมือ บุสกรลอยไปตามแรงเหวี่ยงมหาศาลของเธอ กระดาษแบบร่างปลิวไปตกท้ายกระบะที่ขับผ่านมาพอดี บุสกรรีบวิ่งตามโดยมีปริตากับพริมตามไปอีกทอด นิดหน่อยขยับจะไปด้วยแองจี้ไม่ให้ตาม
สั่งให้มาช่วยพยุงตนเองหน่อย บุสกรไล่กวดรถกระบะจนทัน เอาแบบร่างคืนมาได้
พริมเห็นแบบรองเท้ายับยู่ยี่ถึงกับน้ำตาร่วง แม้จะได้แบบร่างคืนแต่ก็ไม่ได้เจอกับบารมี...
แองจี้นำเรื่องที่พริมจะเอาแบบร่างรองเท้าอะไรก็ไม่รู้มาให้บารมีดูไปเล่าให้พัชราฟัง สมรเตือนว่าชักจะมีกลิ่นทะแม่งๆ คราวก่อนบารมีก็ใจอ่อนยอมให้เงินนังพริมไปง่ายๆอาจจะเป็นเพราะแรงฤทธิ์พิศวาสก็ได้
“คุณพัชราอยากให้สมรกับเด็กๆช่วยทำอะไรบอกได้เลยค่ะ”
“ช่วยหุบปากแล้วกลับไปทำงานกันสักที ฉันรู้จักสามีฉันดี เขารักลูกรักครอบครัว เขาไม่มีวันนอกใจฉัน ส่วนเรื่องรูปของพริม อาจจะเกี่ยวกับที่วิกกี้ไปเรียนตัดรองเท้ากับมัน และถ้าฉันได้ยินพวกเธอวิจารณ์สามีฉันอีก ฉันจะไล่ออกให้หมด ออกไป” พัชรารอจนสมรกับพวกไปหมดแล้วนึกสงสัยเช่นกันว่าแบบร่างอะไร...
ถึงแม้แผนการที่วางไว้จะพังไม่เป็นท่า แต่พริมก็ไม่ท้อเพราะมีเพื่อนรักสองคนคอยเป็นกำลังใจให้...
อีกมุมหนึ่งที่แผนกรองเท้า พงศกรกำลังอารมณ์เสียที่ลูกค้าลองรองเท้าเป็นสิบคู่แต่ไม่ซื้อสักคู่ ตอนที่วีรีลากกระเป๋าเดินทางเข้ามาหา เขาแทบช็อกกวาดตามองไปรอบๆกลัวแม่มาเห็นรีบคว้ามือเธอพาออกมานอกห้างฯถามว่ามาที่นี่ได้อย่างไร เธอนั่งเครื่องบินมาจากอเมริกาเมื่อเช้า จากนั้นก็นั่งแท็กซี่ไปหาเขาที่บ้านแต่เห็นเขานั่งรถออกมากับแม่ เธอก็เลยให้แท็กซี่ขับตาม แล้วตัดพ้อทำไมเขาไม่ติดต่อมาหากันบ้าง
พงศกรซักเป็นการใหญ่แล้วนี่พ่อของเธอรู้เรื่องที่เธอมาที่นี่หรือเปล่า วีรีส่ายหน้าโผกอดเขาไว้ เธอกับลูกทนคิดถึงเขาไม่ไหวก็เลยต้องตามมาที่นี่ เขาไม่พอใจผลักเธอออกห่าง วีรีเห็นกิริยาของเขาก็พอเดาออกว่าไม่เหลือเยื่อใยให้กันอีกแล้ว ถึงกับร้องไห้โฮ ทำไมถึงทำกับเธอแบบนี้ไม่รักเธอแล้วใช่ไหม










