สกาวเดือน
ตอนที่ 8
พ้นจากปู่และอาเล็กมาแล้ว กระต่ายบ่นทรงกลดอย่างหงุดหงิด “พี่กลดทำให้ตัวเองคะแนนติดลบ และแพ้คู่แข่ง”
“พี่ไปแข่งอะไรกับใครตอนไหน”
“จะบอกอะไรให้นะ เย็นวันนี้อาเล็กกับพ่อปู่
มีนัดไปรับประทานข้าวกับคุณอิสเรสก่อนแล้ว แต่พอคุณอิสเรสรู้ว่าพี่กลดจะมาก็ยอมถอยให้ เพราะรู้ว่า
อาเล็กอยากเจอพี่กลดมากกว่า คุณอิสเรสโกหกว่า
มีนัดเรื่องงาน แต่ลืม...เขายอมทำทุกอย่างให้อาเล็ก
มีความสุข ถึงจะดูไม่ดีในสายตาพ่อปู่ เขาก็ยอม แล้วพี่กลดล่ะทำอะไรมั่ง”
“แล้วทำไมพี่ต้องทำ”
“ก็พี่กลดชอบอาเล็ก ต่ายช่วยพี่กลดทุกอย่างแล้วนะ แต่พี่กลดก็ต้องพยายามเองด้วย ไม่อย่างนั้นต่ายจะเปลี่ยนใจไปสนับสนุนคุณอิสเรส”
ทรงกลดตัดสินใจจะปฏิเสธให้เด็ดขาดเรื่อง
เพ็ญลักษณ์ แต่ถูกขัดจังหวะโดยเพ็ญลักษณ์เสียอีก
“คุณกลดคะ...นี่กำลังถูกต่ายดุอยู่สิคะเนี่ย”
ชายหนุ่มยิ้มแหย ตอบรับคำเดียว กระต่ายตั้งท่าดุอีกแต่เพ็ญลักษณ์บอกให้พอ
“คุณกลดมีความจำเป็นที่มาช้า ไม่มีใครอยากทำผิดหรอก”
“ใช่สิ อาเล็กก็ต้องเข้าข้างพี่กลดอยู่แล้ว ต่ายไปดีกว่า แต่คราวหน้ายังทำตัวแบบนี้อีก ต่ายเอาเรื่องแน่”
กระต่ายสะบัดหน้าเชิดใส่ทรงกลดแล้วเดิน
เข้าบ้าน ทรงกลดยิ้มเอ็นดูก่อนหันมาขอโทษเพ็ญลักษณ์กับพ่อของเธออีกครั้ง ดูออกท่าทางคุณหลวงไม่พอใจตนมาก
“คุณพ่อท่านเป็นคนมีเหตุผล ท่านเข้าใจความจำเป็นของคุณกลดนะคะ เพียงแต่อาจจะเป็นเพราะสุขภาพของท่าน ทำให้อารมณ์ไม่ค่อยจะสู้ดี”
“ครับ ผมเข้าใจ”
กระต่ายย่องมาแอบสังเกตการณ์ ลุ้นให้ทรงกลดคุกเข่าสารภาพรักอาเล็ก แต่หงุดหงิดผิดหวังเพราะ
ชายหนุ่มไม่มีแม้แต่ท่าทีก้อร่อก้อติกเลยสักนิด
“โธ่...ตาเทิ่งเอ๊ย ต้องให้ทำยังไงอีกล่ะเนี่ยถึงจะกล้าจีบอาเล็กสักที เป็นแบบนี้เมื่อไหร่จะได้เรื่อง”
ooooooo
คืนเดียวกันศักรินทร์พากัณหาเข้าโรงแรม...หลังเสร็จสมอารมณ์หมาย กัณหาเอ่ยปากอยากแต่งงาน เล่นเอาหนุ่มเจ้าชู้ถึงกับอึ้งไปชั่วครู่ ก่อนขยับมาสวมกอดเอาใจ
“ก็เราคุยกันแล้วนี่ ว่ารอให้ผมได้สร้างผลงานพิสูจน์ตัวเองกับคุณกับพ่อคุณมากกว่านี้อีกสักหน่อย เมื่อถึงวันนั้นผมจะให้พ่อกับแม่ผมที่อยู่ต่างจังหวัดมาสู่ขอคุณกับคุณพ่อแน่”
“แต่ฉันจะทนไม่ไหวแล้ว รู้ไหมว่าตอนนี้ไม่มีใครเห็นหัวฉันเลย โดยเฉพาะยัยเล็ก มันกำลังขี่คอฉันเพราะคิดว่าตัวเองเป็นคนโปรดของคุณพ่อ ยังไม่พอ มันยังไปเสี้ยมให้หลานคนอื่นนอกจากนังต่ายไม่เชื่อฟังฉันอีก ฉันเลยอยากจะแต่งงานแล้วไปให้พ้นๆ”
“คุณไม่อยู่ยิ่งไม่มีใครคอยขวาง...น้องๆหลานๆคุณได้ปะเหลาะพ่อคุณเอาสมบัติเข้ากระเป๋าตัวเองสบายใจเฉิบ คุณเหลือตัวเปล่าแน่ อย่าใช้อารมณ์สิ...ใจเย็นๆ”
“ก็แล้วจะให้ฉันทำยังไงเล่า ตอนนี้ทุกอย่างผิดแผนฉันไปหมดเลย”
“สูดลมหายใจเข้าลึกๆ คิดถึงสิ่งที่คุณต้องการไว้แล้วลองบอกผม แผนของคุณคืออะไร”
“ฉันอยากให้คุณพ่อเห็นว่าฉันมีความสำคัญ มีความสามารถที่ไม่ได้ด้อยกว่ายัยเล็ก และฉันคือคนที่เสียสละเพื่อคุณพ่อ ยอมเป็นนางต้นห้องดูแลท่านไม่เคยไปไหน สมบัติของท่านควรเป็นของฉันมากกว่าใคร โดยเฉพาะนังต่าย นังหลานนอกคอก มันไม่สมควรได้อะไรจากราชไมตรี”
