ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

สกาวเดือน

SHARE

หลวงราชไมตรีป่วยกระเสาะกระแสะประสาคนสูงวัย บอกกระต่ายที่เข้ามากราบว่าปู่เป็นโรคคนแก่ แต่ตอนนี้ค่อยยังชั่วแล้ว

“ต่ายจะกลับมาอยู่กับพ่อปู่ค่ะ ต่ายจะไม่หนีอีกแล้ว เพราะต่ายมั่นใจว่าต่ายไม่ใช่คนผิด ต่ายพยายามทำ

ทุกอย่างดีที่สุด ใครจะมีปัญหากับต่าย มันก็เรื่องของเขา”

“ดีมากที่คิดได้แบบนี้ เจ้าโตขึ้นและเข้มแข็งขึ้นมากจริงๆ อีกเหตุผลหนึ่งที่ปู่อยากจะให้เจ้ากลับมาอยู่ที่นี่คืออะไรรู้มั้ย”

“ไม่ทราบค่ะ”

“ปู่อยากใช้เวลาอยู่กับเจ้ามากๆ ไม่ใช่แค่เพราะกลัวว่าตัวเองจะตายเมื่อไหร่ไม่รู้ แต่เพราะว่าพ่อของเจ้าจดหมายมาถึงเมื่อวาน บอกว่าจะมารับเจ้าไปอยู่ด้วยหลังจากเจ้าเรียนจบชั้นมัธยม จะให้เจ้าไปเรียนต่อ

มหาวิทยาลัยที่โน่น”

กระต่ายดีใจมาก ในที่สุดวันที่รอคอยก็มาถึง

เพ็ญลักษณ์ยินดีกับหลานสาว แต่กัณหาซึ่งแอบฟังจิกตามองมาด้วยความริษยา แล้วเดินบ่นออกมา

“นังเด็กบ้านแตก! ดัดจริตจะไปเรียนเมืองนอก ประจบคุณพ่อ จะขนสมบัติไปเสวยสุขกับพ่อมันไกลหูไกลตาฉันเหรอ ไม่มีทาง”

ขาดคำเธอได้ยินเสียงอนิลคุยโทรศัพท์กับสราวุธ ขยับไปแอบฟังด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“ต่ายกับพี่กลดเนี่ยนะ...พี่กลดจะหวงก้าง แนะนำต่ายให้ปฏิเสธแกทำไม แกคิดมากไปมั้ง พี่กลดไม่ได้คิดอะไรกับต่ายหรอก สองคนนี่แค่สนิทกัน ช่วยเหลือกัน เป็นพี่น้องเท่านั้น ไม่เอาๆ ฉันว่าแกใจเย็น ตั้งสติ แล้วก็ทำใจยอมรับความจริงเถอะ ให้คิดซะว่ากรรมที่แกทำกับมิรันตีกำลังสนองคืนแกแล้ว”

กัณหายิ้มกริ่ม แผนชั่วผุดขึ้นในสมองทันที...ปักใจเชื่อว่ากระต่ายกับทรงกลดชอบพอกัน นั่นหมายความว่ากระต่ายกำลังเป็นหลานอกตัญญู ทั้งที่รู้ว่าเพ็ญลักษณ์ชอบทรงกลด

เวลานั้นเพ็ญลักษณ์กำลังอ่านจดหมายของวิสุทธิ์พ่อกระต่ายที่เขียนถึงหลวงราชไมตรี

“น่าสงสารทั้งคุณพี่วิสุทธิ์และคุณปานวาด เสียลูกในท้องไม่พอ กลับต้องมาแยกทางกันอีก”

“เป็นความผิดของพ่อเอง พ่อพรากเจ้าต่ายมาจากวิสุทธิ์ ผลักไสให้วิสุทธิ์ไปแต่งงานกับผู้หญิงที่พ่อคิดว่าดีและเหมาะสมโดยไม่สนใจความรู้สึกของมัน เด็กในท้องของปานวาดแท้งไม่มีโอกาสลืมตาขึ้นมาดูโลก ครอบครัวของวิสุทธิ์ก็ต้องพังอีกครั้ง ถ้าต้นเหตุไม่ใช่พ่อ แล้วจะเพราะอะไร พ่อบาปหนานัก พ่ออยากจะไถ่บาปเหลือเกินลูก”

“คุณพ่อทำทุกอย่างด้วยเจตนาที่ดี อย่ามองว่ามันเป็นบาปเลยนะคะ”

“มันปฏิเสธไม่ได้หรอกลูก ต่อไปนี้พ่อจะไม่บังคับใจใครอีก พ่อจะปล่อยให้ทุกคนมีอิสระทางความคิด ได้เลือกทางเดินชีวิตตัวเอง...อย่าเพิ่งบอกเรื่องนี้เจ้าต่ายนะ ไว้ให้พ่อลูกเขาบอกกันเอง พ่อเห็นเจ้าต่ายกำลังอารมณ์ดียิ้มแย้ม ไม่อยากขัดความสบายใจของมัน”

“ค่ะคุณพ่อ” เพ็ญลักษณ์บีบมือพ่อเบาๆให้กำลังใจ พอเธอกลับออกมาก็เจอกัณหาดักหน้าพูดจามีลับลมคมในก่อนจะเฉลยว่ากระต่ายกำลังแย่งผู้ชายไปจากเธอ เพ็ญลักษณ์ไม่ได้ตกใจว่าถูกแย่งใคร แต่ตกใจกับคำพูดน่าเกลียดของพี่สาว

“พี่กัณกำลังพูดอะไรอยู่ รู้ตัวไหมคะ”

“รู้สิ นังต่ายมันทำอะไรฉันก็พูดออกมาอย่างนั้น วันๆอย่าทำแต่งาน หัดตามดูนังหลานตัวดีกับนายทรงกลดซะบ้าง”

“พี่กัณ...หยุดพูดเรื่องนี้เถอะค่ะ”

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"มิ้นต์" ตะลึง "เต้ย" เรตอาร์ เขินจนเดินสะดุดล้ม

"มิ้นต์" ตะลึง "เต้ย" เรตอาร์ เขินจนเดินสะดุดล้ม
22 ม.ค. 2563
07:01 น.