นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    สกาวเดือน

    SHARE

    หลวงราชไมตรีป่วยกระเสาะกระแสะประสาคนสูงวัย บอกกระต่ายที่เข้ามากราบว่าปู่เป็นโรคคนแก่ แต่ตอนนี้ค่อยยังชั่วแล้ว

    “ต่ายจะกลับมาอยู่กับพ่อปู่ค่ะ ต่ายจะไม่หนีอีกแล้ว เพราะต่ายมั่นใจว่าต่ายไม่ใช่คนผิด ต่ายพยายามทำ

    ทุกอย่างดีที่สุด ใครจะมีปัญหากับต่าย มันก็เรื่องของเขา”

    “ดีมากที่คิดได้แบบนี้ เจ้าโตขึ้นและเข้มแข็งขึ้นมากจริงๆ อีกเหตุผลหนึ่งที่ปู่อยากจะให้เจ้ากลับมาอยู่ที่นี่คืออะไรรู้มั้ย”

    “ไม่ทราบค่ะ”

    “ปู่อยากใช้เวลาอยู่กับเจ้ามากๆ ไม่ใช่แค่เพราะกลัวว่าตัวเองจะตายเมื่อไหร่ไม่รู้ แต่เพราะว่าพ่อของเจ้าจดหมายมาถึงเมื่อวาน บอกว่าจะมารับเจ้าไปอยู่ด้วยหลังจากเจ้าเรียนจบชั้นมัธยม จะให้เจ้าไปเรียนต่อ

    มหาวิทยาลัยที่โน่น”

    กระต่ายดีใจมาก ในที่สุดวันที่รอคอยก็มาถึง

    เพ็ญลักษณ์ยินดีกับหลานสาว แต่กัณหาซึ่งแอบฟังจิกตามองมาด้วยความริษยา แล้วเดินบ่นออกมา

    “นังเด็กบ้านแตก! ดัดจริตจะไปเรียนเมืองนอก ประจบคุณพ่อ จะขนสมบัติไปเสวยสุขกับพ่อมันไกลหูไกลตาฉันเหรอ ไม่มีทาง”

    ขาดคำเธอได้ยินเสียงอนิลคุยโทรศัพท์กับสราวุธ ขยับไปแอบฟังด้วยความอยากรู้อยากเห็น

    “ต่ายกับพี่กลดเนี่ยนะ...พี่กลดจะหวงก้าง แนะนำต่ายให้ปฏิเสธแกทำไม แกคิดมากไปมั้ง พี่กลดไม่ได้คิดอะไรกับต่ายหรอก สองคนนี่แค่สนิทกัน ช่วยเหลือกัน เป็นพี่น้องเท่านั้น ไม่เอาๆ ฉันว่าแกใจเย็น ตั้งสติ แล้วก็ทำใจยอมรับความจริงเถอะ ให้คิดซะว่ากรรมที่แกทำกับมิรันตีกำลังสนองคืนแกแล้ว”

    กัณหายิ้มกริ่ม แผนชั่วผุดขึ้นในสมองทันที...ปักใจเชื่อว่ากระต่ายกับทรงกลดชอบพอกัน นั่นหมายความว่ากระต่ายกำลังเป็นหลานอกตัญญู ทั้งที่รู้ว่าเพ็ญลักษณ์ชอบทรงกลด

    เวลานั้นเพ็ญลักษณ์กำลังอ่านจดหมายของวิสุทธิ์พ่อกระต่ายที่เขียนถึงหลวงราชไมตรี

    “น่าสงสารทั้งคุณพี่วิสุทธิ์และคุณปานวาด เสียลูกในท้องไม่พอ กลับต้องมาแยกทางกันอีก”

    “เป็นความผิดของพ่อเอง พ่อพรากเจ้าต่ายมาจากวิสุทธิ์ ผลักไสให้วิสุทธิ์ไปแต่งงานกับผู้หญิงที่พ่อคิดว่าดีและเหมาะสมโดยไม่สนใจความรู้สึกของมัน เด็กในท้องของปานวาดแท้งไม่มีโอกาสลืมตาขึ้นมาดูโลก ครอบครัวของวิสุทธิ์ก็ต้องพังอีกครั้ง ถ้าต้นเหตุไม่ใช่พ่อ แล้วจะเพราะอะไร พ่อบาปหนานัก พ่ออยากจะไถ่บาปเหลือเกินลูก”

    “คุณพ่อทำทุกอย่างด้วยเจตนาที่ดี อย่ามองว่ามันเป็นบาปเลยนะคะ”

    “มันปฏิเสธไม่ได้หรอกลูก ต่อไปนี้พ่อจะไม่บังคับใจใครอีก พ่อจะปล่อยให้ทุกคนมีอิสระทางความคิด ได้เลือกทางเดินชีวิตตัวเอง...อย่าเพิ่งบอกเรื่องนี้เจ้าต่ายนะ ไว้ให้พ่อลูกเขาบอกกันเอง พ่อเห็นเจ้าต่ายกำลังอารมณ์ดียิ้มแย้ม ไม่อยากขัดความสบายใจของมัน”

    “ค่ะคุณพ่อ” เพ็ญลักษณ์บีบมือพ่อเบาๆให้กำลังใจ พอเธอกลับออกมาก็เจอกัณหาดักหน้าพูดจามีลับลมคมในก่อนจะเฉลยว่ากระต่ายกำลังแย่งผู้ชายไปจากเธอ เพ็ญลักษณ์ไม่ได้ตกใจว่าถูกแย่งใคร แต่ตกใจกับคำพูดน่าเกลียดของพี่สาว

    “พี่กัณกำลังพูดอะไรอยู่ รู้ตัวไหมคะ”

    “รู้สิ นังต่ายมันทำอะไรฉันก็พูดออกมาอย่างนั้น วันๆอย่าทำแต่งาน หัดตามดูนังหลานตัวดีกับนายทรงกลดซะบ้าง”

    “พี่กัณ...หยุดพูดเรื่องนี้เถอะค่ะ”

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    “เดียร์น่า” เล่นใหญ่ไม่ห่วงสวย ปรับลุคเป็นสาวโก๊ะ ใน “Help Me คุณผีช่วยด้วย”

    “เดียร์น่า” เล่นใหญ่ไม่ห่วงสวย ปรับลุคเป็นสาวโก๊ะ ใน “Help Me คุณผีช่วยด้วย”
    20 ต.ค. 2564

    09:40 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันพุธที่ 20 ตุลาคม 2564 เวลา 20:29 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์