ตอนที่ 8
“แกนั่นแหละหยุดพูด แล้วฟังฉัน อย่ามั่นใจในเสน่ห์ของตัวเองนักเลยว่าจะมัดใจนายทรงกลดได้ตลอดไป ตอนนี้นังต่ายมันพยายามใกล้ชิดนายทรงกลด ทั้งที่ตัวเองก็กำลังคั่วอยู่กับเพื่อนของอนิล ไม่รู้ว่าชอบหว่านเสน่ห์เหมือนใคร อ้อ ก็คงเหมือนคนเลี้ยงมันน่ะสิ”
“พี่กัณกำลังดูถูกต่ายและดูถูกเล็ก ถ้าพี่กัณไม่หยุดพูดเรื่องนี้อีกล่ะก็...”
“ฉันจะพูด...แกจะทำไม”
“ถึงเป็นพี่ เล็กก็จะไม่เกรงใจ ถ้าพี่กัณทำไม่ถูกต้อง”
“แล้วฉันพูดผิดตรงไหน ไม่เชื่อแกไปพิสูจน์เลย”
“เล็กไม่จำเป็นต้องพิสูจน์อะไรทั้งนั้น ความสัมพันธ์ระหว่างต่ายกับคุณกลดเป็นความผูกพันที่คนอย่างพี่กัณไม่มีวันเข้าใจ”
“ฉันเข้าใจอยู่อย่างเดียว ผู้ชายที่โดนผู้หญิงสาวๆ สวยๆยั่ว มันจะไม่มีทางทนได้นานหรอก ชะล่าใจไปเถอะ ระวังแกจะกลายเป็นยายเลี้ยงลูกนังต่ายโดยไม่ได้ตั้งตัว”
เพ็ญลักษณ์โกรธมากแต่ป่วยการเถียงจึงทำท่าจะเดินหนี แต่ต้องชะงักเมื่อกัณหาบอกว่าจะรายงานให้พ่อรู้ว่ากระต่ายเป็นหลานใจแตก
“ถ้าพี่กัณรักคุณพ่อ ก็ควรจะทำให้ท่านสบายใจ ไม่ใช่หาเรื่องทุกข์ใจให้ท่าน ในขณะที่ท่านกำลังป่วยแบบนี้ และถ้าท่านเป็นอะไรขึ้นมาเพราะพี่กัณ...เล็กจะไม่มีทางยอม”
“นังเล็ก...แกขู่ฉัน!”
หลวงราชไมตรีเดินออกมาได้ยินแว่วๆ ถามสองพี่น้องว่ามีเรื่องอะไรกัน กัณหาจะฟ้องแต่เพ็ญลักษณ์มองเขม็งเลยนิ่งไป
“พ่อถามว่ามีเรื่องอะไรกัน เสียงดังลั่นบ้าน...ยัยเล็ก”
“ไม่มีอะไรค่ะคุณพ่อ เราสองคนมีเรื่องไม่เข้าใจกันนิดหน่อยค่ะ”
“จริงเหรอยัยกัณ”
“ค่ะ...หนูกับยัยเล็กเถียงกันนิดหน่อยเรื่อง
ไม่เป็นเรื่องน่ะค่ะ”
“เป็นพี่น้องคุยกันดีๆ รักกันไว้ให้มากๆ ไม่มีพ่อแล้วคงไม่มีใครคอยห้ามพวกแกไม่ให้ทะเลาะกัน อย่าให้พ่อต้องนอนสะดุ้งในหลุม”
สองสาวรับคำโดยดี แต่พอหลวงราชไมตรีคล้อยหลังกัณหาก็บอกเพ็ญลักษณ์ว่าที่ตนไม่พูดเพราะเห็นแก่พ่อ ไม่ได้กลัวเธอ
“ไม่กลัวเล็กน่ะดีแล้วค่ะ แต่ขอให้กลัวบาปไว้ดีกว่า” เพ็ญลักษณ์พูดจบเดินหนีไปทันที ทิ้งให้กัณหายืนเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันอย่างเจ็บใจ
ค่ำนั้นปัทมาฟังเรื่องกระต่ายกับทรงกลดจาก
เพ็ญลักษณ์ก็ไม่เชื่อเหมือนกัน คิดว่ากัณหากุเรื่องใส่ร้ายกระต่ายมากกว่า ใครเชื่อก็บ้าแล้ว
“เล็กเองก็ไม่เชื่อ ถึงได้โกรธพี่กัณมากไงคะ”
“บอกต่ายให้อดทนนะ อีกหน่อยพ่อก็จะรับไปอยู่ด้วยแล้ว ก็ไม่ต้องเจอคุณอาใจร้ายอย่างพี่กัณอีกแล้วล่ะ”
“ค่ะพี่ปัท เล็กดีใจมากเลยนะคะที่ต่ายจะได้กลับไปอยู่กับคุณพี่วิสุทธิ์ อยู่กับใครก็ไม่เหมือนอยู่กับพ่อแม่ของตัวเองหรอกค่ะ” สองพี่น้องยิ้มให้กัน ยินดีไปกับหลานสาว
ooooooo
หลังผิดหวังจากเพริดพักตร์ที่หนีไปมีสามีรุ่นราวคราวพ่อแถมตอนนี้ได้ข่าวว่าสามีเสียชีวิต ทรงมณีสมน้ำหน้าและตัดเป็นตัดตายกับเพริดพักตร์ แต่เวลานี้ทรงมณีอยากให้ทรงกลดลงเอยกับเพ็ญลักษณ์เร็วๆ
พอมาพูดตรงๆกับลูกชายอยากไปสู่ขอเพ็ญลักษณ์ ทรงกลดกลับบ่ายเบี่ยงเพราะเขาไม่ได้คิดอะไรกับเธอมากไปกว่าเพื่อน
“แกกลัวอกหักต่างหาก ทำไมฉันจะไม่รู้จักแก เพราะแกมีคู่แข่งหลายคน แกไม่มั่นใจว่าแกจะชนะใจหนูเพ็ญลักษณ์ได้ แกกลัวแพ้ กลัวเสียหน้าใช่มั้ย”
ทรงกลดทำท่าจะปฏิเสธแต่ทรงมณีสั่งห้ามไม่ให้เถียง










