ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

พรายสังคีต

SHARE

สินอ้อนวอนว่าตนผิดไปแล้ว ตนยังไม่อยากตาย เทิดหักคอสินอย่างแรง กร๊อบเดียวร่างสินก็ล้มพับคารางระนาด เทิดหัวเราะลั่นประกาศ

“ไอ้อีหน้าไหนเอาเพลงกูไปร้อง มันจะต้องตายทุกคน”

โน้ตเพลงที่วางอยู่ลอยขึ้นมาจะลอยออกไป แต่พุกคว้าไว้ทัน พูดอย่างมุ่งมั่นเด็ดเดี่ยวว่า

“ฉันจะไม่ยอมให้พี่...ฆ่าใครได้อีกแล้ว”

แดงเปิดฝาหีบโบราณ พอพุกเอาโน้ตเพลงใส่ในหีบ แดงก็ปิดหีบอย่างเร็ว

“ไม่!!!” เทิดร้องลั่นแล้ววิญญาณก็ถูกกระชากหายวับไปในความมืด...

เทิดถูกกระชากกลับมาที่ห้อง พุกตามมาเตือนสติพี่ชายว่า

“ไอ้รูปปั้นบ้านี่มันหลอกให้พี่เทิดฆ่าคนเพื่อสะสมพลัง ตาสว่างได้แล้วพี่เทิด”

“มึงบอกกูมา...มึงเอาแม่ดวงไปซ่อนที่ไหน แม่ดวงอยู่ไหน!” เทิดหันขวับจ้องรูปปั้นอัปลักษณ์เขม็งแล้วเดินเข้าไปเขย่ารูปปั้นอย่างแรง รูปปั้นตาวาวตอบอย่างท้าทายว่า

“วิญญาณอีดวงเป็นของกู มึงช่วยมันไม่ได้หรอก”

พลันก็เกิดพลังสีดำพุ่งเข้ากระแทกเทิดอย่างแรงจนหงาย ดีแต่พุกรับไว้ทัน เทิดคำรามแค้น...

“ไอ้ไสยดำ...อย่าคิดว่ามึงจะมีอำนาจเหนือกู กูสร้างมึงมาได้ กูก็ทำลายมึงได้เช่นกัน”

“ทำลายโน้ตเพลงสิครับ มันจะได้ไม่ใช้เพลงไปฆ่าใครอีก” ยชญ์ตะโกนบอก

เทิดฉีกโน้ตเพลงท่วมธรณีแล้วปาใส่รูปปั้นอัปลักษณ์ รูปปั้นเกิดรอยร้าวที่กลางลำตัวด้านซ้ายพาดเฉียงลงมาแล้วขาดสะบั้นเป็นสองท่อนทันที!

ooooooo

ต่อมาเทิดไปยืนที่ชายฝั่งริมแม่น้ำ จ้องมองลงมาแล้วค่อยๆทรุดคุกเข่าลงอย่างหมดแรง มองเหม่อ ไปข้างหน้า แววตาเลื่อนลอยเต็มไปด้วยความเศร้าใจ

เทิดคิดถึงวันนั้น...วันที่ตัวเองกระชากผมกล้าที่ถูกซ้อมอย่างสะบักสะบอมขึ้นมาตะคอก

“กูให้โอกาสมึงอีกครั้ง ให้มึงตอบกูมาว่ามึงหรืออีดวงที่เป็นคนเริ่มเรื่องอัปรีย์จัญไรครั้งนี้ก่อน”

“ไม่ว่าพ่อจะถามฉันอีกสักกี่ครั้ง ฉันก็ตอบไม่ได้เพราะมันไม่ได้เป็นอย่างที่พ่อเห็น”

“เชื่อฉันเถอะจ้ะพี่เทิด เราทั้งสองคนไม่เคยทรยศหักหลังพี่เทิดเลย จะให้ฉันไปจุดธูปสาบานที่ไหนก็ได้” ดวงที่ถูกล่ามโซ่อยู่อีกมุมห้องร้องไห้ไหว้ขอร้องเทิด ถูกเทิดตะคอกอย่างดุดัน

“กูไม่เชื่อพวกมึง” แล้วหันไปสั่งสิน “ซ้อมมันให้หนัก ให้มันเปิดปากพูดให้ได้ไอ้สิน”

“จ้ะพ่อครู” สินรับคำแล้วซ้อมกล้าอย่าทารุณ เทิดถอยไปยืนมองอย่างเลือดเย็น ดวงร้องไห้หนักอย่างหวาดกลัวและเสียใจ พยายามขอร้อง

“พี่เทิด...พอเถอะจ้ะ ฉันขอร้องอย่าทำร้ายพ่อกล้าอีกเลย”

แต่เทิดไม่สนใจมองสินซ้อมกล้าอย่างสะใจ

เทิดคิดถึงเหตุการณ์วันนั้นแล้วร้องไห้ พึมพำอย่างเสียใจมาก...

“ข้ามันบ้าหึงหวงแม่ดวงจนหน้ามืดตามัว ข้าทำผิดอย่างมหันต์”

“พี่เทิดไม่ผิดหรอก” เสียงพุกแทรกขึ้น เทิดหันมองเห็นพุกยืนอยู่และพูดต่อ “พี่เทิดทำลงไปเพราะไม่รู้”

“แต่ข้าก็ไม่มีหน้าที่จะไปขอโทษใคร ข้าทำเรื่องเลวร้ายไว้มากมาย ถึงกับใช้คาถาอาคมไสยดำสาปแช่งแม่ดวงและไอ้กล้า”

“ทุกคนเข้าใจพี่เทิดและไม่มีใครโกรธพี่ ถ้าพี่เข้าใจทุกอย่างแล้ว ข้าก็อยากให้พี่เทิดช่วยปลดปล่อยให้วิญญาณแม่ดวงได้พ้นจากความทุกข์ทรมานเสียที”

เทิดถามอย่างตื่นเต้นว่าวิญญาณดวงอยู่ที่ไหน

“ข้าเองก็ไม่รู้ มีแต่ไอ้กล้าเท่านั้นที่รู้”

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

ยุ้ย เครียด! ทุ่มสุดตัวปล่อยโฮ ถ่ายทอดบทชีวิตดราม่าใน “ตะวันตกดิน”

ยุ้ย เครียด! ทุ่มสุดตัวปล่อยโฮ ถ่ายทอดบทชีวิตดราม่าใน “ตะวันตกดิน”
12 มิ.ย 2564

12:30 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันเสาร์ที่ 12 มิถุนายน 2564 เวลา 14:21 น.