ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

พรายสังคีต

SHARE

อิงอรหมดสติอยู่ในอ้อมแขนของเม เมตกใจไม่รู้จะทำอย่างไร ได้แต่ร้องเรียก “พี่อร...พี่อร...”

ทันใดนั้นประตูถูกกระแทกพังเข้ามาอย่างแรง เมหันมองเห็นยชญ์กับปกรณ์วิ่งเข้ามา ปกรณ์ตรงเข้าประคองอิงอร ถามว่าเกิดอะไรขึ้น

“พี่อรบ่นว่าหายใจไม่ค่อยออกค่ะ แล้วก็เป็นลมหมดสติไป”

“ในห้องนี้ค่อนข้างอับทึบเพราะปิดตายมานาน รีบพาคุณอรออกไปให้เร็วที่สุดเถอะครับ” ยชญ์เร่ง

ปกรณ์อุ้มอิงอรพาออกจากห้องไป เมจะลุกตามแต่ซวนเซเพราะนั่งมานาน ยชญ์รีบเข้าประคอง

“ค่อยๆสิ นั่งอยู่นานๆขามันอ่อนแรง เธอไม่เป็นอะไรนะ หรือจะให้ฉันอุ้มไป”

“ไม่ต้อง ฉันเดินเองได้” เมรีบบอก แต่พอก้าวเท้าก็จะล้มอีก ยชญ์เข้าไปช้อนตัวขึ้นมาเลย เมทำท่าขัดขืนและจะพูดอะไรอีก ยชญ์เลยตัดบทจริงจังว่า

“ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น นี่เป็นคำสั่ง”

“นายมีสิทธิ์อะไรมาสั่งฉัน” เมทำเสียงแข็งแต่ฟังออกว่าประหม่า

“ฉันเป็นเจ้าของบ้าน ตอนนี้เธออยู่ในบริเวณบ้านฉัน เข้าใจ๋” พูดแล้วอุ้มเมออกไปอย่างเร็ว

อิงอรกับเมถูกอุ้มมาไว้ที่ห้องนั่งเล่นบ้านวิจิตร–วาทิน ปกรณ์ใช้ผ้าชุบน้ำเช็ดหน้าให้อิงอรที่ยังไม่รู้สึกตัว ยชญ์ เม อ่ำกับจำเนียรนั่งดูอยู่อย่างเป็นห่วง ครู่เดียวรื่นก็ถือถ้วยยาหอมเข้ามา

“อ้าวเร็วๆหน่อยรื่น” จำเนียรเร่ง

รื่นรีบเอาถ้วยยาหอมส่งให้จำเนียร จำเนียรส่งต่อให้ปกรณ์

“ให้คุณอรเธอดมยาหอมนี่หน่อยค่ะ กลิ่นแรงชื่นใจดี เดี๋ยวพอเธอรู้สึกตัวค่อยๆให้ทานจนหมดนะคะ”

ปกรณ์รับถ้วยยาหอมไปรอใต้จมูกอิงอร ครู่เดียวอิงอรก็รู้สึกตัวค่อยๆลืมตาขึ้น จำเนียรบอกปกรณ์อย่างตื่นเต้นว่า

“ค่อยๆให้คุณอรจิบได้เลยค่ะ”

“ทานยาหอมหน่อยนะอรจะได้ดีขึ้น”

ปกรณ์ช้อนคออิงอรขึ้นพูดอย่างอ่อนโยน อิงอรกินยาหอมอย่างว่าง่าย จำเนียรลุ้นว่าเอาให้หมดถ้วยเลยจะได้หาย อิงอรกลั้นใจดื่มจนหมดถ้วย

“ยาหอมของคุณจำเนียรดีจริงๆค่ะ ฉันรู้สึกดีขึ้นจริงๆ”

“ถ้าดีขึ้นแล้วก็ต้องรีบทานอะไรรองท้องหน่อยนะคะ รื่น...รีบไปเอาข้าวต้มที่เตรียมไว้มาให้คุณอรกับหนูเมเร็วเข้า”

เมชมว่าคุณป้าเตรียมพร้อมดีจัง

“ไม่ใช่ป้าหรอกค่ะ คุณปกรณ์ต่างหากที่เป็นคนสั่งไว้”

รื่นกับอ่ำถือชามข้าวต้มมาส่งให้ปกรณ์กับเม ปกรณ์รีบป้อนให้อิงอร เมกำลังจะตักทานก็ถูกยชญ์ถามแซวว่าต้องให้ป้อนไหม

“ไม่ต้อง กินเองได้” เมทำเสียงงอนๆ พอนึกขึ้นได้ก็ถาม “แล้วครูเทิดล่ะ?”

“ไม่รู้ว่าหายไปไหน คงเสียใจที่ได้รู้ความจริงทั้งหมด”

“แล้วครูเทิดเชื่อหรือเปล่า?”

ยชญ์กับปกรณ์มองหน้ากัน ทั้งไม่แน่ใจและไม่สบายใจ...

ooooooo

เทิดอยู่ที่ห้อง คลั่งอาละวาดไม่หยุดปากก็พร่ำถามอย่างรับไม่ได้ว่าทำไม ทำไมถึงเป็นแบบนี้ หันรีหันขวางเห็นโน้ตเพลงท่วมธรณีวางอยู่บนโต๊ะบูชาก็เข้าไปหยิบขึ้นมา

“แม่ดวง...ฉันขอโทษ ฉันจะปลดปล่อยแม่ดวงเดี๋ยวนี้”

เทิดจะฉีกโน้ตเพลงท่วมธรณี พลันก็ชะงัก เมื่อรูปปั้นอัปลักษณ์ตาวาว แผ่ไอดำออกมาคำราม

“โกหก!! พวกมันแต่งเรื่องหลอกมึงเพื่อทำลายอาถรรพณ์เพลง” เทิดชะงัก “มึงเห็นกับตาไม่ใช่รึ พวกมันทำบัดสีอัปรีย์กันขนาดไหน...เรื่องมันผ่านมาเป็นร้อยปีแล้ว พยานก็ไม่มี มันจะพูดยังไงก็ได้”

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

ยุ้ย เครียด! ทุ่มสุดตัวปล่อยโฮ ถ่ายทอดบทชีวิตดราม่าใน “ตะวันตกดิน”

ยุ้ย เครียด! ทุ่มสุดตัวปล่อยโฮ ถ่ายทอดบทชีวิตดราม่าใน “ตะวันตกดิน”
12 มิ.ย 2564

12:30 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันเสาร์ที่ 12 มิถุนายน 2564 เวลา 13:52 น.