ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

พรายสังคีต

SHARE

ยชญ์ ปกรณ์ เมและอิงอร เดินมาที่เรือนเล็กอย่างระมัดระวังค่อนข้างเครียด มาถึงหน้าเรือนเล็ก ทุกคนได้ยินเสียงตึงตังโครมครามดังไม่หยุด ทั้งสี่หยุดยืนที่หน้าเรือน

“ท่าทางคุณทวดจะโกรธมาก ผมว่าคุณอรกับเมรออยู่ข้างนอกน่าจะดีกว่านะครับ” ยชญ์เอ่ยขึ้น

“อ้าว...ทำไมทิ้งกันดื้อๆแบบนี้ล่ะ มาด้วยกันก็ต้องเข้าไปด้วยกันสิ” เมโวย

“มันอันตราย”

“คุณยชญ์พูดถูกครับ” ปกรณ์เห็นด้วย เมมอง อย่างไม่พอใจ ปกรณ์พูดต่อหน้านิ่งว่า “และผมคิดว่าคุณยชญ์เองก็น่าจะรออยู่ข้างนอกด้วย”

“ทำไมล่ะครับ”

“มันเป็นเรื่องระหว่างผมกับครูเทิด ขอให้ผมได้จัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเองเถอะครับ”

“ไม่ได้” เสียงพุกแทรกเข้ามาขึงขัง ทั้งสี่หันมองเห็นวิญญาณพุกปรากฏขึ้น และพูดต่ออย่างจริงจังว่า “เรื่องทุกอย่างมันเริ่มต้นจากข้า ข้าจะเข้าไปกับเอ็งด้วย”

พูดแล้วพุกเดินนำเข้าไปเลย ปกรณ์รีบบอกยชญ์ว่าฝากอรด้วย ยชญ์บอกไม่ต้องห่วง

ปกรณ์หันมองอิงอรอย่างเป็นห่วง เธอพยักหน้าให้ความมั่นใจ เอ่ยให้กำลังใจ...

“ขอให้ทุกอย่างจบลงด้วยดีนะคะพี่กรณ์”

ปกรณ์ยิ้มให้แล้วเดินตามพุกไปในเรือนเล็ก ยชญ์ เมกับอิงอรมองตามอย่างเป็นห่วง

เมื่อพุกกับปกรณ์เข้าไปในเรือนเล็กแล้ว ภายในเรือนว่างเปล่า เสียงตึงตังโครมครามก็เงียบไป

ทั้งสองกวาดตามองหาทั่วเรือนก็ไม่เห็นเทิด จึงต่างตะโกนเรียก

เงียบ...ไม่มีแม้แต่เสียงลม แต่ปกรณ์ก็ยังพยายามพูด “ผมรู้นะครับว่าครูเทิดได้ยิน ผมมีความจริงบางอย่างจะบอก”

ไม่มีเสียงตอบ แต่เทิดจู่โจมเข้าบีบคอปกรณ์อย่างเร็วจนปกรณ์กับพุกไม่ทันตั้งตัว

“ไอ้คนเนรคุณ กูจะไม่ปล่อยมึงไว้อีกต่อไปแล้ว” เทิดตะโกนด้วยความแค้น บีบคอแล้วดันปกรณ์ไปติดฝาผนัง

“พี่เทิด...อย่า” พุกตะโกนห้ามและเข้าไปช่วยปกรณ์แต่สู้แรงเทิดไม่ได้ถูกเหวี่ยงกระเด็นไป พุกเห็นปกรณ์หน้าแดงหายใจไม่ออก ตะโกนสุดเสียง “ไอ้กล้า...”

ยชญ์ เมกับอิงอรรออยู่หน้าเรือนต่างกระวน– กระวาย เมเปรยว่าทำไมเงียบจัง

“เงียบสิดี...แสดงว่าคุณทวดเทิดคงยอมฟังเรื่องราวต่างๆจากคุณปกรณ์” ยชญ์คิดบวก

เมติงว่ามันเงียบเกินไป อิงอรเห็นด้วยบอกว่าตนรู้สึกสังหรณ์ใจยังไงก็ไม่รู้ ยชญ์มองไปที่เรือนเล็กอย่างลังเล ตัดสินใจบอกเมกับอิงอรว่า

“ถ้าอย่างนั้น ผมจะเข้าไปดูเอง คุณอรกับเม กลับไปรอที่ตึกใหญ่ก่อนนะครับ” พูดแล้วเดินไปเลย

“เดี๋ยว” เมวิ่งตามไปทันที ยชญ์คิดว่าเมจะไปด้วยดุว่าอย่าดื้อสิ “ฉันไม่ได้ดื้อ” เมสวนทันควันแล้วถอดสร้อยพระที่ยชญ์สวมให้ตอนตนถูกงูกัดส่งให้

ยชญ์จึงเข้าใจรับมาเอ่ย “ขอบใจ...” อาราธนาแล้วเอาสร้อยพระคล้องคอ

“ขอให้พระคุ้มครองนายนะ”

ยชญ์พยักหน้าแล้วรีบเดินเข้าไปในเรือนเล็ก เมจึงเดินกลับมาหาอิงอร อิงอรรีบบอกว่าตนขอรออยู่ตรงนี้ เมบอกว่าตนก็เหมือนกัน สองคนจับมือให้กำลังใจกันต่างมองไปที่เรือนเล็กอย่างเป็นห่วงยชญ์กับปกรณ์มาก

ooooooo

ยชญ์เดินเข้ามาในเรือนเล็กอย่างระมัดระวัง ถึงหน้าห้องก็เอื้อมมือเปิดประตู ยชญ์ตะลึงค้างเมื่อเห็นเทิดกำลังบีบคอปกรณ์อย่างเอาเป็นเอาตายจนปกรณ์ทรุดกับพื้น พุกพยายามเข้าไปห้ามแต่กระเด็นออกมา

ยชญ์พุ่งเข้าไปช่วยด้วยความตกใจจนลืมตัว ทันทีที่มือยชญ์จับข้อมือเทิด เทิดผงะไฟลุกพึ่บที่ข้อมือด้วยอำนาจของพุทธคุณ เทิดแผดเสียงร้องอย่างเจ็บปวด ร่างกระเด็นไปล้มลง เทิดมองยชญ์คำราม

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

รู้จัก "วินนี่ ศิภัชรดา" มิสทีน 2017 นางเอกน้องใหม่ "ฟ้า หิน ดิน ทราย"

รู้จัก "วินนี่ ศิภัชรดา" มิสทีน 2017 นางเอกน้องใหม่ "ฟ้า หิน ดิน ทราย"
14 พ.ค. 2564

07:20 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันศุกร์ที่ 14 พฤษภาคม 2564 เวลา 10:49 น.